Home  Terug naar TBS ontwikkelingen

 

Terug naar index Onderwerpen

 

   

Kinderpsychiaters: Jeugd-tbs faalt

28-05-2011 - Jongeren die worden veroordeeld tot jeugd-tbs, krijgen die behandeling vaak niet.
Zonder goede psychiatrische behandeling worden ze opgesloten in jeugdgevangenissen.
Daardoor komen ze onbehandeld terug in de maatschappij.
Van de jeugd-tbs'ers in gevangenissen pleegt 60 tot 80 procent na vrijlating opnieuw een delict.
Kinder- en jeugdpsychiaters van acht justitiële jeugdinrichtingen (JJI) slaan alarm in een vertrouwelijke brief.
Het gaat om minderjarigen die veroordeeld zijn voor ernstige delicten, zoals moord, verkrachting, zware mishandeling of overvallen.
Ze zijn psychotisch, schizofreen, autistisch of licht verstandelijk gehandicapt.
Jaarlijks hebben tientallen criminele jongeren een ggz-behandeling nodig.
De psychiaters vinden het onverantwoord dat justitie hun adviezen negeert om jongeren op te nemen in een kliniek voor geestelijke gezondheidszorg (ggz).
Daardoor is de kans dat ze na hun straf weer in de fout gaan bijna tien keer zo hoog.
Voor deze daders zijn de behandelafdelingen in jeugdgevangenissen volgens de psychiaters ongeschikt.
De stoornissen vergen gespecialiseerde zorg in een kliniek voor forensische jeugdpsychiatrie.
In sommige klinieken gaat nog geen 10 procent na behandeling weer in de fout.
Van de jeugd-tbs'ers in gevangenissen pleegt 60 tot 80 procent na vrijlating opnieuw een delict.
Ondanks eerdere noodkreten van psychiaters houdt justitie vast aan plaatsing in gevangenissen.
Zo wil ze de groeiende leegstand - nu 40 procent - tegengaan.
Bovendien is plaatsing in een ggz-kliniek te duur, staat in een interne memo van de Sectordirectie Justitiële Jeugdinrichtingen.
Wel erkent de directie dat sommige jongeren naar een kliniek moeten.
'Op enig moment kunnen het aanbod en de expertise van de JJI ontoereikend zijn voor een aantal jeugdigen met zeer complexe problematiek.' (Redactie)

Bron: AD

Zesvoudig moordenaar eist verlof uit tbs-kliniek

17-05-2011 - Den Haag - Zesvoudig moordenaar Cevdet Yilmaz stapt binnenkort naar de rechter om zijn tbs-kliniek uit te kunnen. De tot levenslang veroordeelde Delftse caféschutter eist in een kort geding onbegeleid verlof.

Staatssecretaris Teeven (Veiligheid en Justitie) heeft zich tot dusverre altijd ferm verzet tegen verlof voor de veelvoudig moordenaar.

Twee jaar geleden onthulde De Telegraaf dat Yilmaz, die in 1983 zes mensen doodschoot en een groot aantal andere cafébezoekers verwondde, al jarenlang met verlof mocht. Zijn levenslange celstraf werd in 1999 omgezet in tbs en de Van der Hoevenkliniek bleek sinds 2001 te werken aan zijn ’resocialisatie’. Yilmaz ging op therapeutische basis geregeld naar huis en stichtte zelfs een gezinnetje. Toenmalig minister Hirsch Ballin (Justitie) greep onder druk van de Tweede Kamer in. Sindsdien is Yilmaz in een juridische strijd verwikkeld met het ministerie van Veiligheid en Justitie om de tbs-kliniek weer te kunnen verlaten.

De kliniek heeft op initiatief van zijn behandelaars zelf een verlofaanvraag gedaan, terwijl Teeven langgestraften juist weer in de gevangenis wil zetten. Het gerechtshof in Den Haag besloot eind vorig jaar dat het Adviescollege Verloftoetsing Tbs de aanvraag in behandeling moet nemen. Het ministerie heeft daarop cassatie ingediend bij de Hoge Raad.

Met een kort geding hoopt Yilmaz al snel weer tijdelijk op vrije voeten te zijn. De advocaat van de zesvoudige moordenaar wil weinig kwijt over de zaak. „Daar doe ik geen mededelingen over. Net zoals in het verleden hullen wij ons in stilzwijgen over de materie. In het maatschappelijk belang en uit respect voor de nabestaanden van de slachtoffers hebben we daartoe besloten", aldus raadsvrouw Lotje van den Puttelaar. „Ook wil ik niets kwijt over het verzoek dat wij hebben gedaan."

Door Dennis Naaktgeboren en Gijsbert Termaat

Tbs ontlopen wordt onmogelijk

 

Gestoorde criminelen kunnen tbs niet langer ontlopen door psychiatrische onderzoeken te omzeilen. Staatssecretaris Teeven (Veiligheid en Justitie) wil dat het openbaar ministerie voortaan ook oude rapporten uit de la kan trekken om rechters van het nut van een langdurig verblijf in een tbs-kliniek te overtuigen. Dat maakt de VVD-bewindsman vandaag 17 februari 2011 bekend. De afgelopen jaren weigerden steeds meer verkrachters of moordenaars op advies van hun advocaat aan een psychiatrisch onderzoek mee te werken uit angst voor levenslange opsluiting in een tbs-kliniek. Jaarlijks heeft het Pieter Baan Centrum met ongeveer zeventig van zulke weigeraars te maken, in ruim de helft van de gevallen is het daardoor niet mogelijk een psychische stoornis vast te stellen. Daardoor komen ze weg met een celstraf en ontlopen ze langdurige tbs-behandelingen. Teeven wil dat voorkomen door de vaststelling van stoornissen minder afhankelijk te maken van die medewerking. Hij wil dat deskundigen bij een rechtszaak de beschikking krijgen over alle documenten over de verdachte van andere instanties, zoals psychiatrische ziekenhuisopnames. Ook zonder toestemming van de verdachte moeten die worden verstrekt. „Op deze wijze kan een completer beeld worden verkregen van de geestestoestand van de verdachte, zodat de rechter zich daar, ook zonder medewerking van de verdachte in kwestie, een goed beeld van kan vormen”, aldus Teeven in een brief aan de Tweede Kamer. De VVD-bewindsman neemt de tbs-sector flink onder handen. Hij wil ook dat tbs’ers in de longstayafdelingen met een gemiddeld of hoog beveiligingsniveau niet langer in aanmerking komen voor verlof. Het belang van slachtoffers moet meer worden meegewogen in het verlofbeleid en bij verlofaanvragen. Eerder maakte Teeven al bekend dat tbs’ers die de benen nemen tijdens een verlof, hun recht op uitjes minimaal een jaar lang verspelen. De staatssecretaris wil zelf ook sneller ingrijpen als er wat mis dreigt te gaan. Naast de aanscherpingen constateert Teeven wel dat tbs’ers gemiddeld te lang in een tbs-kliniek zitten. Hun verblijfsduur is gestegen van zeven naar bijna tien jaar. Hij wil dat tbs’ers eerder uitstromen, maar alleen als de veiligheid absoluut gewaarborgd is.

Het is niet de eerste keer dat er kinderporno in een tbs-kliniek is gevonden.

2009 > kinderporno gevonden in de Van Mesdag Kliniek in Groningen

In 2009 kwam voor het eerst naar buiten dat drie veroordeelde pedofielen in de Van Mesdag Kliniek in Groningen meerdere cd-roms met kinderporno in hun bezit te hadden. Hun behandeling in de kliniek werd aangepast en er werd aangifte tegen de pedofielen gedaan.

