Kinderpsychiaters: Jeugd-tbs faalt
28-05-2011 - Jongeren die worden veroordeeld tot
jeugd-tbs, krijgen die behandeling vaak niet.
Zonder goede psychiatrische behandeling worden ze opgesloten in
jeugdgevangenissen.
Daardoor komen ze onbehandeld terug in de maatschappij.
Van de jeugd-tbs'ers in gevangenissen pleegt 60 tot 80 procent na vrijlating
opnieuw een delict.
Kinder- en jeugdpsychiaters van acht justitiële jeugdinrichtingen (JJI) slaan
alarm in een vertrouwelijke brief.
Het gaat om minderjarigen die veroordeeld zijn voor ernstige delicten, zoals
moord, verkrachting, zware mishandeling of overvallen.
Ze zijn psychotisch, schizofreen, autistisch of licht verstandelijk gehandicapt.
Jaarlijks hebben tientallen criminele jongeren een ggz-behandeling nodig.
De psychiaters vinden het onverantwoord dat justitie hun adviezen negeert om
jongeren op te nemen in een kliniek voor geestelijke gezondheidszorg (ggz).
Daardoor is de kans dat ze na hun straf weer in de fout gaan bijna tien keer zo
hoog.
Voor deze daders zijn de behandelafdelingen in jeugdgevangenissen volgens de
psychiaters ongeschikt.
De stoornissen vergen gespecialiseerde zorg in een kliniek voor forensische
jeugdpsychiatrie.
In sommige klinieken gaat nog geen 10 procent na behandeling weer in de fout.
Van de jeugd-tbs'ers in gevangenissen pleegt 60 tot 80 procent na vrijlating
opnieuw een delict.
Ondanks eerdere noodkreten van psychiaters houdt justitie vast aan plaatsing in
gevangenissen.
Zo wil ze de groeiende leegstand - nu 40 procent - tegengaan.
Bovendien is plaatsing in een ggz-kliniek te duur, staat in een interne memo van
de Sectordirectie Justitiële Jeugdinrichtingen.
Wel erkent de directie dat sommige jongeren naar een kliniek moeten.
'Op enig moment kunnen het aanbod en de expertise van de JJI ontoereikend zijn
voor een aantal jeugdigen met zeer complexe problematiek.' (Redactie)
Bron: AD
Zesvoudig moordenaar eist verlof uit
tbs-kliniek
17-05-2011 - Den Haag - Zesvoudig moordenaar
Cevdet Yilmaz stapt binnenkort naar de rechter om zijn tbs-kliniek uit te
kunnen. De tot levenslang veroordeelde Delftse caféschutter eist in een kort
geding onbegeleid verlof.
Staatssecretaris Teeven (Veiligheid en Justitie)
heeft zich tot dusverre altijd ferm verzet tegen verlof voor de veelvoudig
moordenaar.
Twee jaar geleden onthulde De Telegraaf dat
Yilmaz, die in 1983 zes mensen doodschoot en een groot aantal andere
cafébezoekers verwondde, al jarenlang met verlof mocht. Zijn levenslange
celstraf werd in 1999 omgezet in tbs en de Van der Hoevenkliniek bleek sinds
2001 te werken aan zijn ’resocialisatie’. Yilmaz ging op therapeutische basis
geregeld naar huis en stichtte zelfs een gezinnetje. Toenmalig minister Hirsch
Ballin (Justitie) greep onder druk van de Tweede Kamer in. Sindsdien is Yilmaz
in een juridische strijd verwikkeld met het ministerie van Veiligheid en
Justitie om de tbs-kliniek weer te kunnen verlaten.
De kliniek heeft op initiatief van zijn
behandelaars zelf een verlofaanvraag gedaan, terwijl Teeven langgestraften juist
weer in de gevangenis wil zetten. Het gerechtshof in Den Haag besloot eind vorig
jaar dat het Adviescollege Verloftoetsing Tbs de aanvraag in behandeling moet
nemen. Het ministerie heeft daarop cassatie ingediend bij de Hoge Raad.
Met een kort geding hoopt Yilmaz al snel weer
tijdelijk op vrije voeten te zijn. De advocaat van de zesvoudige moordenaar wil
weinig kwijt over de zaak. „Daar doe ik geen mededelingen over. Net zoals in het
verleden hullen wij ons in stilzwijgen over de materie. In het maatschappelijk
belang en uit respect voor de nabestaanden van de slachtoffers hebben we daartoe
besloten", aldus raadsvrouw Lotje van den Puttelaar. „Ook wil ik niets kwijt
over het verzoek dat wij hebben gedaan."
Door Dennis Naaktgeboren en Gijsbert Termaat
Tbs ontlopen
wordt onmogelijk
Gestoorde
criminelen kunnen tbs niet langer ontlopen door psychiatrische
onderzoeken te omzeilen.
Staatssecretaris Teeven (Veiligheid en Justitie) wil dat het
openbaar ministerie voortaan ook oude rapporten uit de la kan
trekken om rechters van het nut van een langdurig verblijf in
een tbs-kliniek te overtuigen. Dat maakt de VVD-bewindsman
vandaag 17 februari 2011 bekend. De afgelopen jaren weigerden steeds meer
verkrachters of moordenaars op advies van hun advocaat aan een
psychiatrisch onderzoek mee te werken uit angst voor levenslange
opsluiting in een tbs-kliniek. Jaarlijks heeft het Pieter Baan
Centrum met ongeveer zeventig van zulke weigeraars te maken, in
ruim de helft van de gevallen is het daardoor niet mogelijk een
psychische stoornis vast te stellen. Daardoor komen ze weg met
een celstraf en ontlopen ze langdurige tbs-behandelingen. Teeven
wil dat voorkomen door de vaststelling van stoornissen minder
afhankelijk te maken van die medewerking. Hij wil dat
deskundigen bij een rechtszaak de beschikking krijgen over alle
documenten over de verdachte van andere instanties, zoals
psychiatrische ziekenhuisopnames. Ook zonder toestemming van de
verdachte moeten die worden verstrekt. „Op deze wijze kan een
completer beeld worden verkregen van de geestestoestand van de
verdachte, zodat de rechter zich daar, ook zonder medewerking
van de verdachte in kwestie, een goed beeld van kan vormen”,
aldus Teeven in een brief aan de Tweede Kamer. De VVD-bewindsman
neemt de tbs-sector flink onder handen. Hij wil ook dat tbs’ers
in de longstayafdelingen met een gemiddeld of hoog
beveiligingsniveau niet langer in aanmerking komen voor verlof.
Het belang van slachtoffers moet meer worden meegewogen in het
verlofbeleid en bij verlofaanvragen. Eerder maakte Teeven al
bekend dat tbs’ers die de benen nemen tijdens een verlof, hun
recht op uitjes minimaal een jaar lang verspelen. De
staatssecretaris wil zelf ook sneller ingrijpen als er wat mis
dreigt te gaan. Naast de aanscherpingen constateert Teeven wel
dat tbs’ers gemiddeld te lang in een tbs-kliniek zitten. Hun
verblijfsduur is gestegen van zeven naar bijna tien jaar. Hij
wil dat tbs’ers eerder uitstromen, maar alleen als de veiligheid
absoluut gewaarborgd is.
Het is niet de eerste keer dat er kinderporno in een tbs-kliniek is
gevonden.
2009 > kinderporno
gevonden in de Van Mesdag Kliniek in Groningen
In 2009 kwam voor het eerst naar buiten dat drie
veroordeelde pedofielen in de Van Mesdag Kliniek in Groningen meerdere cd-roms
met kinderporno in hun bezit te hadden. Hun behandeling in de kliniek werd
aangepast en er werd aangifte tegen de pedofielen gedaan.
30 november 2010 > Kinderporno in tbs-kliniek
Hoeve Boschoord in Drenthe
Een man uit Emmen kon eerder dit jaar, zo blijkt
nu, probleemloos kinderporno downloaden in de forensisch psychiatrische kliniek
Hoeve Boschoord in Drenthe. Hij deed dat met een naar binnengesmokkelde
telefoon. De man zit op een gesloten afdeling in Boschoord,
waar ook tbs-ers worden behandeld. De Emmenaar moest worden behandeld na een
periode van detentie, omdat hij zich eerder schuldig had gemaakt aan het bezit
van kinderporno en ontucht. De man had geen tbs. Hij werd in het voorjaar gepakt toen een
medewerker van de kliniek hem hoorde praten over foto's. Op de afdeling van de
man in de kliniek is gebruik van internet verboden. Onder de grote hoeveelheid
plaatjes en films die hij had opgeslagen, was ondermeer beeldmateriaal van een
peuter die vastgebonden werd misbruikt. Tegen de man eiste justitie gisteren een
voorwaardelijke gevangenisstraf van 18 maanden met een proeftijd van vijf jaar.
