| |
|
Archief TBS
berichten / ontwikkelingen
Zeventien tbs'ers
een jaar lang geen verlof
Zeventien tbs'ers
mochten vorig jaar (2011) als straf een jaar lang
niet met verlof. Voor de meesten was dit omdat ze
niet op tijd terug waren van verlof, één tbs'er had
een strafbaar feit gepleegd. Dat heeft
staatssecretaris Fred Teeven (Veiligheid en
Justitie) vrijdag 23 maart 2012 gemeld aan de Tweede
Kamer. De regeling is vorig jaar ingegaan omdat
Teeven niet wil dat alle verloven worden ingetrokken
als een tbs'er niet op tijd terug is.'Niemand
zit meer onterecht vast in tbs-kliniek'
Het is uitgesloten dat
op dit moment (december 2011) in ons land mensen
onterecht in een tbs-kliniek zitten. In geen van de
nu lopende zaken hebben rechters fouten gemaakt bij
het opleggen of verlengen van de maatregel. Tot die
conclusie komt een team van deskundigen na
maandenlang onderzoek. Het team werd begeleid door
een commissie onder voorzitterschap van Yvo van
Kuijck. Het onderzoek is 22 december 2011
gepubliceerd. Aanleiding voor het onderzoek zijn
twee zaken die deze zomer aan het licht kwamen. In
het eerste geval bleek iemand 6 jaar ten onrechte te
hebben vastgezeten in een tbs-kliniek. In het tweede
geval bleek een man al 18 jaar in een tbs-kliniek te
zitten, terwijl dat helemaal niet had gemogen.
Verscheidene advocaten die zijn gespecialiseerd in
tbs-zaken maakten zich zorgen en pleitten voor
gespecialiseerde rechters en officieren van
justitie.
De rechtbanken gingen er al niet vanuit dat het
onderzoek meer soortgelijke fouten zou opleveren,
maar kondigden het onderzoek toch aan om aan alle
onduidelijkheid een eind te maken. In totaal
controleerde de commissie 2491 tbs-zaken. Fouten
werden niet gevonden; in alle zaken vond het
onderzoeksteam in ieder geval één delict dat de
tbs-maatregel rechtvaardigt.
De deskundigen vragen daarnaast bijzondere aandacht
voor 30 bijzondere zaken. Daarin is de tbs terecht
opgelegd of verlengd, maar wel volgens de toen
geldende jurisprudentie. Omdat die inmiddels is
aangescherpt, vragen die zaken bij een nieuwe
beoordeling door een rechter extra aandacht.
Tbs kan alleen worden opgelegd voor misdrijven waar
4 jaar gevangenisstraf of meer op staat. Alleen als
de maatregel is opgelegd voor een geweldsdelict, mag
deze na 4 jaar worden verlengd. De rechter
beoordeelt de vordering van het OM tot zo'n
verlenging.
Tegen beslissingen kunnen tbs'ers in beroep bij de
penitentiaire kamer van het gerechtshof in Arnhem.
In die bijzondere kamer van het hof worden de drie
rechters (raadsheren) bijgestaan door een psycholoog
en een psychiater. Zij oordelen gezamenlijk of een
beschikking van de rechtbank juist is geweest of
niet.
Yvo van Kuijck vindt de uitkomsten van het onderzoek
geruststellend: 'De zaken zijn grondig gescand en
uit niets is gebleken dat tbs in welke zaak dan ook
in strijd met de regels is opgelegd.'
Over de twee mannen die ten onrechte in een
tbs-kliniek vastzaten zegt Van Kuijck: 'Die twee
zaken kwamen vlak na elkaar aan het licht. Een
dergelijke fout kan een keer voorkomen, maar als dat
twee keer achter elkaar gebeurt, kun je niet meer
spreken van een incident.'
Van Kuijck zei nooit eerder dergelijke incidenten te
hebben meegemaakt. 'Ik loop al sinds eind jaren '80
mee met tbs-zaken, maar dergelijke gevallen waren
mij nog niet onder ogen gekomen.' Dat nu in korte
tijd twee fouten aan het licht kwamen, is volgens
hem onverklaarbaar.
|
Informatie TBS
(on)voorwaardelijke beeindiging
Op 1 februari jl., was u aanwezig bij de
werkgroep TBS en slachtoffers. Wij hebben toen
onder meer gesproken over het advies dat onze
werkgroep maakt over de invulling van het
slachtofferonderzoek voorafgaand aan een
aanvraag voor een verlofmachtiging. Dit advies
is bestemd voor de handreiking die DJI momenteel
schrijft voor de tbs-klinieken naar aanleiding
van de nieuwe Ministeriele Regeling over
TBS-verlof. U heeft naar aanleiding van dat overleg input
geleverd voor dat advies, in de vorm van
mogelijke vragen die klinieken zouden kunnen
stellen met het oog op het meewegen van
slachtoffer- en nabestaandenbelangen bij
verlofaanvragen.