30 november 2010 > Kinderporno in tbs-kliniek Hoeve Boschoord in Drenthe

Een man uit Emmen kon eerder dit jaar, zo blijkt nu, probleemloos kinderporno downloaden in de forensisch psychiatrische kliniek Hoeve Boschoord in Drenthe. Hij deed dat met een naar binnengesmokkelde telefoon. De man zit op een gesloten afdeling in Boschoord, waar ook tbs-ers worden behandeld. De Emmenaar moest worden behandeld na een periode van detentie, omdat hij zich eerder schuldig had gemaakt aan het bezit van kinderporno en ontucht. De man had geen tbs. Hij werd in het voorjaar gepakt toen een medewerker van de kliniek hem hoorde praten over foto's. Op de afdeling van de man in de kliniek is gebruik van internet verboden. Onder de grote hoeveelheid plaatjes en films die hij had opgeslagen, was ondermeer beeldmateriaal van een peuter die vastgebonden werd misbruikt. Tegen de man eiste justitie gisteren een voorwaardelijke gevangenisstraf van 18 maanden met een proeftijd van vijf jaar. Ook wil justitie dat Wieger J. (24) twee jaar verder wordt behandeld in een kliniek.

http://www.dvhn.nl/nieuws/drenthe/article6603762.ece/Kinderporno-in-tbs-kliniek-Drenthe

6 februari 2011 > Kinderporno gevonden in tbs-kliniek Tweelanden in Utrecht

In tbs-kliniek Tweelanden in Utrecht is een hoeveelheid kinderporno aangetroffen. In een kluisje in deze kliniek werden dvd's en afbeeldingen met kinderpornografisch materiaal gevonden. Een woordvoerder van het ministerie van Justitie heeft inmiddels bevestigd dat er kinderporno is gevonden. Hij kan niet zeggen wie erbij betrokken is. De zaak wordt onderzocht en uit de resultaten hiervan zullen lessen voor de toekomst worden getrokken, vertelt de zegsman."Er zijn inmiddels maatregelen genomen'', zegt de woordvoerder van justitie. "Er wordt nu extra scherp gecontroleerd.'' De kliniek liet in een persverklaring weten dat op 14 januari binnen de tbs-kliniek door twee patiënten in een algemene voorraadkast enkele kinderpornografische printjes gevonden zijn en één DVD met kinderpornografische afbeeldingen. ,,Dit is direct gemeld aan de directie van de kliniek en aansluitend is intern onderzoek ingesteld. Alle patiënten van de afdeling zijn bevraagd en de kamers en de hele afdeling zijn onderzocht. Op de afdeling is verder niets gevonden. Computers en printers zijn in beslag genomen voor nader onderzoek.'' Inmiddels is helder geworden, zo meldt de kliniek, dat er op de computers geen pornografisch materiaal is gevonden. Het eigen onderzoek heeft niet geleid tot enige verdenking van één patiënt, noch van bezoekers. Om die reden is besloten dat er geen aangifte zal worden gedaan, stelt de kliniek.

http://www.ad.nl/ad/nl/1039/Binnenland/article/detail/567185/2011/02/07/Kinderporno-gevonden-in-tbs-kliniek.dhtml

Het collectief Cargo Cult in de Van Mesdagkliniek: 

In galerie Sign in Groningen wordt sinds begin november de expositie MES/DAG getoond. De multimediale tentoonstelling is gemaakt door het collectief Cargo Cult, dat bestaat uit vier jonge kunstenaars. Zij bestudeerden anderhalf jaar lang de leefwereld van tbs’ers in de Van Mesdagkliniek.

Daniel Overbeek, Matthijs Munnik, Ismay Wolff en Job van der Zwan vormen samen het collectief Cargo Cult. ‘Twee jaar geleden wilden we tijdens de landelijke open dag van gevangenissen en tbs-klinieken een kijkje nemen in de Van Mesdagkliniek in Groningen’, vertelt de 27-jarige Wolff. ‘We waren nieuwsgierig en wilden weten wat zich daar allemaal afspeelde. We waren alleen te laat met aanmelden en daarom hebben we zelf contact gezocht. Wat heel klein begon is uiteindelijk uitgegroeid tot deze samenwerking.’

Kans om zich te uiten
De studenten bezochten de tbs-kliniek anderhalf jaar lang en interviewden verschillende patiënten. Wolff: ‘We hebben niet alleen kunst over hen gemaakt, maar ook een beeld van deze mensen. Wij werden vrij gelaten om van alles te proberen, maar de patiënten dachten zelf ook mee. Voor hen is dit ook een kans geweest om zich te uiten.’

Steriel en kil

Het beeld dat Wolff van tbs’ers had, is flink veranderd door het project. ‘Ik was nog niet eerder in een tbs-kliniek geweest en had alleen de media als bron van informatie. Wat ik verwachtte? Mensen die iets gruwelijks of soms zelf monsterlijks hadden gedaan en die nu leefden in een grote, steriele en kille ruimte. Ik dacht aan witte muren, gewapend glas en hoge hekken. Voor het project begon ben ik op zoek gegaan naar krantenberichten die de afgelopen acht jaar over tbs’ers verschenen. Dat waren bijna allemaal heftige berichten waarin woorden als moord en doodslag veel voorkwamen. Dat ik dat beeld had, en met mij vele mensen, is dus logisch.’

Bizar normaal

De eerste keer dat Wolff op bezoek was in de Van Mesdagkliniek, was voor hem bizar. ‘Het was daar zo ontzettend normaal en totaal niet spannend. De patiënten werken en verdienen geld. En er is een winkel waar zij hun boodschappen kunnen doen. Wat mij opviel was dat het beeld dat ik van tbs’ers had eerst omsloeg naar een te positief beeld. Ze zien er heel normaal uit en gedragen zich ook zo… Pas na een tijdje drong het tot me door dat ze daar natuurlijk niet zomaar zitten en werd mijn beeld een stuk genuanceerder.’

Geen monsters
Dankzij de interviews die Wolff met enkele tbs’ers had, kreeg hij de kans om meer te weten te komen over hun verleden. ‘Zo vertelde één van de patiënten mij een verhaal over een tbs’er die een 73-jarige man had vermoord. Een gruwelijk misdrijf dat destijds in alle kranten stond. Maar dat die 73-jarige man de tbs’er in zijn jeugd had misbruikt, werd nergens gemeld. Natuurlijk is een moord daarmee niet goed te praten, maar je gaat er wel anders naar kijken. De tbs’ers die ik heb gesproken zijn zeker geen lieverdjes, maar het zijn ook geen monsters.’

Tegenstelling
Voor het project MES/DAG maakte Wolff portretten van drie patiënten. ‘Het zijn getekende portretten die bestaan uit de woorden die mij het meest zijn bijgebleven uit de interviews. Juist door woorden te gebruiken, krijg je ook een beeld van de persoon achter de patiënt.’ Job van der Zwan maakte twaalf foto’s voor de expositie. ‘Op de eerste zes zie je de buitenkant van de Mesdagkliniek’, vertelt Wolff. ‘Het ziet er dreigend en onheilspellend uit, terwijl de zes foto’s die binnen gemaakt er juist heel normaal uit zien. Die tegenstelling die ons allemaal zo opviel, heeft Job in beeld kunnen brengen.’

Tbs-Twitter
Matthijs Munnik maakte voor MES/DAG een twitterpagina die automatisch updates genereert op basis van het tijdschema van een patiënt in de Mesdagkliniek. Wolff: ‘Tbs’ers leven in een parallelle wereld, maar ze mogen geen gebruik maken van internet. De patiënten gaven aan dat te missen en daar heeft Matthijs op ingespeeld. Met de Twitter-pagina, die overigens alleen in de galerie te bekijken is, kunnen bezoekers zien waar de tbs’er op dat moment mee bezig is. Zo verschijnen er bijvoorbeeld tweets met Nu naar therapie.’

Vrijheid
Wat houdt het in om te leven in een cocon? Op die vraag geeft Daniel Overbeek antwoord in het MES/DAG project. ‘Ook Daniel heeft drie patiënten geïnterviewd’, vertelt Wolff. ‘Met één van hen had hij een gesprek over dromen. De tbs’er vertelde dat hij droomde over een vogel en over zijn vrijheid. Maar omdat de patiënt al heel lang in de kliniek zit, voelt hij zich zo ontvreemd van de maatschappij dat hij eigenlijk helemaal niet terug wil. Daniel heeft dit verwerkt in een installatie waarin uitspraken van deze tbs’er te horen zijn.’ (HE)

In galerie Sign krijgen jonge kunstenaars eens per anderhalf jaar de kans om een expositie te tonen. De projecten moeten experimenteel van karakter zijn. MES/DAG is nog te zien tot en met 21 november.