Ook wil justitie dat Wieger J. (24) twee jaar verder wordt behandeld in een
kliniek.
http://www.dvhn.nl/nieuws/drenthe/article6603762.ece/Kinderporno-in-tbs-kliniek-Drenthe
6 februari 2011 > Kinderporno gevonden in tbs-kliniek
Tweelanden in Utrecht
In
tbs-kliniek Tweelanden in Utrecht is een hoeveelheid kinderporno aangetroffen.
In een kluisje in deze kliniek werden dvd's en afbeeldingen met
kinderpornografisch materiaal gevonden.
Een woordvoerder van het ministerie van Justitie heeft inmiddels bevestigd dat
er kinderporno is gevonden. Hij kan niet zeggen wie erbij betrokken is. De zaak
wordt onderzocht en uit de resultaten hiervan zullen lessen voor de toekomst
worden getrokken, vertelt de zegsman."Er zijn inmiddels maatregelen genomen'',
zegt de woordvoerder van justitie. "Er wordt nu extra scherp gecontroleerd.''
De kliniek liet in een persverklaring weten dat op 14 januari binnen de
tbs-kliniek door twee patiënten in een algemene voorraadkast enkele
kinderpornografische printjes gevonden zijn en één DVD met kinderpornografische
afbeeldingen. ,,Dit is direct gemeld aan de directie van de kliniek en
aansluitend is intern onderzoek ingesteld. Alle patiënten van de afdeling zijn
bevraagd en de kamers en de hele afdeling zijn onderzocht. Op de afdeling is
verder niets gevonden. Computers en printers zijn in beslag genomen voor nader
onderzoek.'' Inmiddels is helder geworden, zo meldt de kliniek, dat er op de
computers geen pornografisch materiaal is gevonden. Het eigen onderzoek heeft
niet geleid tot enige verdenking van één patiënt, noch van bezoekers. Om die
reden is besloten dat er geen aangifte zal worden gedaan, stelt de kliniek.
http://www.ad.nl/ad/nl/1039/Binnenland/article/detail/567185/2011/02/07/Kinderporno-gevonden-in-tbs-kliniek.dhtml
Het collectief
Cargo Cult in de Van Mesdagkliniek:
In galerie Sign in Groningen wordt
sinds begin november de expositie MES/DAG getoond. De multimediale
tentoonstelling is gemaakt door het collectief Cargo Cult, dat bestaat uit vier
jonge kunstenaars. Zij bestudeerden anderhalf jaar lang de leefwereld van
tbs’ers in de Van Mesdagkliniek.
Daniel Overbeek, Matthijs Munnik, Ismay Wolff en
Job van der Zwan vormen samen het collectief Cargo Cult. ‘Twee jaar geleden
wilden we tijdens de landelijke open dag van gevangenissen en tbs-klinieken een
kijkje nemen in de Van Mesdagkliniek in Groningen’, vertelt de 27-jarige Wolff.
‘We waren nieuwsgierig en wilden weten wat zich daar allemaal afspeelde. We
waren alleen te laat met aanmelden en daarom hebben we zelf contact gezocht. Wat
heel klein begon is uiteindelijk uitgegroeid tot deze samenwerking.’
Kans om zich te uiten
De studenten bezochten de tbs-kliniek anderhalf jaar lang en interviewden
verschillende patiënten. Wolff: ‘We hebben niet alleen kunst over hen gemaakt,
maar ook een beeld van deze mensen. Wij werden vrij gelaten om van alles te
proberen, maar de patiënten dachten zelf ook mee. Voor hen is dit ook een kans
geweest om zich te uiten.’
Steriel en kil
Het beeld dat Wolff van tbs’ers had, is flink veranderd door het project. ‘Ik
was nog niet eerder in een tbs-kliniek geweest en had alleen de media als bron
van informatie. Wat ik verwachtte? Mensen die iets gruwelijks of soms zelf
monsterlijks hadden gedaan en die nu leefden in een grote, steriele en kille
ruimte. Ik dacht aan witte muren, gewapend glas en hoge hekken. Voor het project
begon ben ik op zoek gegaan naar krantenberichten die de afgelopen acht jaar
over tbs’ers verschenen. Dat waren bijna allemaal heftige berichten waarin
woorden als moord en doodslag veel voorkwamen. Dat ik dat beeld had, en met mij
vele mensen, is dus logisch.’
Bizar normaal
De eerste keer dat Wolff op bezoek was in de Van Mesdagkliniek, was voor hem
bizar. ‘Het was daar zo ontzettend normaal en totaal niet spannend. De patiënten
werken en verdienen geld. En er is een winkel waar zij hun boodschappen kunnen
doen. Wat mij opviel was dat het beeld dat ik van tbs’ers had eerst omsloeg naar
een te positief beeld. Ze zien er heel normaal uit en gedragen zich ook zo… Pas
na een tijdje drong het tot me door dat ze daar natuurlijk niet zomaar zitten en
werd mijn beeld een stuk genuanceerder.’
Geen monsters
Dankzij de interviews die Wolff met enkele tbs’ers had, kreeg hij de kans om
meer te weten te komen over hun verleden. ‘Zo vertelde één van de patiënten mij
een verhaal over een tbs’er die een 73-jarige man had vermoord. Een gruwelijk
misdrijf dat destijds in alle kranten stond. Maar dat die 73-jarige man de
tbs’er in zijn jeugd had misbruikt, werd nergens gemeld. Natuurlijk is een moord
daarmee niet goed te praten, maar je gaat er wel anders naar kijken. De tbs’ers
die ik heb gesproken zijn zeker geen lieverdjes, maar het zijn ook geen
monsters.’
Tegenstelling
Voor het project MES/DAG maakte Wolff portretten van drie patiënten. ‘Het zijn
getekende portretten die bestaan uit de woorden die mij het meest zijn
bijgebleven uit de interviews. Juist door woorden te gebruiken, krijg je ook een
beeld van de persoon achter de patiënt.’ Job van der Zwan maakte twaalf foto’s
voor de expositie. ‘Op de eerste zes zie je de buitenkant van de Mesdagkliniek’,
vertelt Wolff. ‘Het ziet er dreigend en onheilspellend uit, terwijl de zes
foto’s die binnen gemaakt er juist heel normaal uit zien. Die tegenstelling die
ons allemaal zo opviel, heeft Job in beeld kunnen brengen.’
Tbs-Twitter
Matthijs Munnik maakte voor MES/DAG een twitterpagina die automatisch
updates genereert op basis van het tijdschema van een patiënt in de
Mesdagkliniek. Wolff: ‘Tbs’ers leven in een parallelle wereld, maar ze mogen
geen gebruik maken van internet. De patiënten gaven aan dat te missen en daar
heeft Matthijs op ingespeeld. Met de Twitter-pagina, die overigens alleen in de
galerie te bekijken is, kunnen bezoekers zien waar de tbs’er op dat moment mee
bezig is. Zo verschijnen er bijvoorbeeld tweets met Nu naar therapie.’
Vrijheid
Wat houdt het in om te leven in een cocon? Op die vraag geeft Daniel
Overbeek antwoord in het MES/DAG project. ‘Ook Daniel heeft drie patiënten
geïnterviewd’, vertelt Wolff. ‘Met één van hen had hij een gesprek over dromen.
De tbs’er vertelde dat hij droomde over een vogel en over zijn vrijheid. Maar
omdat de patiënt al heel lang in de kliniek zit, voelt hij zich zo ontvreemd van
de maatschappij dat hij eigenlijk helemaal niet terug wil. Daniel heeft dit
verwerkt in een installatie waarin uitspraken van deze tbs’er te horen zijn.’
(HE)
In galerie Sign krijgen jonge kunstenaars eens per anderhalf jaar de kans om een
expositie te tonen. De projecten moeten experimenteel van karakter zijn. MES/DAG
is nog te zien tot en met 21 november.
Klik
hier voor de site van Galerie Sign in Groningen
Klik
hier voor de site van Cargo Cult
Klik
hier voor de facebook pagina van Cargo Cult
Tbs-verlof
beperktTbs’ers die tijdens een verlof de benen
nemen, mogen minstens een jaar niet meer naar buiten. Staatssecretaris Teeven
(Veiligheid en Justitie) scherpt het verlofbeleid per 1 januari 2011 fors aan. Dat kondigt hij vandaag aan op de Nationale Open
Dag van het gevangeniswezen. „We willen de tbs-sector maximaal veilig hebben”,
aldus Teeven. „We geven duidelijkheid naar de slachtoffers en de samenleving toe
dat tbs absoluut veilig moet zijn en onttrekkingen daar niet bij horen.”