Graag informeer ik u hierbij over de stand van
zaken. Tijdens de afgelopen bijeenkomst van de
werkgroep is een conceptversie van het advies
besproken waarin alle vragen, waaronder ook die
van uw organisaties, waren samengebracht.
Tijdens die bespreking bleek al snel
dat het heel lastig is om algemene of
standaardvragen op te stellen die voor alle
situaties gelden.
Iedere zaak is uniek, het gaat er om
dat klinieken maatwerk leveren en zich bij iedere
aanvraag van een verlofmachtiging zo goed mogelijk
laten informeren over de specifieke belangen van
slachtoffers in iedere zaak.
|
-435x350.png) |
Tegelijkertijd brachten de
klinieken in dat er vele verschillende vormen van
verlof mogelijk zijn. Een eenmalig begeleid verlof
is van een heel andere orde dan verlof in het kader
van arbeid. In het eerste geval zou bijvoorbeeld wel
rekening kunnen worden gehouden met specifieke data
die voor slachtoffers van belang zijn, in het andere
geval niet.
In de werkgroep is daarom besloten om het advies
sterker te richten op het proces dan op de
inhoudelijke vragen. Dat wil zeggen: wij zullen
adviseren om bij verlofaanvragen zoveel mogelijk
informatie te verzamelen via het IDV
(informatiepunt detentieverloop van het OM) en
via de casemanagers van Slachtofferhulp. Het IDV
kan de kliniek vertellen wie als slachtoffers of
nabestaanden bekend zijn (en hebben aangegeven
geinformeerd te willen worden), de casemanagers
van SHN kunnen contact opnemen met de
betrokkenen om samen met hen te bespreken wat
zij van belang vinden om aan de kliniek te
melden met het oog op de verlofaanvraag. De
vragen die wij verzameld hebben zullen we
daarbij, samengevat, meegeven als suggestie cq
als voorbeeldvragen. Op die manier denken wij te
kunnen borgen dat in iedere zaak de juiste
informatie wordt meegewogen. Op dit moment wordt
gewerkt aan een volgende versie van het advies. Ik moet daarbij opmerken dat het een advies
van onze werkgroep aan DJI en de klinieken
betreft om op deze manier te werk te gaan. Het
gaat niet om nieuw, vastgesteld beleid. Wel
proberen wij om bij de klinieken draagvlak te
verkrijgen voor de werkwijze waarin de lijnen
tussen kliniek, IDV en SHN zo kort mogelijk
zijn. Tot zover de stand van zaken op dit moment. De
planning van de werkgroep is gericht op
afronding van de werkzaamheden in het komende
najaar. Ik houd u op de hoogte van het vervolg.
Undercover in Nederland,
met Alberto Stegeman, begint met een schokkende onthulling. "De
uitzending van zondag 9 oktober gaat over de beveiliging van
tbs-kliniek De Woenselse Poort in Eindhoven. De beveiliging faalt. Zonder
problemen kun je er vuurwapens en drugs naar binnen
smokkelen." De afgelopen jaren kwamen de
tbs-klinieken al vaak negatief in het nieuws. "Juist
daarom zou je verwachten dat de beveiliging goed
geregeld is. Ik ben nog steeds verbaasd en geschokt
dat het zo gemakkelijk is. Dat zou natuurlijk niet
mogen. Niet alleen lopen gedetineerden gevaar, ook
behandelaars zijn niet veilig." Uitzending:
Undercover in TBS kliniek
Maar er gaat nog
veel meer mis in de klinieken en gevangenissen, het
is bijna dagelijks te lezen in de kranten, te horen
op de radio en te zien op de TV.
http://www.omroepbrabant.nl/?news/160403472/Tbser+Vught+stak+twee+keer+met+schaar.aspx
http://www.ad.nl/ad/nl/1012/Binnenland/article/detail/2357821/2006/07/11/Zelfs-een-tandenborstel-is-een-potentieel-steekwapen.dhtml?redirected
De man die in 1983 in een café in Delft
zes mensen doodschoot, eist dat hij alsnog op
verlof mag uit zijn tbs-kliniek. Cevdet Yilmaz
heeft daarvoor een kort geding aangespannen, dat
woensdag 24 augustus 2011 dient voor de rechtbank in Den Haag.
In 2009 ontstond
grote publieke verontwaardiging over het verlof
van de man, die tot levenslang werd veroordeeld.
Daarop besloten toenmalig minister Ernst Hirsch
Ballin en staatssecretaris Nebahat Albayrak
(beiden Justitie) dat het verlof definitief werd
ingetrokken.