Klik hier voor de site van Galerie Sign in Groningen

Klik hier voor de site van Cargo Cult

Klik hier voor de facebook pagina van Cargo Cult

Tbs-verlof beperkt

Tbs’ers die tijdens een verlof de benen nemen, mogen minstens een jaar niet meer naar buiten. Staatssecretaris Teeven (Veiligheid en Justitie) scherpt het verlofbeleid per 1 januari 2011 fors aan. Dat kondigt hij vandaag aan op de Nationale Open Dag van het gevangeniswezen. „We willen de tbs-sector maximaal veilig hebben”, aldus Teeven. „We geven duidelijkheid naar de slachtoffers en de samenleving toe dat tbs absoluut veilig moet zijn en onttrekkingen daar niet bij horen.”
Dit jaar ontrokken al 31 tbs’ers zich aan hun verlof. Van de tbs’ers die vorig jaar bij hun verlof verdwenen, mocht driekwart binnen het jaar weer een uitstapje buiten de kliniek maken. Dat vindt de staatssecretaris onaanvaardbaar. Hij past de ministeriële verlofregeling aan, waardoor klinieken pas na een jaar weer verlof voor hun patiënten mogen aanvragen en de behandeling langer zal duren. „Als je ervandoor gaat, moet je weten dat de overheid zegt: tot hier en niet verder”, aldus Teeven. „De kans bestaat dat tbs gezien wordt als een soort duiventil, dat moeten we gewoon niet willen. Dat geeft onrust in de samenleving en in de inrichting.” De maatregel geldt voor tbs’ers die zich aan een begeleid verlof onttrekken, langer dan 24 uur afwezig blijven van een onbegeleid verlof of tijdens het verlof een strafbaar feit begaan. Alleen wanneer een tbs’er later terug is door overmacht, kan de staatssecretaris een uitzondering maken. Overigens is een jaar geen verlof een minimum. Daarna moet de gebruikelijke verlofprocedure worden opgestart, waarbij het gedrag van de tbs’er nadrukkelijk wordt meegewogen.

Ontslag van alle rechtsvervolging voor tbs’er  (link naar www.rechtspraak.nl)

Tbs'ers sneller met verlof

Als het aan tbs-klinieken ligt, dan kunnen hun patiënten veel sneller met verlof dan nu. Wordt verlof momenteel pas na enkele jaren behandeling toegestaan, volgens vergevorderde plannen zouden tbs'ers straks al na achttien maanden naar buiten kunnen. Dat blijkt uit een nog vertrouwelijke notitie van de twaalf tbs-instellingen in Nederland. Na 2,5 jaar behandeling zouden de patiënten zonder begeleiding naar buiten moeten kunnen. De regels voor verlof werden aangescherpt nadat verschillende tbs'ers tijdens een verlof een moord of een verkrachting hadden gepleegd. De klinieken willen de tbs'ers nu sneller met verlof sturen omdat dat beter zou zijn voor hun behandeling. De plannen werden volgens de krant onlangs besproken met vertegenwoordigers van de rechterlijke macht. De tbs-klinieken hebben al langer kritiek op de strengere verlofregels. Omdat de kans op verlof klein is en omdat een behandeling eeuwig kan worden verlengd, werken veel verdachten op advies van hun advocaat niet mee aan een onderzoek in het Pieter Baan Centrum. Daardoor is het moeilijker hen tbs op te leggen. Advocaat Niek Heidanus is in het AD positief over het plan. Hij wijst erop dat veel patiënten pas na zes jaar met verlof mogen. "Dat is niet goed voor hun behandeling en dus ook niet voor de samenleving." VVD-Kamerlid Fred Teeven ziet volgens de krant niets in het plan. "Misschien wachten sommigen nu te lang op verlof, maar daar staat tegenover dat er ook gevaarlijke patiënten zijn die nu niet in de fout kunnen gaan."

Tbs’ers kliniek Zeeland mogen weer met verlof

Tbs’ers in de kliniek van de Pompestichting in het Brabantse dorp Zeeland mogen per 1 september weer met verlof. Minister Ernst Hirsch Ballin (Justitie) heeft plannen van de kliniek om de uitvoering van het verlof te verbeteren goedgekeurd.

TBS-stelsel goed tegen het licht houden

Het nieuwe kabinet moet het tbs-stelsel goed tegen het licht houden. Met die boodschap komt VVD-Kamerlid Fred Teeven, in reactie op draaideurontsnapper Dannyboy T. De pleger van de ’Scheveningse dakmoord’ nam afgelopen woensdag 4 augustus voor de tweede keer de benen op een begeleid verlof. Donderdagnacht werd hij weer in de kladden gegrepen. Teeven noemt het ontkomen van T. zorgwekkend. „Zware gevallen moeten minder op verlof. Wij vinden dat de jeugd-tbs moet kunnen overgaan in de reguliere tbsbehandeling als iemand nog niet is uitbehandeld. Een mooie taak voor het nieuwe kabinet om de regelgeving aan te scherpen”, vindt Teeven. Hervorming van het tbs-systeem staat hoog op het wensenlijstje van VVD en PVV, die met het CDA onderhandelen over het vormen van een nieuwe regering. T. kreeg in 2007 naast een jaar jeugddetentie jeugd-tbs. Hij mag geregeld op verlof onder begeleiding. In februari 2010 ontsnapte hij ook al eens. De ontsnapping is hard aangekomen bij de moeder van slachtoffer Pascal Triep, Marcella de Jager. „Het is wachten op de volgende keer. Hij zal blijven vluchten.” Het ministerie van Justitie laat weten dat verlof van jeugd-tbs’ers nou eenmaal hoort bij de behandeling. „Het traject duurt maximaal zes jaar en die jongeren moeten dus worden voorbereid op een terugkeer in de maatschappij. Daar hoort verlof bij”, aldus een zegsman. Of T. straf krijgt voor zijn vlucht kon het ministerie niet zeggen. „De ontsnapping blijft niet zonder gevolgen voor de jongen. Vorige keer is er ook een interne maatregel genomen tegen hem”, aldus een woordvoerder, die niet kon zeggen wat deze inhield.

Pleidooi voor sneller verlof tbs'ers

Tbs-klinieken willen tbs'ers eerder op verlof sturen om zo de gemiddelde duur van de tbs te verkorten. Dat zegt voorzitter van de Pompestichting Jos Poelmann maandag in NRC Handelsblad. De Pompestichting runt een tbs-kliniek in Nijmegen.
Poelman wijst erop dat behandelaars veel terughoudender zijn geworden met het verlenen van verlof. Dit als gevolg van de incidenten met tbs'ers op verlof, die steevast leiden tot maatschappelijke onrust. "Het doel van tbs is terugkeer in de samenleving, op een zo veilig mogelijke manier", zegt Poelmann in de krant. "Dat kan niet zonder verloven, maar wij zien dat verlof gemiddeld steeds langer uitblijft. Dat kan nu doordat er geen normen voor zijn."
Hij pleit daarom voor het opstellen van duidelijke normen die samen met andere maatregelen de gemiddelde duur van de tbs moeten verkorten. De gemiddelde duur van de maatregel is in tien jaar tijd opgelopen van 4,5 naar acht jaar, schrijft de krant. Poelman is ook bestuurslid van GGZ Nederland.

Tbs'er loopt mee met Vierdaagse

Tussen de circa 45.000 wandelaars die dinsdag 20 juli 2010 aan de start van de Vierdaagse verschijnen, bevindt zich een tbs-klant.
De man heeft van het adviescollege 'Adviestoetsing tbs' toestemming gekregen om als onderdeel van het laatste deel van zijn therapie deel te nemen aan het vierdaagse wandelevenement.
De tbs'er loopt alleen, hij krijgt geen begeleiders mee
.
De patiënt wordt behandeld in de Pompe Kliniek, eveneens in Nijmegen.
Volgens bekenden van de tbs-patiënt, is de man veroordeeld voor meerdere verkrachtingen van vrouwen en een moord.
Hiervoor is hij veroordeeld tot celstraf en behandeling in een tbs-kliniek.

Het meedoen van de tbs-patiënt aan de wandeltocht wekt verbijstering in zijn oude omgeving.
"Het is toch ongelooflijk dat zo iemand nu de Vierdaagse mag gaan lopen?" klinkt het verontwaardigd.
Vanwege de privacybescherming wil een woordvoerster van het ministerie van Justitie alleen kwijt dat de man is veroordeeld voor een geweldsdelict.
Hij bevindt zich nog wel onder het tbs-regime, maar woont sinds kort zelfstandig en wordt een aantal keren per week behandeld.
"Hij zit in de laatste fase, we laten hem binnenkort helemaal vrij", aldus de woordvoerster.
"Het
Adviescollege Verloftoetsing TBS heeft toestemming gegeven."
De organisatie van de Vierdaagse wist maandag 19 juli nog van niets.