Dit jaar ontrokken al 31 tbs’ers zich aan hun verlof. Van de tbs’ers die vorig
jaar bij hun verlof verdwenen, mocht driekwart binnen het jaar weer een
uitstapje buiten de kliniek maken. Dat vindt de staatssecretaris onaanvaardbaar. Hij
past de ministeriële verlofregeling aan, waardoor klinieken pas na een jaar weer
verlof voor hun patiënten mogen aanvragen en de behandeling langer zal duren. „Als je ervandoor gaat, moet je weten dat de
overheid zegt: tot hier en niet verder”, aldus Teeven. „De kans bestaat dat tbs
gezien wordt als een soort duiventil, dat moeten we gewoon niet willen. Dat
geeft onrust in de samenleving en in de inrichting.” De maatregel geldt voor tbs’ers die zich aan een
begeleid verlof onttrekken, langer dan 24 uur afwezig blijven van een onbegeleid
verlof of tijdens het verlof een strafbaar feit begaan. Alleen wanneer een tbs’er later terug is door
overmacht, kan de staatssecretaris een uitzondering maken. Overigens is een jaar geen verlof een minimum.
Daarna moet de gebruikelijke verlofprocedure worden opgestart, waarbij het
gedrag van de tbs’er nadrukkelijk wordt meegewogen.
Ontslag van alle rechtsvervolging voor tbs’er
(link naar
www.rechtspraak.nl)
Tbs'ers sneller met verlof
Als het aan tbs-klinieken ligt, dan
kunnen hun patiënten veel sneller met verlof dan nu. Wordt verlof
momenteel pas na enkele jaren behandeling toegestaan, volgens
vergevorderde plannen zouden tbs'ers straks al na achttien maanden
naar buiten kunnen. Dat blijkt uit een nog vertrouwelijke notitie
van de twaalf tbs-instellingen in Nederland. Na 2,5 jaar behandeling
zouden de patiënten zonder begeleiding naar buiten moeten kunnen. De
regels voor verlof werden aangescherpt nadat verschillende tbs'ers
tijdens een verlof een moord of een verkrachting hadden gepleegd. De
klinieken willen de tbs'ers nu sneller met verlof sturen omdat dat
beter zou zijn voor hun behandeling. De plannen werden volgens de
krant onlangs besproken met vertegenwoordigers van de rechterlijke
macht. De tbs-klinieken hebben al langer kritiek op de strengere
verlofregels. Omdat de kans op verlof klein is en omdat een
behandeling eeuwig kan worden verlengd, werken veel verdachten op
advies van hun advocaat niet mee aan een onderzoek in het Pieter
Baan Centrum. Daardoor is het moeilijker hen tbs op te leggen.
Advocaat Niek Heidanus is in het AD positief over het plan. Hij
wijst erop dat veel patiënten pas na zes jaar met verlof mogen. "Dat
is niet goed voor hun behandeling en dus ook niet voor de
samenleving." VVD-Kamerlid Fred Teeven ziet volgens de krant niets
in het plan. "Misschien wachten sommigen nu te lang op verlof, maar
daar staat tegenover dat er ook gevaarlijke patiënten zijn die nu
niet in de fout kunnen gaan."
Tbs’ers kliniek Zeeland mogen weer met verlof
Tbs’ers in de
kliniek van de Pompestichting in het Brabantse dorp Zeeland mogen
per 1 september weer met verlof. Minister Ernst Hirsch Ballin
(Justitie) heeft plannen van de kliniek om de uitvoering van het
verlof te verbeteren goedgekeurd.
TBS-stelsel
goed tegen het licht houden
Het nieuwe kabinet moet het tbs-stelsel goed tegen het licht houden. Met die boodschap komt VVD-Kamerlid
Fred Teeven, in reactie op draaideurontsnapper Dannyboy T. De pleger van de
’Scheveningse dakmoord’ nam afgelopen woensdag 4 augustus voor de tweede keer de benen op
een begeleid verlof. Donderdagnacht werd hij weer in de kladden gegrepen. Teeven noemt het ontkomen van T. zorgwekkend.
„Zware gevallen moeten minder op verlof. Wij vinden dat de jeugd-tbs moet kunnen
overgaan in de reguliere tbsbehandeling als iemand nog niet is uitbehandeld. Een
mooie taak voor het nieuwe kabinet om de regelgeving aan te scherpen”, vindt
Teeven. Hervorming van het tbs-systeem staat hoog op het wensenlijstje van VVD
en PVV, die met het CDA onderhandelen over het vormen van een nieuwe regering. T. kreeg in 2007 naast een jaar jeugddetentie
jeugd-tbs. Hij mag geregeld op verlof onder begeleiding. In februari 2010 ontsnapte
hij ook al eens. De ontsnapping is hard aangekomen bij de moeder
van slachtoffer Pascal Triep, Marcella de Jager. „Het is wachten op de volgende
keer. Hij zal blijven vluchten.” Het ministerie van Justitie laat weten dat verlof
van jeugd-tbs’ers nou eenmaal hoort bij de behandeling. „Het traject duurt
maximaal zes jaar en die jongeren moeten dus worden voorbereid op een terugkeer
in de maatschappij. Daar hoort verlof bij”, aldus een zegsman. Of T. straf krijgt voor zijn vlucht kon het
ministerie niet zeggen. „De ontsnapping blijft niet zonder gevolgen voor de
jongen. Vorige keer is er ook een interne maatregel genomen tegen hem”, aldus
een woordvoerder, die niet kon zeggen wat deze inhield.
Pleidooi voor
sneller verlof tbs'ers
Tbs-klinieken willen tbs'ers eerder op verlof sturen om zo de gemiddelde duur
van de tbs te verkorten. Dat zegt voorzitter van de Pompestichting Jos Poelmann
maandag in NRC Handelsblad. De Pompestichting runt een tbs-kliniek in Nijmegen.
Poelman wijst erop dat behandelaars veel terughoudender zijn geworden met het
verlenen van verlof. Dit als gevolg van de incidenten met tbs'ers op verlof, die
steevast leiden tot maatschappelijke onrust. "Het doel van tbs is terugkeer in
de samenleving, op een zo veilig mogelijke manier", zegt Poelmann in de krant.
"Dat kan niet zonder verloven, maar wij zien dat verlof gemiddeld steeds langer
uitblijft. Dat kan nu doordat er geen normen voor zijn."
Hij pleit daarom voor het opstellen van duidelijke normen die samen met andere
maatregelen de gemiddelde duur van de tbs moeten verkorten. De gemiddelde duur
van de maatregel is in tien jaar tijd opgelopen van 4,5 naar acht jaar, schrijft
de krant. Poelman is ook bestuurslid van GGZ Nederland.
Tbs'er loopt mee met Vierdaagse
Tussen de
circa 45.000 wandelaars die dinsdag 20 juli 2010 aan de start van de Vierdaagse
verschijnen, bevindt zich een tbs-klant.
De man heeft van het adviescollege 'Adviestoetsing tbs' toestemming gekregen om
als onderdeel van het laatste deel van zijn therapie deel te nemen aan het
vierdaagse wandelevenement.
De tbs'er loopt alleen, hij krijgt geen begeleiders mee.
De patiënt wordt behandeld in de Pompe Kliniek, eveneens in Nijmegen.
Volgens bekenden van de tbs-patiënt, is de man veroordeeld voor meerdere
verkrachtingen van vrouwen en een moord.
Hiervoor is hij veroordeeld tot celstraf en behandeling in een tbs-kliniek.
Het meedoen van de tbs-patiënt aan de wandeltocht wekt
verbijstering in zijn oude omgeving.
"Het is toch ongelooflijk dat zo iemand nu de Vierdaagse mag gaan lopen?" klinkt
het verontwaardigd.
Vanwege de privacybescherming wil een woordvoerster van het ministerie van
Justitie alleen kwijt dat de man is veroordeeld voor een geweldsdelict.
Hij bevindt zich nog wel onder het tbs-regime, maar woont sinds kort zelfstandig
en wordt een aantal keren per week behandeld.
"Hij zit in de laatste fase, we laten hem binnenkort helemaal vrij", aldus de
woordvoerster.
"Het Adviescollege Verloftoetsing TBS
heeft toestemming gegeven."
De organisatie van de Vierdaagse wist maandag 19 juli nog van niets.
'Tbs-klinieken verkorten behandelduur'
Tbs-klinieken gaan voor iedere patiënt
inschatten hoe lang zijn behandeling gaat duren. Ze mogen alleen met
goede argumenten van die behandelduur afwijken. Dat zegt directeur van de Van
der Hoeven Kliniek Marion van Binsbergen dinsdag 13 juli 2010 in de Volkskrant.
