Vechtpartijen, zakkenrollerij, verkrachting, vandalisme en berovingen die 25 jaar geleden nog voorpagina nieuws waren en tegenwoordig veel massaler en gewelddadiger zijn worden is geen voorpagina nieuws of hot item meer. En als deze dagelijkse malaise nog wel eens wordt gepubliceerd dan vinden we kleine stukjes ergens ver voorbij de vele reclame advertenties.  

Hoe ‘gewoon’ al vinden wij vuurwapens en geweldsmisdrijven?  

Elke dag worden onschuldige mensen slachtoffer van geweld door gewelddadige berovingen, mishandeling, steekpartijen, verkrachting, poging tot doodslag en moord. Bijna dagelijks voorpagina en journaal nieuws zijn gewapende overvallen, ernstige mishandelingen, steekpartijen, verkrachtingen, moordaanslagen en schietpartijen. De boksbeugel, ploertendooier, knuppel, het zakmes en et knipmes hebben het veld moeten ruimen voor de stiletto, messen met de maat van een bajonet en het vuurwapen. We lezen het dagelijks, en het is echt niet anders, bedreigd met vuurwapen, neergeschoten op straat, jongeren aangehouden met doorgeladen vuurwapen.  

Slachtoffers, nabestaanden van slachtoffers zijn na rechtszittingen en de veroordeling van de dader geen nieuws meer. Ook de daders en hun advocaten die verder geen gekke stunts willen uithalen zijn geen nieuws meer. Geen nieuws, dus wordt alles snel vergeten. Het slachtoffer of de nabestaande moeten zo snel mogelijk hun leven weer oppakken is het motto en het advies van alle deskundigen. Ook de werkgever van slachtoffers en of nabestaanden begrijpt zijn / haar werknemer niet echt goed. Blijft dat zo? Hoelang gaat dit nog duren?

De dader is toch gepakt en veroordeeld, dus wat wil je nog meer?

Nieuwe, volgende slachtoffers hebben en krijgen de aandacht en nieuws tot het moment dat ook zij geen nieuws meer zijn.

Geweldsmisdrijven en slachtoffers zijn altijd nieuws tot daders zijn veroordeeld zal media en medemens de ontwikkelingen blijven volgen. Daarna is het over!

Slachtoffers, nabestaanden van slachtoffers zijn sinds het geweldsmisdrijf en na een langdurige periode van herstel / angst die misschien nooit meer weggaat / poging tot verwerking / slopende rechtszittingen toe aan rust en bezinning.

De daders, geweldplegers / verkrachters / moordenaars zitten hun straf uit in gevangenissen. Zowel in gevangenissen waar‘streng regime’ geldt of in ‘open gevangenissen’ zitten zij twee derde van de hun wettelijk opgelegde straf uit.

Na twee derde van hun straftijd kunnen zij in aanmerking komen voor ‘vervroegde invrijheidstelling’ een aftreksel van het eerder vrij komen door goed gedrag.

Ongeveer een jaar voor hun ‘vervroegde invrijheidstelling’ kunnen zij die in een gevangenis zitten waar een ‘streng regime’ van toepassing is, overplaatsing aanvragen voor een ‘open gevangenis’. In een dergelijke ‘open gevangenis’ kunnen zij ook verzoeken indienen voor weekend verlof en dergelijke.

Hetgeen betekent dat een geweldpleger / moordenaar die tot 18 jaar is veroordeeld na 11 jaar alweer lekker de bloemetjes kan buiten zetten tijdens weekend verlof. En, zoals bewezen ‘bloemetjes buitenzetten’ kan fataal aflopen bij deze risico figuren. Hierin zit iets goed fout.

Indien een rechter vindt dat hij een geweldpleger een langdurige straf moet opleggen, geeft hij deze geweldpleger zonder blikken of blozen ook de grootste kortingsbonus die je maar krijgen kan.

Goed gedrag? Een pleger van de ernstigste geweldsmisdrijven kan zijn daden en lusten in gevangenschap niet uitvoeren, waarom spreekt men dan over ‘goed gedrag’ of ‘vervroegde invrijheidstelling’?

Deze regel kan en mag toch alleen maar van toepassing zijn voor een appel of fietsendief, die inziet dat zijn daad onjuist is geweest.

Maar, geweldplegers / verkrachters / moordenaars op voorhand een beloning / korting geven?

Hoe ‘gewoon’ al vinden wij het vrij rondlopen van verkrachters en moordenaars?