'Tbs-klinieken verkorten behandelduur'

Tbs-klinieken gaan voor iedere patiënt inschatten hoe lang zijn behandeling gaat duren. Ze mogen alleen met goede argumenten van die behandelduur afwijken. Dat zegt directeur van de Van der Hoeven Kliniek Marion van Binsbergen dinsdag 13 juli 2010 in de Volkskrant. De maatregel wordt genomen omdat de gemiddelde behandelduur sinds 2000 is verdubbeld van vijf naar grofweg tien jaar. Verdachten kiezen steeds vaker liever voor de gevangenis omdat een tbs-behandeling kan worden verlengd totdat de patiënt genezen is verklaard. Hierdoor kan de behandeling eeuwig duren. De advocaat en de cliënt hebben geen zicht op hoe lang de behandeling gaat duren. Veel advocaten adviseren hun cliënt daarom niet mee te werken aan een gedragskundig onderzoek in het Pieter Baan Centrum. Zonder zo'n onderzoek is het voor rechters vrijwel onmogelijk een verdachte een behandeling op te leggen. Dat is terug te zien in de cijfers. Waar eerder jaarlijks tweehonderd patiënten bij de tbs-klinieken binnenstroomden, zijn dat er nu nog maar vijftig. De rest gaat volgens Van Binsbergen naar de gevangenis en keert onbehandeld terug in de maatschappij. Dat zou de kans dat ze in herhaling vallen vergroten. Advocaten, rechters en officieren van justitie krijgen allemaal te weten hoe lang de behandeling van een cliënt volgens de kliniek moet duren. Dat heeft volgens Van Binsbergen een 'disciplinerend effect'.

Van der Hoeven blijft tbs’ers betrekken bij separeren

Jurist/criminoloog Jan Niemantsverdriet, stafmedewerker van de Van der Hoeven Kliniek, vindt dat het AD de berichtgeving over patiënten die meehelpen bij het separeren van mede-patiënten zwaar heeft aangezet. Al klopt het wel dat patiënten af en toe hielpen anderen fysiek in bedwang te houden bij separaties. Van het ministerie van Justitie mag dit niet meer.

Hoe vaak wordt er gesepareerd in de Van der Hoeven Kliniek en hoe vaak helpen patiënten daarbij?
Niemantsverdriet: ‘Ongeveer een keer per maand. Op een totaal van 170 patiënten is dat niet vaak. In de meeste gevallen verloopt de separatie vrij rustig en loopt de patiënt gewoon mee met zijn begeleiders. In een heel enkel geval verzet een patiënt zich hevig en vormt een bedreiging voor de veiligheid. In die gevallen kwam het voor dat andere patiënten hun medepatiënt meehielpen in bedwang te houden en naar de isoleer te dragen. Dat gebeurde dus hooguit enkele keren per jaar.’

Helpen patiënten nog steeds bij het separeren?
‘Ja, maar niet meer fysiek. Dat mag dus niet meer. Dat meehelpen sluit nauw aan bij het model van de Van der Hoeven Kliniek. Al sinds 1955 is die gebaseerd op de therapeutische gemeenschap. Dat betekent dat patiënten mee overleggen, dat er openheid van zaken is, dat ze betrokken zijn bij de dagelijkse gang van zaken in de kliniek. Dat houdt ook in dat ze meedoen bij het oplossen van conflicten en problemen. Er is sprake van een gezamenlijk gedragen verantwoordelijkheid voor de veiligheid. Vanuit die achtergrond is het ook logisch dat ze een rol spelen bij separaties. Ze snappen elkaar, het zijn lotgenoten en ze kennen elkaars problemen. Patiënten kunnen op elkaar ook heel goed een de-escalerend effect hebben.’

En wat nu?
‘Nadat de Inspectie voor de sanctietoepassing had geconstateerd dat volgens de regels sprake is van geweldstoepassing als mensen naar een separeer worden gedragen, heeft het ministerie van Justitie geoordeeld dat patiënten een stapje terug moeten doen en zich niet fysiek meer mogen inzetten. Wel mogen ze betrokken blijven bij het overleg over eventuele separatie en bij het zoeken naar oplossingen. In de praktijk zoeken we naar invulling van deze richtlijn, dat overleggen we ook met de patiënten. De maatregel is nog nieuw. Het is sindsdien niet voorgekomen dat fysiek moest worden ingegrepen bij een separatie.’

In het AD verklaarden ex-cliënten dat zij niet konden weigeren mee te helpen bij incidenten. Anders zouden daar sancties tegenover staan.
‘Die stellingname strookt gewoon niet met de werkelijkheid. Het is altijd vrijwillig dat patiënten meehelpen bij separaties. Als mensen het niet willen, wordt dat gewoon gerespecteerd. Niet iedereen is er ook geschikt voor. En er is geen sprake van dat je eerder uit de kliniek worden ontslagen als je wel meehelpt.’

Wordt in andere tbs-klinieken gewerkt zoals in Van der Hoeven?
‘Nee, onze kliniek is de enige die zich baseert op de principes van de therapeutische gemeenschap. Bezoekers zijn weleens verbaasd over de open sfeer die hier heerst. Vergeleken met andere tbs-klinieken, waar afdelingen vaak strikter van elkaar zijn gescheiden, lopen patiënten en medewerkers hier veel meer door elkaar. Ons behandelingsmodel levert behoorlijke resultaten op. Er zijn niet veel recidives, 85 tot 90 procent pleegt geen ernstig delict meer.’ (SvD)

Lees hier het AD artikel Bewakers laten tbs’ers de vuile klusjes opknappen

Alweer een TBS'er niet teruggekeerd van verlof

De Groep Opsporing Onttrekkingen van het Korps Landelijke Politiediensten speurt sinds vrijdagmiddag 28 mei naar een dertigjarige tbs'er uit de Pompekliniek in Nijmegen. Dat heeft een woordvoerder van het Openbaar Ministerie (OM) vandaag 31 31 mei bevestigd. De man ging vrijdagmorgen met onbegeleid verlof om naar zijn werk te gaan. ‘s Middags keerde hij niet terug, aldus het OM. De tbs'er is nog niet opgespoord. Hij is veroordeeld voor een geweldsdelict.

Onvoldoende alertheid bij verlof TBS'ers

De steekpartij op 20 april in Uden gepleegd door een tbs'er uit een kliniek in het dorp Zeeland kon gebeuren door 'onvoldoende alertheid' bij de uitvoering van zijn verlof. Kliniek De Corridor van de Pompestichting komt tot die conclusie. Minister van Justitie Ernst Hirsch Ballin heeft dat gezegd tegen en geschreven aan betrokken burgemeesters van Uden en Landerd. In de formele procedure voor de aanvraag, advies en invulling van het verlof zijn geen fouten gemaakt, aldus de minister. De kliniek heeft een verbeterplan opgesteld met maatregelen om de uitvoering van het verlof te verbeteren. De minister moet nog oordelen over het plan. Tot het plan is doorgevoerd, blijven de verloven van alle tbs'ers in de longstaykliniek opgeschort. De 49-jarige man stak in de Hema in Uden volstrekt willekeurig een 61-jarige vrouw uit Boekel neer met een mes uit de winkel. Zij raakte gewond. Wat de kliniek met 'onvoldoende alertheid' precies bedoelt kon een woordvoerder van de Dienst Justitiële Inrichtingen niet zeggen. Ook over de punten in het verbeterplan kon hij niet meer vertellen. In de contacten met beide gemeenten heeft Hirsch Ballin wederom erkend dat het begrip humanitair verlof verwarring heeft veroorzaakt. Als voorbeelden voor humanitair verlof werden ziekenhuis- en begrafenisbezoek gegeven. De gemeenten Uden en Landerd wisten niet dat verlof ook mogelijk is voor boodschappen en familiebezoek. De minister heeft herhaald dat hij het begrip zal veranderen. Burgemeester Willy Doorn van Landerd reageerde tevreden op de serieuze en zorgvuldige manier waarop de minister nu met de kwestie omgaat.

Het politieonderzoek naar het steekincident loopt nog. De man zit in voorlopige hechtenis.   ???????