De maatregel wordt genomen omdat de gemiddelde behandelduur sinds
2000 is verdubbeld van vijf naar grofweg tien jaar. Verdachten
kiezen steeds vaker liever voor de gevangenis omdat een
tbs-behandeling kan worden verlengd totdat de patiënt genezen is
verklaard. Hierdoor kan de behandeling eeuwig duren.
De advocaat en de cliënt hebben geen zicht op hoe lang de
behandeling gaat duren. Veel advocaten adviseren hun cliënt daarom
niet mee te werken aan een gedragskundig onderzoek in het Pieter
Baan Centrum. Zonder zo'n onderzoek is het voor rechters vrijwel
onmogelijk een verdachte een behandeling op te leggen.
Dat is terug te zien in de cijfers. Waar eerder jaarlijks
tweehonderd patiënten bij de tbs-klinieken binnenstroomden, zijn dat
er nu nog maar vijftig. De rest gaat volgens Van Binsbergen naar de
gevangenis en keert onbehandeld terug in de maatschappij. Dat zou de
kans dat ze in herhaling vallen vergroten.
Advocaten, rechters en officieren van justitie krijgen allemaal te
weten hoe lang de behandeling van een cliënt volgens de kliniek moet
duren. Dat heeft volgens Van Binsbergen een 'disciplinerend effect'.
Van der Hoeven blijft tbs’ers
betrekken bij separeren
Jurist/criminoloog Jan
Niemantsverdriet, stafmedewerker van de Van der Hoeven Kliniek,
vindt dat het AD de berichtgeving over patiënten die meehelpen bij
het separeren van mede-patiënten zwaar heeft aangezet. Al klopt het
wel dat patiënten af en toe hielpen anderen fysiek in bedwang te
houden bij separaties. Van het ministerie van Justitie mag dit niet
meer.
Hoe vaak wordt er gesepareerd in
de Van der Hoeven Kliniek en hoe vaak helpen patiënten daarbij?
Niemantsverdriet: ‘Ongeveer een keer per maand. Op een totaal van
170 patiënten is dat niet vaak. In de meeste gevallen verloopt de
separatie vrij rustig en loopt de patiënt gewoon mee met zijn
begeleiders. In een heel enkel geval verzet een patiënt zich hevig
en vormt een bedreiging voor de veiligheid. In die gevallen kwam het
voor dat andere patiënten hun medepatiënt meehielpen in bedwang te
houden en naar de isoleer te dragen. Dat gebeurde dus hooguit enkele
keren per jaar.’
Helpen patiënten nog steeds bij
het separeren?
‘Ja, maar niet meer fysiek. Dat mag dus niet meer. Dat meehelpen
sluit nauw aan bij het model van de Van der Hoeven Kliniek. Al sinds
1955 is die gebaseerd op de therapeutische gemeenschap. Dat betekent
dat patiënten mee overleggen, dat er openheid van zaken is, dat ze
betrokken zijn bij de dagelijkse gang van zaken in de kliniek. Dat
houdt ook in dat ze meedoen bij het oplossen van conflicten en
problemen. Er is sprake van een gezamenlijk gedragen
verantwoordelijkheid voor de veiligheid. Vanuit die achtergrond is
het ook logisch dat ze een rol spelen bij separaties. Ze snappen
elkaar, het zijn lotgenoten en ze kennen elkaars problemen.
Patiënten kunnen op elkaar ook heel goed een de-escalerend effect
hebben.’
En wat nu?
‘Nadat de Inspectie voor de sanctietoepassing had geconstateerd dat
volgens de regels sprake is van geweldstoepassing als mensen naar
een separeer worden gedragen, heeft het ministerie van Justitie
geoordeeld dat patiënten een stapje terug moeten doen en zich niet
fysiek meer mogen inzetten. Wel mogen ze betrokken blijven bij het
overleg over eventuele separatie en bij het zoeken naar oplossingen.
In de praktijk zoeken we naar invulling van deze richtlijn, dat
overleggen we ook met de patiënten. De maatregel is nog nieuw. Het
is sindsdien niet voorgekomen dat fysiek moest worden ingegrepen bij
een separatie.’
In het AD verklaarden ex-cliënten
dat zij niet konden weigeren mee te helpen bij incidenten. Anders
zouden daar sancties tegenover staan.
‘Die stellingname strookt gewoon niet met de werkelijkheid. Het
is altijd vrijwillig dat patiënten meehelpen bij separaties. Als
mensen het niet willen, wordt dat gewoon gerespecteerd. Niet
iedereen is er ook geschikt voor. En er is geen sprake van dat je
eerder uit de kliniek worden ontslagen als je wel meehelpt.’
Wordt in andere tbs-klinieken
gewerkt zoals in Van der Hoeven?
‘Nee, onze kliniek is de enige die zich baseert op de principes van
de therapeutische gemeenschap. Bezoekers zijn weleens verbaasd over
de open sfeer die hier heerst. Vergeleken met andere tbs-klinieken,
waar afdelingen vaak strikter van elkaar zijn gescheiden, lopen
patiënten en medewerkers hier veel meer door elkaar. Ons
behandelingsmodel levert behoorlijke resultaten op. Er zijn niet
veel recidives, 85 tot 90 procent pleegt geen ernstig delict meer.’
(SvD)
Lees
hier het AD artikel Bewakers
laten tbs’ers de vuile klusjes opknappen
Alweer een TBS'er niet
teruggekeerd van verlof
De Groep Opsporing Onttrekkingen
van het Korps Landelijke Politiediensten speurt sinds
vrijdagmiddag 28 mei naar een dertigjarige tbs'er uit de
Pompekliniek in Nijmegen. Dat heeft een woordvoerder van het
Openbaar Ministerie (OM) vandaag 31 31 mei bevestigd. De man
ging vrijdagmorgen met onbegeleid verlof om naar zijn werk te
gaan. ‘s Middags keerde hij niet terug, aldus het OM. De tbs'er
is nog niet opgespoord. Hij is veroordeeld voor een
geweldsdelict.
Onvoldoende alertheid bij verlof TBS'ers
De steekpartij op 20
april in Uden gepleegd door een tbs'er uit een kliniek in het dorp Zeeland kon
gebeuren door 'onvoldoende alertheid' bij de uitvoering van zijn verlof. Kliniek
De Corridor van de Pompestichting komt tot die conclusie. Minister van Justitie
Ernst Hirsch Ballin heeft dat gezegd tegen en geschreven aan betrokken
burgemeesters van Uden en Landerd.
In de formele procedure voor de aanvraag, advies en invulling van het verlof
zijn geen fouten gemaakt, aldus de minister. De kliniek heeft een verbeterplan
opgesteld met maatregelen om de uitvoering van het verlof te verbeteren. De
minister moet nog oordelen over het plan. Tot het plan is doorgevoerd, blijven
de verloven van alle tbs'ers in de longstaykliniek opgeschort. De 49-jarige man stak in de Hema
in Uden volstrekt willekeurig een 61-jarige vrouw uit Boekel neer met een mes
uit de winkel. Zij raakte gewond. Wat de kliniek met 'onvoldoende alertheid'
precies bedoelt kon een woordvoerder van de Dienst Justitiële Inrichtingen niet
zeggen. Ook over de punten in het verbeterplan kon hij niet meer vertellen. In de contacten met beide gemeenten heeft Hirsch
Ballin wederom erkend dat het begrip humanitair verlof verwarring heeft
veroorzaakt. Als voorbeelden voor humanitair verlof werden ziekenhuis- en
begrafenisbezoek gegeven. De gemeenten Uden en Landerd wisten niet dat verlof
ook mogelijk is voor boodschappen en familiebezoek. De minister heeft herhaald
dat hij het begrip zal veranderen. Burgemeester Willy Doorn van Landerd reageerde
tevreden op de serieuze en zorgvuldige manier waarop de minister nu met
de kwestie omgaat.
Het politieonderzoek naar het steekincident loopt
nog. De man zit in voorlopige hechtenis. ???????
Wetsvoorstel 13 april 2010 - Langere tbs met
voorwaarden
Rechters kunnen een veel langere tbs opleggen met voorwaarden op het
gebied van medicijngebruik, begeleiding door de reclassering en
opname in een psychiatrisch ziekenhuis of verslavingskliniek. Tbs
met voorwaarden wordt opgelegd als dwangverpleging niet noodzakelijk
lijkt om herhaling te voorkomen. De Tweede Kamer is akkoord met een
wetsvoorstel van minister Ernst Hirsch Ballin van Justitie. De
maximale duur van de tbs met voorwaarden gaat omhoog van vier naar
negen jaar. De gevangenisstraf waarbij tbs met voorwaarden kan
worden opgelegd, stijgt van drie naar vijf jaar. Opname in een
psychiatrisch ziekenhuis of verslavingskliniek is een belangrijke
voorwaarde omdat er geen gedwongen behandeling is in een
tbs-instelling. „De regeling maakt verder een tijdelijke
crisisopname onder dwang \- mogelijk voor tbs'ers met voorwaarden.
