'Sedar, zonder jou is er niks meer aan'

Ondanks de aanwezigheid van vele honderden mensen is het stil op Plein 1953. Oorverdovend stil. Voor sommigen is de opluchting dan ook groot als na enkele minuten van stilte de tocht ter nagedachtenis aan Sedar Soares van start kan gaan. Door het luide tromgeroffel dat volgt, kunnen met moeite ingehouden snikken eindelijk de vrije loop worden gelaten.

Vanuit de hele stad kwamen gisteren omstreeks zeven uur mensen met bloemen naar Rotterdam-Pendrecht om de plek te bezoeken waar afgelopen weekeinde de 13-jarige Sedar werd doodgeschoten vanwege het gooien van een sneeuwbal. ,,Niets is kwetsbaarder dan een kind,'' sprak pastor Timmermans de menigte voorafgaande aan de tocht toe. ,,Wat kunnen we meer doen dan bij elkaar schuilen, elkaar vasthouden en een lichtje branden.''

Voorzitter R. Hokke van Transvalia, de voetbalclub waar de talentvolle Sedar lid van was, vroeg zich hardop af of stil zijn wel een goed protestmiddel is. ,,Deze stille tocht is de zoveelste, terwijl we het moeten uitschreeuwen van verdriet. De stilte moet maar eens overgaan in een schreeuw van gerechtigheid.''

Dat laatste is iets waar burgemeester Opstelten zich kost wat het kost sterk voor zei te maken. ,,Het is onaanvaardbaar dat in onze stad zo'n laffe daad is gepleegd.. Dat mogen we niet tolereren. We zullen er alles aan doen om dit niet onbestraft te laten.''

De burgemeester prees Sedars 15-jarige zus Janet omdat ze eerder deze week de moed had om zelf voor de klas van haar broertje te gaan staan om ze te vertellen wat er was gebeurd. ,,Zo'n dappere dochter moet een troost zijn voor de familie.''

Moedig bleek ook een nicht van Sedar die, onvoorbereid, het podium op klom om de toegestroomde mensen te bedanken voor hun komst. ,,Ik ben zeer verdrietig dat ik mijn neef heb moeten verliezen door een spel dat al jaren wordt gespeeld. Ik weet niet waar deze wereld naartoe gaat,'' zei ze zichtbaar geëmotioneerd. ,,Ik hoop echt dat we hiervan kunnen leren.''

De stoet trok vervolgens dwars door Pendrecht naar het parkeerdek onder metrostation Slinge, de plek waar Seder omkwam en waar inmiddels een zee van bloemen en kaarsen is verrezen. Daar legden de in blauwwit clubtenue gestoken voetbalvriendjes van Seder onder meer een leren bal onder zijn foto.

Een man die het tafereel gade sloeg vanaf het hoger gelegen metrostation knikt instemmend. ,,Het is goed dat er zoveel mensen zijn gekomen. Dit is een eerbetoon voor de familie.'' De man vermoedt dat de dader, die nog niet is opgespoord, volkomen in de war moet zijn geweest. ,,Die man moet veel spanningen en problemen hebben gehad. Een normaal mens reageert zo niet.''

Naast de herdenking van gisteravond vond ook 's middags al een stille tocht plaats voor Seder. Hierin liepen honderden leerlingen mee van scholengemeenschap Maarten Luther aan de Dorpsweg. Ze herdachten hun schoolgenoot, die op de havo zat, met tekeningen en enkele gedichten. Zonder Sedar is er niks meer aan in klas 2b, stelden klasgenoten Lucas en Igor. ,,Hij liet je altijd voelen dat je erbij hoorde,'' zei Anouska. ,,Zonder Sedar wordt het nooit meer hetzelfde als vroeger.''