Bij de daad van
Yilmaz kwamen zes mensen om het leven, onder wie
een 12-jarig meisje. Hoewel hij tot levenslang
werd veroordeeld, werd hij later naar een
tbs-kliniek verplaatst omdat 'hij niet geschikt
was voor detentie'. De kliniek wilde hem
opnemen, maar verbond daar wel de voorwaarde aan
dat hij een normale tbs-behandeling zou krijgen,
met de daarbij behorende mogelijkheid tot
verlof.
Toen daarover
ophef ontstond, besloot justitie de
verlofmachtiging in te trekken, omdat Hirsch
Ballin en Albayrak vonden dat het belang van de
slachtoffers zwaarder moet wegen.
Een sportinstructeur van tbs-kliniek De Rooyse Wissel in Maastricht is zwaar verwond door tbs'er R.F. De
nietsvermoedende werknemer van de sportafdeling werd vlak voor aanvang van een
activiteit door F. met verschillende forse klappen ernstig mishandeld in zijn
gezicht. Dat bevestigt een woordvoerder van PI Overmaze, waar de kliniek
onderdeel van uitmaakt. „De tbs’er werd gecorrigeerd op
zijn gedrag, maar daar kon hij blijkbaar niet tegen”, aldus de woordvoerder van
De Rooyse Wissel. „Hij heeft toen een aantal fikse slagen uitgedeeld.” Kort
daarna kon de doorgedraaide tbs-patiënt worden overmeesterd door de beveiliging
en heeft hij een tijd in een isoleercel doorgebracht. Tegen hem is aangifte
gedaan. De zwaargewonde sportinstructeur heeft meerdere ernstige jukbeenbreuken
en is inmiddels geopereerd. Naar verwachting zal de revalidatie van de man
geruime tijd gaan duren. Personeel en andere patiënten van tbs-kliniek De Rooyse
Wissel en het aangrenzende Penitentiair Psychiatrisch Centrum zijn door de
leiding op de hoogte gesteld van deze ernstige calamiteit. Voor sommigen is er
nazorg, omdat de toetakeling van hun collega mogelijk impact op hen heeft gehad.
Naast deze zware mishandeling blijkt een andere tbs’er zelfmoord te hebben
gepleegd op dezelfde afdeling waar vechtersbaas R.F. in de afgelopen tijd
verbleef.
Beide incidenten in de De Rooyse Wissel hebben
overigens niets met elkaar te maken. Vorige maand
(juni 2011) ontsnapte de 47-jarige Charles Anthony
Williams, roepnaam Jacky, uit dezelfde tbs-kliniek in Maastricht. Hij ging er tijdens een
begeleid verlof in de binnenstad van Maastricht vandoor en is tot op heden
spoorloos. De man werd in 2002 veroordeeld voor poging tot zware mishandeling.
|
De aangekondigde herbeoordeling van
honderden tbs-veroordelingen kan tot zeer ernstige en onveilige
situaties leiden. Het Burgercomité tegen Onrecht waarschuwt
dat terugdraaien van deze beslissingen in een aantal gevallen zelfs
zou kunnen leiden tot onmiddellijke vrijspraken. Daarmee zal de
maatschappij weer een aantal gestoorde misdadigers rijker zijn. Dit
gegeven leidt inmiddels tot grote onrust bij nabestaanden en
slachtoffers. Mogelijk waren de juridische
besluiten volgens de letter van de wet niet geoorloofd, maar dat
neemt niet weg dat ze maatschappelijk zeer gewenst zijn.
Dwangverpleging is niet zonder reden geadviseerd door psychiaters en
behandelaars. "Als psychologen vaststellen dat iemand een ernstige
stoornis heeft en dat de kans op herhaling groot is, dan is
verlenging van tbs een must.", aldus het Burgercomité. De tbs-verlengingen van vele misdadigers
wordt opnieuw tegen het licht gehouden naar aanleiding van een zaak
waarbij een man 18 jaar ten onrechte in een tbs-kliniek zat. De zaak
waarop de commotie is ontstaan handelt om een zeer labiele man die
in 1989 werd veroordeeld voor diefstal. Hij was de woning van een
willekeurige vrouw binnengedrongen. Daarna deed hij de voordeur op
slot en kneep hij de keel van de bewoonster dicht. Ook sloeg hij
haar twee keer tegen het hoofd. De man had eerder ook al dingen
gestolen en was verslaafd aan drugs. Het gevaar van niet behandelen is
enorm. Van de jeugd-tbs'ers die in gevangenissen zitten pleegt 60
tot 80 procent na vrijlating opnieuw een delict. Het
onderzoeksbureau van Justitie (WODC) berekende enige jaren geleden
dat ook de recidive onder pedosexuele psychopaten na verloop van
tijd op 80 procent ligt. Het Burgercomité tegen Onrecht strijdt
voor een veiliger samenleving en komt op voor de belangen van
slachtoffers en nabestaanden van ernstig geweld.
24 juni 2011, Het Burgercomité tegen Onrecht
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