De situatie kan dan worden gestabiliseerd, zonder de tbs met
voorwaarden om te zetten in tbs met dwangverpleging”, aldus een
woordvoerder van het departement. Ook staat in het wetsvoorstel dat
de tbs herleeft voor een uitgezette illegale vreemdeling die in ons
land terugkeert.
http://www.justitie.nl/actueel/nieuwsberichten/archief-2010/100413langere-termijn-tbs-met-voorwaarden.aspx?cp=34&cs=578
3 april 2010 -
Steun voor strengere TBS -
wetgeving op agenda 2e Kamer
De ouders van een 7-jarig meisje dat vorig jaar
werd ontvoerd en misbruikt, hebben met een burgerinitiatief ruim 40.000
steunverklaringen opgehaald voor een voorstel om de wetgeving over tbs te
veranderen. In de nacht van vrijdag op zaterdag stond de teller op hun website
op 41.019 digitale steunbetuigingen: voldoende om de kwestie op de agenda van de
Tweede Kamer te laten plaatsen. Twee mannen namen het meisje vorig jaar in de
kofferbak van hun auto mee naar een camping bij het Zuid-Hollandse Brielle. Daar
hielden zij haar twaalf uur lang vast in een caravan en verrichtten zij seksuele
handelingen met haar. De 28-jarige Leo S. uit Dordrecht werd veroordeeld tot
zeven jaar en tbs met dwangverpleging. De 29-jarige Kaj M. uit Amersfoort moest
tien jaar de cel in, maar kreeg geen tbs omdat hij weigerde mee te werken aan
een psychologisch onderzoek. Dit tot woede van de ouders, die het
onverteerbaar vinden dat „geesteszieke delinquenten na een gevangenisstraf weer
terugkeren in de maatschappij zonder te zijn behandeld.” Ze hopen een
wetswijziging af te kunnen dwingen die herhaling moet voorkomen. De Tweede Kamer sprak er deze week nog schande
van dat verdachten onder een dreigende tbs-behandeling uit proberen te komen
door onderzoek te weigeren. Minister Ernst Hirsch Ballin (Justitie) deelt de
zorg van de Kamer. Hij wees erop dat er ook nog andere mogelijkheden zijn om
veroordeelden psychiatrisch te behandelen als dat nodig mocht zijn, in speciale
gevangenisafdelingen of in een psychiatrische kliniek. Met de Orde van Advocaten
zal hij gaan overleggen over advocaten die hun cliënten adviseren onderzoek te
weigeren.
Het Pieter Baan Centrum wil mensen die zich
onttrekken aan onderzoek weg gaan sturen. Ook de weigeraars worden standaard
zeven weken opgenomen. Dat kost veel geld.
31 maart 2010 -
Pieter Baan Centrum: tbs-ontduikers wegsturen
Het Pieter Baan Centrum wil verdachten gaan wegsturen die
niet meewerken aan psychiatrisch onderzoek. Dat zegt Thomas Rinne, medisch
directeur van het Pieter Baan Centrum, de forensische onderzoekskliniek van
justitie in Utrecht. Minister Hirsch Ballin (Justitie, CDA) moet overigens nog
instemmen met dit plan.
Door niet mee te werken proberen verdachten te voorkomen dat zij tbs opgelegd
krijgen van de rechter. Een aantal advocaten adviseert hun cliënten dat, omdat
tbs een te onzeker verloop heeft gekregen. De gemiddelde duur van tbs is in tien
jaar tijd opgerekt van 4,5 naar 9 jaar.
Wie
lijdt aan een psychische stoornis, is beperkt verantwoordelijk voor zijn daden.
Dat is de gedachte achter de tbs-maatregel die in het Nederlandse strafrecht kan
worden opgelegd. Daarvoor moet een relatie zijn aangetoond tussen de stoornis en
het delict. Is er eerder een afwijking vastgesteld die nooit behandeld is, dan
kan een rechter tbs opleggen, ook als een verdachte weigerde zich te laten
onderzoeken. Een tbs-behandeling is gericht op terugkeer in de maatschappij,
maar er zijn tbs’ers die nooit genezen.
Bijna de helft van de jaarlijks ruim 200 verdachten over wie de rechter een
psychische rapportage vraagt, weigert mee te werken aan het onderzoek. Toch
worden ook zij nu nog standaard zeven weken opgenomen en onderzocht door een
zevenkoppig team van psychologen, psychiaters en gedragswetenschappers. Per
verdachte kost dat ongeveer 50.000 euro. Rinne vindt dat het Pieter Baan Centrum
„zorgvuldig moet omspringen met de inzetbare middelen”. Wie weggestuurd wordt,
gaat terug naar huis of naar de penitentiaire inrichting waar hij in voorarrest
zit. In sommige gevallen zal geprobeerd worden nog in de gevangenis vast te
stellen of er een stoornis is.
Ouders van een zevenjarig meisje dat vorig jaar is ontvoerd en misbruikt,
proberen via een burgerinitiatief (40.000 handtekeningen) tbs te agenderen in de
Tweede Kamer. Zij vinden dat rechters ook tbs moeten kunnen opleggen als
verdachten zich niet psychisch willen laten onderzoeken. Een van de ontvoerders
van hun dochter heeft geweigerd zich te laten onderzoeken en kreeg geen tbs
opgelegd. Demissionair minister Hirsch Ballin (Justitie, CDA) wil het grote
aantal weigeraars terugdringen, zei hij gisteren in de Tweede Kamer. Hij gaat
daarvoor overleggen met de Nederlandse Orde van Advocaten.
Thomas Rinne verwacht dat rechters steeds zwaarder zullen straffen als niet
wordt meegewerkt aan psychiatrisch onderzoek. „Daar moeten advocaten dan ook
rekening mee houden in hun advies aan hun cliënt.”
Maar rechters kunnen een verdachte niet extra zwaar straffen omdat hij weigert
mee te werken, zegt de Arnhemse raadsheer Yvo van Kuijck namens de Raad voor de
Rechtspraak. Verdachten hebben recht op een eerlijk proces. Dat betekent ook dat
zij niet verplicht zijn om mee te werken aan hun eigen veroordeling. „Rechters
kunnen alleen langere straffen opleggen met als oogmerk de maatschappij te
beschermen.”
Enkele freelancemedewerkers van het Pieter Baan Centrum zien ervan af te worden
ingehuurd. Zij vinden het demotiverend dat zo veel mensen weigeren.
Het PBC zal in beginsel iedereen die binnenkomt proberen te onderzoeken, zegt
Thomas Rinne. Maar als deze verdachten volharden om niets te zeggen, wil het
Pieter Baancentrum ze vanaf mei na uiterlijk vier weken wegsturen.
Tbs-kliniek onderzoekt smokkel met mobieltjes
De Utrechtse Van der Hoeven Kliniek gaat een
diepgaand intern onderzoek instellen naar het binnensmokkelen van mobiele
telefoontjes. Aanleiding zijn signalen dat een vrouwelijk personeelslid tijdens
nachtdiensten een tbsgestrafte voorziet van gsm-toestellen. Hij zou binnen de
muren van de kliniek op die manier met andere criminelen nog allerlei zaakjes
regelen. De tbs’er zou vastzitten vanwege een loverboyzaak. Nadat er bij deze
krant een tip binnenkwam over het binnensmokkelen van communicatieapparatuur,
heeft de directie van de tbs-kliniek gisteren direct actie ondernomen. „We gaan
dit intern uitzoeken. Uiteraard zullen wij ook gesprekken aangaan met het
personeel. Want dit kan en mag niet”, aldus Jacqueline Mastenbroek, secretaris
van de raad van bestuur van de Van der Hoeven Kliniek. Het is onduidelijk op
welke manier de mobieltjes en mogelijk ook andere verboden spullen in de
strengbewaakte tbs-kliniek terechtkomen. De ingang en afdelingen zijn zwaar
bewaakt met detectieapparatuur. Het gebruik en bezit van gsm’s in de kliniek is
voor zowel veroordeelden, personeel als bezoek niet toegestaan. Precies een jaar
geleden werd het centrum door het ministerie van Justitie doorgelicht. Uit het
rapport kwam naar voren dat de ruim honderd tbs-gestelden een grotere mate van
autonomie en eigen verantwoordelijkheid hebben dan in andere tbs-klinieken. Een
van de maatregelen die de kliniek moest verbeteren, was het invoeren van
detectie op tbs-veroordeelden, bezoekers en eigen medewerkers en meegebrachte
goederen. Aanleiding van het onderzoek was een tbs’er die met onbegeleid verlof
in Enschede zijn vriendin bedreigde, gijzelde en verkrachtte.