Wetsvoorstel 13 april 2010 - Langere tbs met voorwaarden

Rechters kunnen een veel langere tbs opleggen met voorwaarden op het gebied van medicijngebruik, begeleiding door de reclassering en opname in een psychiatrisch ziekenhuis of verslavingskliniek. Tbs met voorwaarden wordt opgelegd als dwangverpleging niet noodzakelijk lijkt om herhaling te voorkomen. De Tweede Kamer is akkoord met een wetsvoorstel van minister Ernst Hirsch Ballin van Justitie. De maximale duur van de tbs met voorwaarden gaat omhoog van vier naar negen jaar. De gevangenisstraf waarbij tbs met voorwaarden kan worden opgelegd, stijgt van drie naar vijf jaar. Opname in een psychiatrisch ziekenhuis of verslavingskliniek is een belangrijke voorwaarde omdat er geen gedwongen behandeling is in een tbs-instelling. „De regeling maakt verder een tijdelijke crisisopname onder dwang \- mogelijk voor tbs'ers met voorwaarden. De situatie kan dan worden gestabiliseerd, zonder de tbs met voorwaarden om te zetten in tbs met dwangverpleging”, aldus een woordvoerder van het departement. Ook staat in het wetsvoorstel dat de tbs herleeft voor een uitgezette illegale vreemdeling die in ons land terugkeert.

http://www.justitie.nl/actueel/nieuwsberichten/archief-2010/100413langere-termijn-tbs-met-voorwaarden.aspx?cp=34&cs=578

3 april 2010 - Steun voor strengere TBS - wetgeving op agenda 2e Kamer

De ouders van een 7-jarig meisje dat vorig jaar werd ontvoerd en misbruikt, hebben met een burgerinitiatief ruim 40.000 steunverklaringen opgehaald voor een voorstel om de wetgeving over tbs te veranderen. In de nacht van vrijdag op zaterdag stond de teller op hun website op 41.019 digitale steunbetuigingen: voldoende om de kwestie op de agenda van de Tweede Kamer te laten plaatsen. Twee mannen namen het meisje vorig jaar in de kofferbak van hun auto mee naar een camping bij het Zuid-Hollandse Brielle. Daar hielden zij haar twaalf uur lang vast in een caravan en verrichtten zij seksuele handelingen met haar. De 28-jarige Leo S. uit Dordrecht werd veroordeeld tot zeven jaar en tbs met dwangverpleging. De 29-jarige Kaj M. uit Amersfoort moest tien jaar de cel in, maar kreeg geen tbs omdat hij weigerde mee te werken aan een psychologisch onderzoek. Dit tot woede van de ouders, die het onverteerbaar vinden dat „geesteszieke delinquenten na een gevangenisstraf weer terugkeren in de maatschappij zonder te zijn behandeld.” Ze hopen een wetswijziging af te kunnen dwingen die herhaling moet voorkomen. De Tweede Kamer sprak er deze week nog schande van dat verdachten onder een dreigende tbs-behandeling uit proberen te komen door onderzoek te weigeren. Minister Ernst Hirsch Ballin (Justitie) deelt de zorg van de Kamer. Hij wees erop dat er ook nog andere mogelijkheden zijn om veroordeelden psychiatrisch te behandelen als dat nodig mocht zijn, in speciale gevangenisafdelingen of in een psychiatrische kliniek. Met de Orde van Advocaten zal hij gaan overleggen over advocaten die hun cliënten adviseren onderzoek te weigeren.

Het Pieter Baan Centrum wil mensen die zich onttrekken aan onderzoek weg gaan sturen. Ook de weigeraars worden standaard zeven weken opgenomen. Dat kost veel geld.

31 maart 2010 - Pieter Baan Centrum: tbs-ontduikers wegsturen

Het Pieter Baan Centrum wil verdachten gaan wegsturen die niet meewerken aan psychiatrisch onderzoek. Dat zegt Thomas Rinne, medisch directeur van het Pieter Baan Centrum, de forensische onderzoekskliniek van justitie in Utrecht. Minister Hirsch Ballin (Justitie, CDA) moet overigens nog instemmen met dit plan. Door niet mee te werken proberen verdachten te voorkomen dat zij tbs opgelegd krijgen van de rechter. Een aantal advocaten adviseert hun cliënten dat, omdat tbs een te onzeker verloop heeft gekregen. De gemiddelde duur van tbs is in tien jaar tijd opgerekt van 4,5 naar 9 jaar. Wie lijdt aan een psychische stoornis, is beperkt verantwoordelijk voor zijn daden. Dat is de gedachte achter de tbs-maatregel die in het Nederlandse strafrecht kan worden opgelegd. Daarvoor moet een relatie zijn aangetoond tussen de stoornis en het delict. Is er eerder een afwijking vastgesteld die nooit behandeld is, dan kan een rechter tbs opleggen, ook als een verdachte weigerde zich te laten onderzoeken. Een tbs-behandeling is gericht op terugkeer in de maatschappij, maar er zijn tbs’ers die nooit genezen. Bijna de helft van de jaarlijks ruim 200 verdachten over wie de rechter een psychische rapportage vraagt, weigert mee te werken aan het onderzoek. Toch worden ook zij nu nog standaard zeven weken opgenomen en onderzocht door een zevenkoppig team van psychologen, psychiaters en gedragswetenschappers. Per verdachte kost dat ongeveer 50.000 euro. Rinne vindt dat het Pieter Baan Centrum „zorgvuldig moet omspringen met de inzetbare middelen”. Wie weggestuurd wordt, gaat terug naar huis of naar de penitentiaire inrichting waar hij in voorarrest zit. In sommige gevallen zal geprobeerd worden nog in de gevangenis vast te stellen of er een stoornis is. Ouders van een zevenjarig meisje dat vorig jaar is ontvoerd en misbruikt, proberen via een burgerinitiatief (40.000 handtekeningen) tbs te agenderen in de Tweede Kamer. Zij vinden dat rechters ook tbs moeten kunnen opleggen als verdachten zich niet psychisch willen laten onderzoeken. Een van de ontvoerders van hun dochter heeft geweigerd zich te laten onderzoeken en kreeg geen tbs opgelegd. Demissionair minister Hirsch Ballin (Justitie, CDA) wil het grote aantal weigeraars terugdringen, zei hij gisteren in de Tweede Kamer. Hij gaat daarvoor overleggen met de Nederlandse Orde van Advocaten. Thomas Rinne verwacht dat rechters steeds zwaarder zullen straffen als niet wordt meegewerkt aan psychiatrisch onderzoek. „Daar moeten advocaten dan ook rekening mee houden in hun advies aan hun cliënt.” Maar rechters kunnen een verdachte niet extra zwaar straffen omdat hij weigert mee te werken, zegt de Arnhemse raadsheer Yvo van Kuijck namens de Raad voor de Rechtspraak. Verdachten hebben recht op een eerlijk proces. Dat betekent ook dat zij niet verplicht zijn om mee te werken aan hun eigen veroordeling. „Rechters kunnen alleen langere straffen opleggen met als oogmerk de maatschappij te beschermen.” Enkele freelancemedewerkers van het Pieter Baan Centrum zien ervan af te worden ingehuurd. Zij vinden het demotiverend dat zo veel mensen weigeren. Het PBC zal in beginsel iedereen die binnenkomt proberen te onderzoeken, zegt Thomas Rinne. Maar als deze verdachten volharden om niets te zeggen, wil het Pieter Baancentrum ze vanaf mei na uiterlijk vier weken wegsturen.

Tbs-kliniek onderzoekt smokkel met mobieltjes

De Utrechtse Van der Hoeven Kliniek gaat een diepgaand intern onderzoek instellen naar het binnensmokkelen van mobiele telefoontjes. Aanleiding zijn signalen dat een vrouwelijk personeelslid tijdens nachtdiensten een tbsgestrafte voorziet van gsm-toestellen. Hij zou binnen de muren van de kliniek op die manier met andere criminelen nog allerlei zaakjes regelen. De tbs’er zou vastzitten vanwege een loverboyzaak. Nadat er bij deze krant een tip binnenkwam over het binnensmokkelen van communicatieapparatuur, heeft de directie van de tbs-kliniek gisteren direct actie ondernomen. „We gaan dit intern uitzoeken. Uiteraard zullen wij ook gesprekken aangaan met het personeel. Want dit kan en mag niet”, aldus Jacqueline Mastenbroek, secretaris van de raad van bestuur van de Van der Hoeven Kliniek. Het is onduidelijk op welke manier de mobieltjes en mogelijk ook andere verboden spullen in de strengbewaakte tbs-kliniek terechtkomen. De ingang en afdelingen zijn zwaar bewaakt met detectieapparatuur. Het gebruik en bezit van gsm’s in de kliniek is voor zowel veroordeelden, personeel als bezoek niet toegestaan. Precies een jaar geleden werd het centrum door het ministerie van Justitie doorgelicht. Uit het rapport kwam naar voren dat de ruim honderd tbs-gestelden een grotere mate van autonomie en eigen verantwoordelijkheid hebben dan in andere tbs-klinieken. Een van de maatregelen die de kliniek moest verbeteren, was het invoeren van detectie op tbs-veroordeelden, bezoekers en eigen medewerkers en meegebrachte goederen. Aanleiding van het onderzoek was een tbs’er die met onbegeleid verlof in Enschede zijn vriendin bedreigde, gijzelde en verkrachtte.

