De aanhouding van de mogelijke dader kwam vooral bij Azeri'n in de Transvaalbuurt hard aan. Net als de familie Bagci komt een grote groep Turkse migranten uit het Noordoosten van de Turkse provincie Igdir. De meeste van hen kennen de familie persoonlijk en zijn erg begaan met het aangerichte leed. "De afslachting van een onschuldig kind, valt met woorden niet te beschrijven", zegt een dorpsgenoot van de familie in theehuis Cagri aan de Schalk Burgerstraat.
"Niemand heeft deze beestachtige moord kunnen verwerken, en nu we horen dat de politie na acht jaar toch de dader bij de kraag heeft gegrepen, zijn onze wonden weer opengereten", vervolgt hij. "Als Kumral nog leefde, zou ze met haar ontwapenende glimlach elke dag onze harten stelen.".
Ook hij is blij dat de politie een verdachte heeft aangehouden. "Sinds de moord durven mijn kinderen niet alleen naar school te gaan", vertelt hij. "We voelen elke dag de adem van de dader in de nek van onze kinderen, want wij zijn bang dat hij elk moment kan toeslaan."
Rond de middaguren is het zonnig en rustig in de straat waar de familie Bagci woont, maar het lijkt alsof sinds de afgelopen dinsdag, nadat de arrestatie bekendgemaakt werd, het verdriet zich hier heeft genesteld. Op de ramen van de woning van familie Bagci hangen gele borden van een makelaar, waarop staat dat de woning te koop is. De familie wil dan ook verhuizen naar een andere woning, nadat deze zaak opgelost is. Zij willen dan niet achtervolgd worden door de media of andere mensen met vragen.
Met treurige ogen doet moeder Bagci het raam op de eerste verdieping open, hopend op een bekend gezicht. Op troost. Als zij merkt dat dat niet het geval is, huilt ze. "Ik lijd al acht jaar. Mijn hart is verworden tot een gapende wond". Dan excuseert zij zich voor haar korte reactie en doet haar raam weer dicht.