Door Harrie Nijen Twilhaar (De Telegraaf)
Vrijaf voor gevreesde tbs-gangster
13-03-2010 - Justitie wil
het weer proberen met een beruchte en zeer gewelddadige tbs-gangster. Als het
aan behandelaars in de Oostvaarderskliniek in Almere ligt, mag de
levensgevaarlijke 'ontsnappingskoning' Johannes van Tamelen er na jaren zwaar
regime binnenkort in zijn eentje opuit.
Van Tamelen (40) geldt als een van de meest 'politiek gevoelige' tbs'ers in ons
land. Hij kreeg in 1990 tbs opgelegd na een uiterst gewelddadig delict waarbij
hij zijn slachtoffer met 76 messteken om het leven bracht. De tbs'er kreeg
landelijk bekendheid toen hij in 1997 op spectaculaire wijze ontsnapte uit de
Van Mesdag, door via de airconditioning naar buiten te klimmen. Hij deed dit
samen met de al even zwaar gestoorde Duitse crimineel Stefan Kroger, die vastzat
voor de dodelijke ontvoering van landmachtkolonel Charles van der Kieft. Een onbegeleid verlof voor Van Tamelen wordt door
personeel van de kliniek met grote zorg bekeken. "Hij heeft bewezen zeer
gewelddadig te zijn", aldus een betrokkene, die alarm slaat. Van Tamelen veroorzaakte met zijn vlucht de
allereerste grote tbs-rel in de Nederlandse politiek en bracht daarmee toenmalig
justitieminister Sorgdrager aan het wankelen. Pijnlijk was vooral dat het
tweetal direct na hun vlucht eerst uitgebreid dineerde in een chic restaurant in
Groningen. Kort erop overvielen beiden met veel geweld een ziekenfondskantoor in
de Belgische plaats Hoboken. Van Tamelen zat in België drie jaar vast voor de
overval, waarna hij terugkeerde achter de muren van de tbs-instelling. Zijn
gestoorde vluchtpartner hing zich in België op aan de tralies van zijn celdeur.
De kliniek in Almere vindt dat crimineel na bijna veertien jaar behandeling weer
op onbegeleid verlof moet kunnen. Hij zou de afgelopen tijd grote vooruitgang
hebben geboekt en beterschap hebben beloofd. Sinds deze week ligt de
verlofaanvraag op het bureau van justitieminister Hirsch Ballin. Op de papieren
staat hij daarbij aangemerkt als 'politiek- en mediagevoelig'. De behandelaars
voeren aan dat de tbs'er bij begeleidde verloven zich keurig heeft gedragen. De
advocaat van de tbs'er, mr. Job Knoester, bevestigde gisteren dat zijn cliënt op
het punt staat opnieuw van zijn vrijheid te proeven. "Hij heeft zich ontzettend
goed ontwikkeld", zegt hij. "Eigenlijk had dit al veel eerder moeten gebeuren."
Een woordvoerder van het ministerie van Justitie wil in principe niet ingaan op
individuele gevallen. "Maar het moet duidelijk zijn dat het onbegeleid hem nog
niet is toegekend. Dat is uiteindelijk de beslissing van de minister." Hij wijst
erop dat het doel is om tbs'ers te genezen, zodat ze weer terug kunnen keren in
de maatschappij. Volgens zijn advocaat heeft Johannes van Tamelen
besloten om zijn leven te beteren. "Hij heeft er eerst een potje van gemaakt,
maar is nu op de goede weg", aldus raadsman Knoester.
Door John van den Heuvel en Bert Huisjes (De
Telegraaf)
TBS gestelde-vrouw zoekt plek
Door Harrie Nijen Twilhaar
(De Telegraaf)
Voor vrouwen die veroordeeld zijn tot
tbs met dwangverpleging, zijn er amper plaatsen in klinieken,
terwijl hun aantal gestaag toeneemt. Voor de Enschedese Marike H.,
die in 2006 en 2008 haar beide pasgeboren baby's heeft gedood, is
voorlopig geen plek in een tbs-instelling. De gevangenisstraf van de
24-jarige studente zit er begin volgende maand op. Haar advocaat,
mr. Evert van der Meer, vreest dat de noodzakelijke behandeling als
gevolg van een plaatsing in een forensisch psychiatrisch centrum (FPC)
voorlopig wel vergeten kan worden. Van der Meer: "Er zijn voor
vrouwen met een tbs-maatregel in Nederland nauwelijks
behandelingsplekken. Het is voor mijn cliënte juist belangrijk dat
zij nu met de behandeling start. Ze is nu nog gemotiveerd." De
strafadvocaat benadrukt dat juist het aantal vrouwen met tbs
toeneemt: "De wachtlijst bedroeg ruim acht maanden voor mijn
cliënt." Het ministerie van Justitie erkent dat vrouwen met
tbs ten opzichte van mannen slecht plaatsbaar zijn door een beperkt
aantal locaties. "We werken eraan om het aantal beschikbare
plaatsen voor vrouwen uit te breiden. Soms heb je ook te maken met
een bepaalde tbs'er voor wie een specifieke behandeling en plaats
noodzakelijk is", aldus een woordvoerder van het ministerie van
Justitie. Van alle tbs-veroordeelden is zes procent vrouw. Jaarlijks
gaat het om ongeveer 100 vrouwen.
Weggelopen tbs'er pleegt gewapende overval
De politie heeft
donderdagmiddag 7 januari 2010 een 38-jarige man uit Oostrum opgepakt, die eerder die dag samen
met een mededader een gewapende overval op een supermarkt in Venray had
gepleegd. Ook had de tbs'er, die woensdag niet was teruggekeerd van onbegeleid
verlof uit een tbs-kliniek, donderdagochtend geprobeerd een vrachtwagenchauffeur
te overvallen. Dat maakte het Openbaar Ministerie (OM) vrijdag bekend. De vrachtwagenchauffeur weerde zich kranig,
waardoor de overval mislukte. De politie pakte de tbs'er samen met twee andere
mannen op, toen die in een auto zaten in Leunen. Een 44-jarige inzittende uit
Venray bleek samen met de tbs'er de overvallen te hebben gepleegd en werd
gearresteerd. Een 53-jarige man zonder vaste woon- of verblijfplaats, die ook in
de auto zat, is opgepakt omdat hij de tbs'er geholpen zou hebben weg te blijven
uit de tbs-kliniek. Op welke manier dat gebeurde, kon de woordvoerder van het OM
vrijdagavond niet zeggen en ook niet waarvoor en hoelang de 38-jarige man in tbs
zat. Bij de overval op de supermarkt werden enkele honderden euro's buitgemaakt.
Hoe
is het mogelijk dat dit allemaal kan in Nederland???
Waarom
vraagt de rechterlijke macht en politiek zich vaak af waarom de
fatsoenlijke burger geen vertrouwen meer heeft in onze democratie en
rechtstaat?? De
arrogantie en het omgaan met hun onafhankelijkheid,
onschendbaarheid, wat zich dagelijks uit in blunders en corruptie
doet menigeen toch .... kotsen? Sorry,
maar al deze ego figuren, machtswellustelingen, zakkenvullers en
handlangers van multinationals en witte borden maffia zijn
verantwoordelijk voor alle onrecht en vunzigheid op deze wereld. Wie
kan daar wat aan doen? Niemand, want die wat wil doen of gaat doen
wordt omgebracht of kiest eieren voor z'n geld en wordt opeens
ergens directeur.
Even
voorstellen: Online TBS'er Tony Struis

Wie
in een TBS-kliniek terecht komt merkt snel dat ondanks een
totaalverbod op zo'n beetje alles er toch genoeg te regelen valt.
Betaald neuken met
hoeren bijvoorbeeld.
Wat ook ten strengste verboden is: Internet.
Toch loopt menig bewoner van de longstay met een dongel op
zak.
Zo ook meervoudige bejaardenverkrachter Tony Struis in TBS-kliniek
Veldzicht in Balkbrug.
Check het krankzinnige
verleden van
borstelsnor Tony.
En bekijk meteen HIER zijn
msn-profiel waarmee hij binnenkort ongetwijfeld een nieuw
slachtoffer buitmaakt.
Hirsch Ballin, doe eens voorgoed afknijpen die staatsgevaarlijke
looney's!
Zesvoudig moordenaar niet
meer op verlof
De man die in 1983 in een café in Delft zes mensen
doodschoot en daarvoor tot levenslang werd veroordeeld, gaat niet meer uit
zijn tbs-kliniek.