Door Harrie Nijen Twilhaar (De Telegraaf)

Vrijaf voor gevreesde tbs-gangster

13-03-2010 - Justitie wil het weer proberen met een beruchte en zeer gewelddadige tbs-gangster. Als het aan behandelaars in de Oostvaarderskliniek in Almere ligt, mag de levensgevaarlijke 'ontsnappingskoning' Johannes van Tamelen er na jaren zwaar regime binnenkort in zijn eentje opuit. Van Tamelen (40) geldt als een van de meest 'politiek gevoelige' tbs'ers in ons land. Hij kreeg in 1990 tbs opgelegd na een uiterst gewelddadig delict waarbij hij zijn slachtoffer met 76 messteken om het leven bracht. De tbs'er kreeg landelijk bekendheid toen hij in 1997 op spectaculaire wijze ontsnapte uit de Van Mesdag, door via de airconditioning naar buiten te klimmen. Hij deed dit samen met de al even zwaar gestoorde Duitse crimineel Stefan Kroger, die vastzat voor de dodelijke ontvoering van landmachtkolonel Charles van der Kieft. Een onbegeleid verlof voor Van Tamelen wordt door personeel van de kliniek met grote zorg bekeken. "Hij heeft bewezen zeer gewelddadig te zijn", aldus een betrokkene, die alarm slaat. Van Tamelen veroorzaakte met zijn vlucht de allereerste grote tbs-rel in de Nederlandse politiek en bracht daarmee toenmalig justitieminister Sorgdrager aan het wankelen. Pijnlijk was vooral dat het tweetal direct na hun vlucht eerst uitgebreid dineerde in een chic restaurant in Groningen. Kort erop overvielen beiden met veel geweld een ziekenfondskantoor in de Belgische plaats Hoboken. Van Tamelen zat in België drie jaar vast voor de overval, waarna hij terugkeerde achter de muren van de tbs-instelling. Zijn gestoorde vluchtpartner hing zich in België op aan de tralies van zijn celdeur. De kliniek in Almere vindt dat crimineel na bijna veertien jaar behandeling weer op onbegeleid verlof moet kunnen. Hij zou de afgelopen tijd grote vooruitgang hebben geboekt en beterschap hebben beloofd. Sinds deze week ligt de verlofaanvraag op het bureau van justitieminister Hirsch Ballin. Op de papieren staat hij daarbij aangemerkt als 'politiek- en mediagevoelig'. De behandelaars voeren aan dat de tbs'er bij begeleidde verloven zich keurig heeft gedragen. De advocaat van de tbs'er, mr. Job Knoester, bevestigde gisteren dat zijn cliënt op het punt staat opnieuw van zijn vrijheid te proeven. "Hij heeft zich ontzettend goed ontwikkeld", zegt hij. "Eigenlijk had dit al veel eerder moeten gebeuren." Een woordvoerder van het ministerie van Justitie wil in principe niet ingaan op individuele gevallen. "Maar het moet duidelijk zijn dat het onbegeleid hem nog niet is toegekend. Dat is uiteindelijk de beslissing van de minister." Hij wijst erop dat het doel is om tbs'ers te genezen, zodat ze weer terug kunnen keren in de maatschappij. Volgens zijn advocaat heeft Johannes van Tamelen besloten om zijn leven te beteren. "Hij heeft er eerst een potje van gemaakt, maar is nu op de goede weg", aldus raadsman Knoester.

Door John van den Heuvel en Bert Huisjes (De Telegraaf)

TBS gestelde-vrouw zoekt plek   Door Harrie Nijen Twilhaar (De Telegraaf)

Voor vrouwen die veroordeeld zijn tot tbs met dwangverpleging, zijn er amper plaatsen in klinieken, terwijl hun aantal gestaag toeneemt. Voor de Enschedese Marike H., die in 2006 en 2008 haar beide pasgeboren baby's heeft gedood, is voorlopig geen plek in een tbs-instelling. De gevangenisstraf van de 24-jarige studente zit er begin volgende maand op. Haar advocaat, mr. Evert van der Meer, vreest dat de noodzakelijke behandeling als gevolg van een plaatsing in een forensisch psychiatrisch centrum (FPC) voorlopig wel vergeten kan worden. Van der Meer: "Er zijn voor vrouwen met een tbs-maatregel in Nederland nauwelijks behandelingsplekken. Het is voor mijn cliënte juist belangrijk dat zij nu met de behandeling start. Ze is nu nog gemotiveerd." De strafadvocaat benadrukt dat juist het aantal vrouwen met tbs toeneemt: "De wachtlijst bedroeg ruim acht maanden voor mijn cliënt." Het ministerie van Justitie erkent dat vrouwen met tbs ten opzichte van mannen slecht plaatsbaar zijn door een beperkt aantal locaties. "We werken eraan om het aantal beschikbare plaatsen voor vrouwen uit te breiden. Soms heb je ook te maken met een bepaalde tbs'er voor wie een specifieke behandeling en plaats noodzakelijk is", aldus een woordvoerder van het ministerie van Justitie. Van alle tbs-veroordeelden is zes procent vrouw. Jaarlijks gaat het om ongeveer 100 vrouwen.

Weggelopen tbs'er pleegt gewapende overval

De politie heeft donderdagmiddag 7 januari 2010 een 38-jarige man uit Oostrum opgepakt, die eerder die dag samen met een mededader een gewapende overval op een supermarkt in Venray had gepleegd. Ook had de tbs'er, die woensdag niet was teruggekeerd van onbegeleid verlof uit een tbs-kliniek, donderdagochtend geprobeerd een vrachtwagenchauffeur te overvallen. Dat maakte het Openbaar Ministerie (OM) vrijdag bekend. De vrachtwagenchauffeur weerde zich kranig, waardoor de overval mislukte. De politie pakte de tbs'er samen met twee andere mannen op, toen die in een auto zaten in Leunen. Een 44-jarige inzittende uit Venray bleek samen met de tbs'er de overvallen te hebben gepleegd en werd gearresteerd. Een 53-jarige man zonder vaste woon- of verblijfplaats, die ook in de auto zat, is opgepakt omdat hij de tbs'er geholpen zou hebben weg te blijven uit de tbs-kliniek. Op welke manier dat gebeurde, kon de woordvoerder van het OM vrijdagavond niet zeggen en ook niet waarvoor en hoelang de 38-jarige man in tbs zat. Bij de overval op de supermarkt werden enkele honderden euro's buitgemaakt.

Hoe is het mogelijk dat dit allemaal kan in Nederland???

Waarom vraagt de rechterlijke macht en politiek zich vaak af waarom de fatsoenlijke burger geen vertrouwen meer heeft in onze democratie en rechtstaat?? De arrogantie en het omgaan met hun onafhankelijkheid, onschendbaarheid, wat zich dagelijks uit in blunders en corruptie doet menigeen toch .... kotsen? Sorry, maar al deze ego figuren, machtswellustelingen, zakkenvullers en handlangers van multinationals en witte borden maffia zijn verantwoordelijk voor alle onrecht en vunzigheid op deze wereld. Wie kan daar wat aan doen? Niemand, want die wat wil doen of gaat doen wordt omgebracht of kiest eieren voor z'n geld en wordt opeens ergens directeur. 

 Even voorstellen: Online TBS'er Tony Struis

 

tonystruisTBS.jpg

 

Wie in een TBS-kliniek terecht komt merkt snel dat ondanks een totaalverbod op zo'n beetje alles er toch genoeg te regelen valt. Betaald neuken met hoeren bijvoorbeeld. 
Wat ook ten strengste verboden is: Internet. 
Toch loopt menig bewoner van de longstay met een dongel op zak. 
Zo ook meervoudige bejaardenverkrachter Tony Struis in TBS-kliniek Veldzicht in Balkbrug. 
Check het krankzinnige verleden van borstelsnor Tony. 
En bekijk meteen HIER zijn msn-profiel waarmee hij binnenkort ongetwijfeld een nieuw slachtoffer buitmaakt. 
Hirsch Ballin, doe eens voorgoed afknijpen die staatsgevaarlijke looney's!