Dat hebben minister Ernst Hirsch Ballin en staatssecretaris Nebahat
Albayrak (beiden Justitie) besloten. Eerder bleek dat de man, Cevdet Y, de
afgelopen jaren verscheidene keren op begeleid verlof is geweest. Y. schoot
op 5 april 1983 zes mensen dood, onder wie een 12-jarig meisje.
Hoewel Y. tot levenslang werd veroordeeld, werd hij later naar een
tbs-kliniek verplaatst omdat hij ‘niet geschikt was voor detentie’. De
kliniek wilde hem opnemen, maar verbond daar de voorwaarde aan dat hij een
normale tbs-behandeling zou krijgen, met de daarbij behorende mogelijkheid
tot verlof.
Daarover bestond afgelopen zomer ophef. Justitie heeft nu de
verlofmachtiging ingetrokken omdat Hirsch Ballin en Albayrak vinden dat het
belang van slachtoffers zwaarder moet wegen.
In 2007, na nieuwe regelgeving dat tot levenslang veroordeelden niet met
verlof mogen, werd al eens besloten dat Y. niet meer naar buiten mocht. De
Raad voor de Strafrechtstoepassing en Jeugdbescherming (RSJ) stak daar
echter een stokje voor. Tegen die uitspraak is geen hoger beroep mogelijk.
Een jaar later stelde het Adviescollege verloftoetsing tbs dat Y. met
verlof moet kunnen gaan, maar dat er nog niet gekeken is naar de positie van
de slachtoffers. Twee maanden geleden is dat slachtofferonderzoek afgerond
en daaruit komt naar voren dat de overlevenden en nabestaanden nog erg
worstelen met de verwerking van de schietpartij. Op basis daarvan kiezen
Hirsch Ballin en Albayrak ervoor hun belang voorop te stellen.
Erkenning
na blunders TBS kliniek Oldenkotte
Ze heeft er
maandenlang voor moeten knokken, maar ze heeft nu eindelijk wat ze
wil: erkenning. De tbs-kliniek Oldenkotte in Rekken heeft tegenover
Annet Wormgoor aansprakelijkheid erkend in de verlofregeling rond
haar vriend Mark van W.
Mark van W., die onder behandeling stond van Oldenkotte, woonde op
zichzelf toen hij in 2007 Annet leerde kennen. Aanvankelijk leek
alles goed te gaan. Mark had bovendien open kaart gespeeld door te
vertellen over zijn tbs-behandeling. Het ging echter hopeloos mis
toen de directie van Oldenkotte alle verloven introk na de
spraakmakende schietpartij in Enschede, waarbij tbs-patiënt Paul R.
de 44-jarige
Edith Arends-Van Greene doodschoot in het centrum van Enschede en
vier anderen verwondde.
Mark van W. sloeg op tilt. Na een eerste geweldsuitbarsting in
oktober 2007 werd hij teruggeplaatst naar de kliniek. In mei 2008
kreeg hij voorzichtig weer opnieuw verlof. Maar al het tweede
weekend, amper een maand later, ging het mis. Hij wilde Annet te
lijf gaan. Ze kon vluchten, maar van W. sloeg haar huisraad aan
gruzelementen, toog naar haar ouders om het bejaarde paar te
gijzelen en te molesteren. Daarop werd hij veroordeeld tot twee jaar
cel en opnieuw tbs met dwangverpleging.
Maar in plaats van
dat hij, zoals gebruikelijk bij goed gedrag, na tweederde van zijn
straf achter de tralies te hebben doorgebracht werd overgeplaatst
naar een tbs-instelling, gebeurde dat al twee maanden geleden.
Veroordeelden worden soms eerder uit de gevangenis ontslagen om zo
snel mogelijk aan hun tbs-behandeling te kunnen beginnen. Tot
ontsteltenis van Annet.
Afgelopen week volgde echter eindelijk goed nieuws voor haar. De
directie van Oldenkotte heeft het boetekleed aangetrokken door
aansprakelijkheid te erkennen. Mede naar aanleiding van een
vernietigend rapport van de Inspectie voor de Sanctietoepassing,
waarin een keihard oordeel werd geveld: de kliniek had grove
blunders begaan in de verlofregeling rond Mark.
Volgens de raadsvrouw van Annet Wormgoor, mr. Irene Assink van Damsté
Advocaten in Enschede, speelde dit rapport een cruciale rol bij de
aansprakelijkheidserkenning. ‘Vanaf nu kan mijn leven eigenlijk
alleen maar bergopwaarts gaan’, aldus een gelukkige Annet.
Tbs-kliniek regelt seks op
bestelling
’All-in
kost 135 euro voor één uur’
20-11-2009 - Prostitutie, porno en seksualiteit in tbs-klinieken;
politiek Den Haag wil er niets van weten en in de samenleving ligt
het uitermate gevoelig, maar achter de hoge prikkeldraadhekken wordt
er gewoon betaald voor sekstherapie. Klinieken bestellen zelf
’seksverzorgers’ om hun tbs-patiënten te behandelen.
Hoe in de tbs-wereld met het sekstaboe wordt omgegaan, is glashelder
vastgelegd in de staart van de film Longstay van Meral Uslu en Maria
Mok, die vandaag in première gaat op het IDFA-festival in
Amsterdam. De filmmakers begaven zich langdurig tussen tbspatiënten
die wegens de meest zware misdaden ’verborgen levenslang’
hebben. De draaiende camera legt aan de vergadertafel van de kliniek
voor longstay-tbs’ers in het Brabantse plaatsje Zeeland ijskoud
vast hoe therapeuten openlijk discussiëren over het inhuren van
zogenoemde seksverzorgers voor de patiënten. Een psychotherapeute
van de Pompestichting stelt in de vergadering het agendapunt
’porno, seksualiteit en prostitutie’ aan de orde. „Ik heb
contact gezocht met een bureau dat seksuele zorg verleent”, zegt
ze. „Dat bureau heet Flekszorg. Dat heeft speciale
seksverzorgenden in dienst. Het zijn mensen die een iets andere
achtergrond of opleiding hebben dan de gangbare prostituees. Ze zijn
op mijn uitnodiging een keer hier geweest voor een gesprek, omdat ze
seksuele zorg in een tbs-kliniek een heel lastig onderwerp vonden.
Dat gesprek is heel goed verlopen. Conclusie is dat wij het van
beide kanten zien zitten, maar daarnaast hebben we ook gezegd dat
seksverzorging in een onderzoekende fase is, want politiek en
maatschappelijk ligt dit natuurlijk extreem gevoelig. Wij hebben
daarover allemaal zo’n beetje dezelfde mening, maar de rest nog
niet. Den Haag zegt heel duidelijk: seks in de tbs, dat kan niet,
dat bestaat niet, dat is er niet. Terwijl wij denken van wel. Zeker
in de longstay is dat zó’n belangrijk onderwerp.”
Prijslijst
Dan haalt de therapeute de prijslijst van Flekszorg tevoorschijn.
Met interesse buigen de leidinggevenden over de brochure. „Eens
kijken”, klinkt het rond de vergadertafel. „De prijs voor één
uur: 105 euro. O, dat is alleen de basis. All-in kost 135 euro voor
één uur.”
De
therapeuten zijn ietwat van slag. Wat is basis? En wat doen de
seksverzorgers of -verzorgsters als er wordt betaald voor all-in?
„Ik zit dan aan allerlei standjes te denken, of aan
rollenspellen”, zegt de een. „De basis kan ook zijn dat het
contact is met enkele handelingen, maar niet daadwerkelijk
penetratie”, zegt de ander.
De passage over de sekstherapie is bij het ministerie van Justitie
ingeslagen als een bom. „Justitie wil het gewoon niet hebben en
het gebeurt dus ook niet”, zegt een woordvoerder. „Het mag
gewoon niet. We gaan ervan uit dat er alleen over is gesproken. Het
mag duidelijk zijn dat Justitie hier in elk geval niet voor
betaalt.”
Het
departement van minister Hirsch Ballin is sowieso niet blij met de
film. „We betreuren het zeer dat de Pompestichting, waarmee de
film tot stand is gekomen, zich niet heeft gehouden aan onze
uitgangspunten”, aldus de woordvoerder. De uitgangspunten van het
ministerie zijn dat gedetineerden, dus ook tbs’ers, niet
herkenbaar in beeld worden gebracht en er niet in beeld en geluid
wordt gerefereerd aan de delicten die ze hebben begaan.
„We hebben heel recent kennis kunnen nemen van de inhoud van de
film. We hebben vastgesteld dat bepaalde passages schokkend kunnen
zijn, met name voor de nabestaanden van de slachtoffers van deze
gedetineerden. Er wordt openlijk gesproken over de misdrijven. Een
van de tbs’ers zegt op een gegeven moment in de camera dat hij
iemand de groeten wil doen die hij heeft gestoken en dat hij dat
allemaal niet zo heeft bedoeld. Dat zijn dingen die wij niet willen.
We hebben er bij de Pompestichting op aangedrongen om toch nog eens
te kijken naar het contract, en of die passages niet aangepast
kunnen worden. Helaas is dat niet gebeurd.”
Kort geding
Het ministerie van Justitie zint niet op maatregelen in de vorm van
een kort geding om de film tegen te houden. „Dat is een heel zwaar
middel. Journalistiek is het een prima product. We betreuren alleen
de rol van de Pompestichting.”
De film bevat unieke beelden over het leven in een longstay-
kliniek. De maaksters portretteren de bewoners, die ’verborgen
levenslang’ hebben gekregen. Ze volgen hen in hun kamer, in de
tuin, in de rechtbank, tijdens verlof. De één vertelt niet zonder
trots: „Ik heb porno gekeken met mensen op de kamer. Dat mocht dus
niet.” De ander, Rudy, wordt betrapt op blowen. „Hoe kun je hier
zo snel aan komen?”, vraagt de therapeute vertwijfeld. „Ja, via
via he?”, antwoordt Rudy schimmig. „De maat was vol. Ik denk dat
als ik niet had geblowd, ik iets anders had gedaan. Iets stoms. Ik
was bijna aan het ontploffen. Niet om te dreigen of zo, maar ik ken
mezelf.”
Rudy
is veroordeeld wegens moord. „Mijn schatje ging vreemd met mijn
beste kameraad. Dat kon ik niet zo goed verwerken. Werd ik jaloers,
heb ik die gozer geslagen met een hamer op zijn kop. En de buurman
ging zich ermee bemoeien. Hij sloeg mij, toen heb ik hem gesneden
met een stanleymes in de nek. Ik vind dat wel erg voor de buurman.
Als ik het goed kon maken met hem deed ik dat, maar ik weet niet
waar hij woont. Dus buurman, als u dit ziet: sorry.”
Willem, die al ongeveer een jaar of veertig vast zit wegens een
levensdelict, mag in de film een dagje naar zijn familie in
Maastricht. Tijdens de autorit zit hij relaxt achterin, achter zijn
begeleidster, die aan het stuur zit. „Ben je niet bang dat Willem
wegloopt?”, vragen de filmmaaksters haar. „Nee, Willem loopt
niet weg. Ben ik niet bang voor, nee. Dat doet Willem echt niet.
Willem is bang dat hij mij uit het oog verliest. Willem wil ons echt
niet meer kwijt. Toch Willem?” „Nee”, beaamt Willem, „Samen
uit, samen thuis. Ik heb wat vrijheden en die wil me ik niet laten
afnemen. Door niemand.”
Psychoses
Willem slikt medicijnen om zijn psychoses in bedwang te houden.
„Ik ben angstig”, zegt Willem. „Hoor stemmetjes in mijn hoofd
die opdrachten geven. Dan word ik heel erg boos, onzeker,
wantrouwend. Mijn stoornis is erger geworden met drugs en drank. Ik
wil rust, maar ik leef te gejaagd. Ik krijg fragmenten binnen, die
niet binnen mogen komen.” Even later zien we Willem bij de bakker
een paar Limburgse vlaaien afrekenen. Niemand in de zaak weet dat
hij een longstay- tbs’er is die waarschijnlijk voor altijd
opgeborgen zal zijn.
Frank trouwt in de tbs-kliniek met zijn liefde Dolf. Om meer privacy
te krijgen met Dolf, mag het homostel een slotje aan de binnenkant
van zijn kamerdeur schroeven. De 57-jarige Frank wil nooit meer naar
buiten. „Omdat ik gewoon weet dat ik gevaarlijk ben. Ik weet het
gewoon van mezelf. Het gaat mis buiten. Klaar. Ik heb mezelf voor de
keuze gesteld en gezegd: geen slachtoffers meer. Dan maar
veiligstellen van de maatschappij. Dan maar eruit. Ik heb het met
van alles geprobeerd hoor. Therapieën, medicatie, de hele mikmak.
Maar het slaat niet aan bij mij. Ik ben zoals ik ben. Helaas. Ik heb
mezelf ook niet in elkaar gezet. Wat heeft het voor zin om jezelf te
belazeren, na een resocialisatietraject naar buiten stappen en daar
je volgende slachtoffer voor je neus te zien staan? Nee. Sorry, dat
ging er bij mij niet in. Dus heb ik gezegd: pas!”
Een andere patiënt zit al sinds 1974 vast wegens een lustmoord.
„Mijn slachtoffer was een vrouw van 22 jaar. Een voorbijganger. Ik
ben in de tussentijd buiten geweest, in de jaren tachtig. Toen is
het ook weer misgegaan. Ik kan wel naar buiten gaan en zeggen: ik
wil vrij zijn. Maar als er na een half jaar weer wat gebeurt, dat
wil ik dus niet. Het is zelfbescherming en bescherming van de
maatschappij. Ik accepteer dit leven. Ik probeer te wonen. Vrij zijn
binnen de muren.”
Door Johan van den
Dongen (De Telegraaf)
Paul S. langer in
cel, geen vervroegde tbs-behandeling
Viervoudig
moordenaar Paul S. uit Kerkrade, die tot twintig jaar
gevangenisstraf en tbs is veroordeeld voor de viervoudige moord op
zijn ex-schoonfamilie, moet langer achter de tralies blijven zitten.
Hij kan zijn cel volgend jaar niet verruilen voor een tbs-kliniek.
Dat maakte staatssecretaris Nebahat Albayrak (Justitie) woensdag 11
november 2009 duidelijk in een overleg met de Tweede Kamer. Ze
kondigde vorige week aan per direct de zogeheten Fokkens-regeling te
bevriezen tot de wet is aangepast. Op grond daarvan konden
misdadigers die zijn veroordeeld tot een gevangenisstraf en tbs al
na het uitzitten van een derde van de straf naar een tbs-kliniek.
Drie gevangenen kunnen nog gebruik maken van deze mogelijkheid,
omdat ze al waren geselecteerd voordat de regeling werd bevroren.
Paul S. zit daar volgens Albayrak niet bij.
Eerst hele (gevangenis)straf
uitzitten, dan pas naar kliniek
Misdadigers die zijn veroordeeld tot een
gevangenisstraf en tbs, moeten voortaan eerst hun hele straf uitzitten voordat
ze naar een kliniek mogen. Ze kunnen niet meer na het uitzitten van een derde
van de celstraf al naar een tbs-kliniek gaan, zoals in het verleden soms
gebeurde. De regeling uit 1997 die dit mogelijk maakte, houdt geen rekening met
de gevoelens van slachtoffers en nabestaanden, zei staatssecretaris Nebahat
Albayrak (Justitie) dinsdag in het televisieprogramma Goedemorgen Nederland. Ze
wil de wet daarom aanpassen. In de tussentijd wordt de zogeheten
Fokkens-regeling per direct bevroren. Volgens Albayrak werd er in de afgelopen
jaren ook amper gebruik gemaakt van de mogelijkheid, omdat er nauwelijks plaats
was in de klinieken. Bovendien werkte de regeling niet goed, omdat veroordeelden
die vervroegd naar de tbs-kliniek gingen, pas op verlof mochten nadat twee derde
van hun straf erop zat. Van een volledige tbs-behandeling, waarvan verlof een
wezenlijk onderdeel is, was dan geen sprake. De regeling is ook niet meer nodig,
omdat inmiddels in vijf gevangenissen psychiatrische zorg wordt verleend.
Daardoor is het mogelijk al tijdens de detentie psychisch gestoorde gevangenen
te behandelen.
Recent bleek dat ex-marinier Paul S.
uit Kerkrade, die tot twintig jaar celstraf en tbs is veroordeeld
voor de viervoudige moord op zijn ex-schoonfamilie, mogelijk gebruik
kan maken van de Fokkens-regeling. Nadat nabestaanden hun onvrede
hierover hadden geuit, riep de VVD het ministerie van Justitie op in
te grijpen en de regeling af te schaffen. Een woordvoerder van
Albayrak kon nog niet aangeven of het besluit van de bewindsvrouw om
de regeling te bevriezen ook betekent dat S. zijn cel volgend jaar
toch niet mag verruilen voor een tbs-kliniek.
Albayrak kondigt de wetswijziging aan
in een brief aan de Tweede Kamer, die woensdag 11 november 2009 met
haar overlegt over tbs-beleid.