Zesvoudig moordenaar niet meer op verlof

De man die in 1983 in een café in Delft zes mensen doodschoot en daarvoor tot levenslang werd veroordeeld, gaat niet meer uit zijn tbs-kliniek.
Dat hebben minister Ernst Hirsch Ballin en staatssecretaris Nebahat Albayrak (beiden Justitie) besloten. Eerder bleek dat de man, Cevdet Y, de afgelopen jaren verscheidene keren op begeleid verlof is geweest. Y. schoot op 5 april 1983 zes mensen dood, onder wie een 12-jarig meisje.
Hoewel Y. tot levenslang werd veroordeeld, werd hij later naar een tbs-kliniek verplaatst omdat hij ‘niet geschikt was voor detentie’. De kliniek wilde hem opnemen, maar verbond daar de voorwaarde aan dat hij een normale tbs-behandeling zou krijgen, met de daarbij behorende mogelijkheid tot verlof.
Daarover bestond afgelopen zomer ophef. Justitie heeft nu de verlofmachtiging ingetrokken omdat Hirsch Ballin en Albayrak vinden dat het belang van slachtoffers zwaarder moet wegen.
In 2007, na nieuwe regelgeving dat tot levenslang veroordeelden niet met verlof mogen, werd al eens besloten dat Y. niet meer naar buiten mocht. De Raad voor de Strafrechtstoepassing en Jeugdbescherming (RSJ) stak daar echter een stokje voor. Tegen die uitspraak is geen hoger beroep mogelijk.
Een jaar later stelde het Adviescollege verloftoetsing tbs dat Y. met verlof moet kunnen gaan, maar dat er nog niet gekeken is naar de positie van de slachtoffers. Twee maanden geleden is dat slachtofferonderzoek afgerond en daaruit komt naar voren dat de overlevenden en nabestaanden nog erg worstelen met de verwerking van de schietpartij. Op basis daarvan kiezen Hirsch Ballin en Albayrak ervoor hun belang voorop te stellen.

Erkenning na blunders TBS kliniek Oldenkotte

Ze heeft er maandenlang voor moeten knokken, maar ze heeft nu eindelijk wat ze wil: erkenning. De tbs-kliniek Oldenkotte in Rekken heeft tegenover Annet Wormgoor aansprakelijkheid erkend in de verlofregeling rond haar vriend Mark van W.

Mark van W., die onder behandeling stond van Oldenkotte, woonde op zichzelf toen hij in 2007 Annet leerde kennen. Aanvankelijk leek alles goed te gaan. Mark had bovendien open kaart gespeeld door te vertellen over zijn tbs-behandeling. Het ging echter hopeloos mis toen de directie van Oldenkotte alle verloven introk na de spraakmakende schietpartij in Enschede, waarbij tbs-patiënt Paul R. de 44-jarige Edith Arends-Van Greene doodschoot in het centrum van Enschede en vier anderen verwondde. Mark van W. sloeg op tilt. Na een eerste geweldsuitbarsting in oktober 2007 werd hij teruggeplaatst naar de kliniek. In mei 2008 kreeg hij voorzichtig weer opnieuw verlof. Maar al het tweede weekend, amper een maand later, ging het mis. Hij wilde Annet te lijf gaan. Ze kon vluchten, maar van W. sloeg haar huisraad aan gruzelementen, toog naar haar ouders om het bejaarde paar te gijzelen en te molesteren. Daarop werd hij veroordeeld tot twee jaar cel en opnieuw tbs met dwangverpleging.

Maar in plaats van dat hij, zoals gebruikelijk bij goed gedrag, na tweederde van zijn straf achter de tralies te hebben doorgebracht werd overgeplaatst naar een tbs-instelling, gebeurde dat al twee maanden geleden. Veroordeelden worden soms eerder uit de gevangenis ontslagen om zo snel mogelijk aan hun tbs-behandeling te kunnen beginnen. Tot ontsteltenis van Annet.

Afgelopen week volgde echter eindelijk goed nieuws voor haar. De directie van Oldenkotte heeft het boetekleed aangetrokken door aansprakelijkheid te erkennen. Mede naar aanleiding van een vernietigend rapport van de Inspectie voor de Sanctietoepassing, waarin een keihard oordeel werd geveld: de kliniek had grove blunders begaan in de verlofregeling rond Mark.

Volgens de raadsvrouw van Annet Wormgoor, mr. Irene Assink van Damsté Advocaten in Enschede, speelde dit rapport een cruciale rol bij de aansprakelijkheidserkenning. ‘Vanaf nu kan mijn leven eigenlijk alleen maar bergopwaarts gaan’, aldus een gelukkige Annet.

Tbs-kliniek regelt seks op bestelling

’All-in kost 135 euro voor één uur’

20-11-2009 - Prostitutie, porno en seksualiteit in tbs-klinieken; politiek Den Haag wil er niets van weten en in de samenleving ligt het uitermate gevoelig, maar achter de hoge prikkeldraadhekken wordt er gewoon betaald voor sekstherapie. Klinieken bestellen zelf ’seksverzorgers’ om hun tbs-patiënten te behandelen.

Hoe in de tbs-wereld met het sekstaboe wordt omgegaan, is glashelder vastgelegd in de staart van de film Longstay van Meral Uslu en Maria Mok, die vandaag in première gaat op het IDFA-festival in Amsterdam. De filmmakers begaven zich langdurig tussen tbspatiënten die wegens de meest zware misdaden ’verborgen levenslang’ hebben. De draaiende camera legt aan de vergadertafel van de kliniek voor longstay-tbs’ers in het Brabantse plaatsje Zeeland ijskoud vast hoe therapeuten openlijk discussiëren over het inhuren van zogenoemde seksverzorgers voor de patiënten. Een psychotherapeute van de Pompestichting stelt in de vergadering het agendapunt ’porno, seksualiteit en prostitutie’ aan de orde. „Ik heb contact gezocht met een bureau dat seksuele zorg verleent”, zegt ze. „Dat bureau heet Flekszorg. Dat heeft speciale seksverzorgenden in dienst. Het zijn mensen die een iets andere achtergrond of opleiding hebben dan de gangbare prostituees. Ze zijn op mijn uitnodiging een keer hier geweest voor een gesprek, omdat ze seksuele zorg in een tbs-kliniek een heel lastig onderwerp vonden. Dat gesprek is heel goed verlopen. Conclusie is dat wij het van beide kanten zien zitten, maar daarnaast hebben we ook gezegd dat seksverzorging in een onderzoekende fase is, want politiek en maatschappelijk ligt dit natuurlijk extreem gevoelig. Wij hebben daarover allemaal zo’n beetje dezelfde mening, maar de rest nog niet. Den Haag zegt heel duidelijk: seks in de tbs, dat kan niet, dat bestaat niet, dat is er niet. Terwijl wij denken van wel. Zeker in de longstay is dat zó’n belangrijk onderwerp.”

Prijslijst
Dan haalt de therapeute de prijslijst van Flekszorg tevoorschijn. Met interesse buigen de leidinggevenden over de brochure. „Eens kijken”, klinkt het rond de vergadertafel. „De prijs voor één uur: 105 euro. O, dat is alleen de basis. All-in kost 135 euro voor één uur.”

De therapeuten zijn ietwat van slag. Wat is basis? En wat doen de seksverzorgers of -verzorgsters als er wordt betaald voor all-in? „Ik zit dan aan allerlei standjes te denken, of aan rollenspellen”, zegt de een. „De basis kan ook zijn dat het contact is met enkele handelingen, maar niet daadwerkelijk penetratie”, zegt de ander.

De passage over de sekstherapie is bij het ministerie van Justitie ingeslagen als een bom. „Justitie wil het gewoon niet hebben en het gebeurt dus ook niet”, zegt een woordvoerder. „Het mag gewoon niet. We gaan ervan uit dat er alleen over is gesproken. Het mag duidelijk zijn dat Justitie hier in elk geval niet voor betaalt.”

Het departement van minister Hirsch Ballin is sowieso niet blij met de film. „We betreuren het zeer dat de Pompestichting, waarmee de film tot stand is gekomen, zich niet heeft gehouden aan onze uitgangspunten”, aldus de woordvoerder. De uitgangspunten van het ministerie zijn dat gedetineerden, dus ook tbs’ers, niet herkenbaar in beeld worden gebracht en er niet in beeld en geluid wordt gerefereerd aan de delicten die ze hebben begaan.

„We hebben heel recent kennis kunnen nemen van de inhoud van de film. We hebben vastgesteld dat bepaalde passages schokkend kunnen zijn, met name voor de nabestaanden van de slachtoffers van deze gedetineerden. Er wordt openlijk gesproken over de misdrijven. Een van de tbs’ers zegt op een gegeven moment in de camera dat hij iemand de groeten wil doen die hij heeft gestoken en dat hij dat allemaal niet zo heeft bedoeld. Dat zijn dingen die wij niet willen. We hebben er bij de Pompestichting op aangedrongen om toch nog eens te kijken naar het contract, en of die passages niet aangepast kunnen worden. Helaas is dat niet gebeurd.”

Kort geding

Het ministerie van Justitie zint niet op maatregelen in de vorm van een kort geding om de film tegen te houden. „Dat is een heel zwaar middel. Journalistiek is het een prima product. We betreuren alleen de rol van de Pompestichting.”

De film bevat unieke beelden over het leven in een longstay- kliniek. De maaksters portretteren de bewoners, die ’verborgen levenslang’ hebben gekregen. Ze volgen hen in hun kamer, in de tuin, in de rechtbank, tijdens verlof. De één vertelt niet zonder trots: „Ik heb porno gekeken met mensen op de kamer. Dat mocht dus niet.” De ander, Rudy, wordt betrapt op blowen. „Hoe kun je hier zo snel aan komen?”, vraagt de therapeute vertwijfeld. „Ja, via via he?”, antwoordt Rudy schimmig. „De maat was vol. Ik denk dat als ik niet had geblowd, ik iets anders had gedaan. Iets stoms. Ik was bijna aan het ontploffen. Niet om te dreigen of zo, maar ik ken mezelf.”

Rudy is veroordeeld wegens moord. „Mijn schatje ging vreemd met mijn beste kameraad. Dat kon ik niet zo goed verwerken. Werd ik jaloers, heb ik die gozer geslagen met een hamer op zijn kop. En de buurman ging zich ermee bemoeien. Hij sloeg mij, toen heb ik hem gesneden met een stanleymes in de nek. Ik vind dat wel erg voor de buurman. Als ik het goed kon maken met hem deed ik dat, maar ik weet niet waar hij woont. Dus buurman, als u dit ziet: sorry.”

Willem, die al ongeveer een jaar of veertig vast zit wegens een levensdelict, mag in de film een dagje naar zijn familie in Maastricht. Tijdens de autorit zit hij relaxt achterin, achter zijn begeleidster, die aan het stuur zit. „Ben je niet bang dat Willem wegloopt?”, vragen de filmmaaksters haar. „Nee, Willem loopt niet weg. Ben ik niet bang voor, nee. Dat doet Willem echt niet. Willem is bang dat hij mij uit het oog verliest. Willem wil ons echt niet meer kwijt. Toch Willem?” „Nee”, beaamt Willem, „Samen uit, samen thuis. Ik heb wat vrijheden en die wil me ik niet laten afnemen. Door niemand.”

Psychoses
Willem slikt medicijnen om zijn psychoses in bedwang te houden. „Ik ben angstig”, zegt Willem. „Hoor stemmetjes in mijn hoofd die opdrachten geven. Dan word ik heel erg boos, onzeker, wantrouwend. Mijn stoornis is erger geworden met drugs en drank. Ik wil rust, maar ik leef te gejaagd. Ik krijg fragmenten binnen, die niet binnen mogen komen.” Even later zien we Willem bij de bakker een paar Limburgse vlaaien afrekenen. Niemand in de zaak weet dat hij een longstay- tbs’er is die waarschijnlijk voor altijd opgeborgen zal zijn.

Frank trouwt in de tbs-kliniek met zijn liefde Dolf. Om meer privacy te krijgen met Dolf, mag het homostel een slotje aan de binnenkant van zijn kamerdeur schroeven. De 57-jarige Frank wil nooit meer naar buiten. „Omdat ik gewoon weet dat ik gevaarlijk ben. Ik weet het gewoon van mezelf. Het gaat mis buiten. Klaar. Ik heb mezelf voor de keuze gesteld en gezegd: geen slachtoffers meer. Dan maar veiligstellen van de maatschappij. Dan maar eruit. Ik heb het met van alles geprobeerd hoor. Therapieën, medicatie, de hele mikmak. Maar het slaat niet aan bij mij. Ik ben zoals ik ben. Helaas. Ik heb mezelf ook niet in elkaar gezet. Wat heeft het voor zin om jezelf te belazeren, na een resocialisatietraject naar buiten stappen en daar je volgende slachtoffer voor je neus te zien staan? Nee. Sorry, dat ging er bij mij niet in. Dus heb ik gezegd: pas!”

Een andere patiënt zit al sinds 1974 vast wegens een lustmoord. „Mijn slachtoffer was een vrouw van 22 jaar. Een voorbijganger. Ik ben in de tussentijd buiten geweest, in de jaren tachtig. Toen is het ook weer misgegaan. Ik kan wel naar buiten gaan en zeggen: ik wil vrij zijn. Maar als er na een half jaar weer wat gebeurt, dat wil ik dus niet. Het is zelfbescherming en bescherming van de maatschappij. Ik accepteer dit leven. Ik probeer te wonen. Vrij zijn binnen de muren.”

Door Johan van den Dongen (De Telegraaf)

Paul S. langer in cel, geen vervroegde tbs-behandeling

Viervoudig moordenaar Paul S. uit Kerkrade, die tot twintig jaar gevangenisstraf en tbs is veroordeeld voor de viervoudige moord op zijn ex-schoonfamilie, moet langer achter de tralies blijven zitten. Hij kan zijn cel volgend jaar niet verruilen voor een tbs-kliniek. Dat maakte staatssecretaris Nebahat Albayrak (Justitie) woensdag 11 november 2009 duidelijk in een overleg met de Tweede Kamer. Ze kondigde vorige week aan per direct de zogeheten Fokkens-regeling te bevriezen tot de wet is aangepast. Op grond daarvan konden misdadigers die zijn veroordeeld tot een gevangenisstraf en tbs al na het uitzitten van een derde van de straf naar een tbs-kliniek. Drie gevangenen kunnen nog gebruik maken van deze mogelijkheid, omdat ze al waren geselecteerd voordat de regeling werd bevroren. Paul S. zit daar volgens Albayrak niet bij.

Eerst hele (gevangenis)straf uitzitten, dan pas naar kliniek

Misdadigers die zijn veroordeeld tot een gevangenisstraf en tbs, moeten voortaan eerst hun hele straf uitzitten voordat ze naar een kliniek mogen. Ze kunnen niet meer na het uitzitten van een derde van de celstraf al naar een tbs-kliniek gaan, zoals in het verleden soms gebeurde. De regeling uit 1997 die dit mogelijk maakte, houdt geen rekening met de gevoelens van slachtoffers en nabestaanden, zei staatssecretaris Nebahat Albayrak (Justitie) dinsdag in het televisieprogramma Goedemorgen Nederland. Ze wil de wet daarom aanpassen. In de tussentijd wordt de zogeheten Fokkens-regeling per direct bevroren. Volgens Albayrak werd er in de afgelopen jaren ook amper gebruik gemaakt van de mogelijkheid, omdat er nauwelijks plaats was in de klinieken. Bovendien werkte de regeling niet goed, omdat veroordeelden die vervroegd naar de tbs-kliniek gingen, pas op verlof mochten nadat twee derde van hun straf erop zat. Van een volledige tbs-behandeling, waarvan verlof een wezenlijk onderdeel is, was dan geen sprake. De regeling is ook niet meer nodig, omdat inmiddels in vijf gevangenissen psychiatrische zorg wordt verleend. Daardoor is het mogelijk al tijdens de detentie psychisch gestoorde gevangenen te behandelen.

Recent bleek dat ex-marinier Paul S. uit Kerkrade, die tot twintig jaar celstraf en tbs is veroordeeld voor de viervoudige moord op zijn ex-schoonfamilie, mogelijk gebruik kan maken van de Fokkens-regeling. Nadat nabestaanden hun onvrede hierover hadden geuit, riep de VVD het ministerie van Justitie op in te grijpen en de regeling af te schaffen. Een woordvoerder van Albayrak kon nog niet aangeven of het besluit van de bewindsvrouw om de regeling te bevriezen ook betekent dat S. zijn cel volgend jaar toch niet mag verruilen voor een tbs-kliniek.

Albayrak kondigt de wetswijziging aan in een brief aan de Tweede Kamer, die woensdag 11 november 2009 met haar overlegt over tbs-beleid.