Onze dochter Nicolette werd in
de nacht van 24 januari 1999
door haar neef in haar eigen
huis in Maassluis vermoord. De dader is na zijn daad naar huis
gegaan en heeft na een nachtje slapen
zich aangegeven bij de politie in
Schiedam.(zijn woonplaats). Op zijn
aanwijzingen is politie Maassluis gaan
kijken en hebben Nicolette gevonden.
2 Agenten in burger hebben ons de
bittere boodschap overgebracht en ons
redelijk opgevangen totdat er vrienden
en familie was. Met achterlating van
enkele folders over slachtofferhulp en
schadefonds geweld misdrijven zijn zij
vertrokken en hebben nooit meer iets van
zich laten horen. Ook van de gemeente
hebben wij nooit iets vernomen.
Waarom
brengt justitie slachtofferhulp niet op
de hoogte van dit soort misdaden zo dat
zij een helpende hand toe kunnen steken
voordat het slachtoffer en/of de
nabestaande in een te diepe put
vallen. Na verloop van tijd hebben wij
zelf slachtofferhulp gebeld.
Dit
moet je wel zelf doen en op het moment
dat je het diepst in de put zit bel je
dan.
Van slachtofferhulp mevr. Tineke Fiegen
hebben wij redelijk veel steun gehad
tijdens onze bezoeken aan de rechtbank.
Zij was het ook die ons in contact
gebracht heeft met de officier van
justitie (de naam van deze mevr. zijn we
helaas vergeten) maar zij heeft ons goed
te woord gestaan. Wij mochten het proces
verbaal inzien (zij had op ons verzoek
de foto’s er uitgehaald).
Wij en onze kinderen kregen ruim de tijd
om het een en ander in te zien en uit te
pluizen.
Op mijn vraag wat kan ik de dader
aandoen (je zou hem op dat moment wel
kunnen wurgen) kregen we als antwoord
als nabestaande kan je niets doen,
mocht er iets met de dader gebeuren
zijn wij als eerste verdacht.
Deze officier van justitie vertelde ons
dat zij zich terug trok van deze zaak en
dat de nieuwe officier van justitie de
heer Notenboom onze zaak verder zou
behandelen, zij vroeg ons namens Mr.
Notenboom een afspraak met hem te maken
voor een later tijdstip.
Deze afspraak hebben wij dan ook graag
gemaakt en wij zijn enkele weken later
op bezoek geweest bij Mr. Notenboom. Hij
heeft ons goed te woord gestaan en ons
een heleboel duidelijk gemaakt omtrent
de gang van zaken tijdens de
rechtszitting.
Ook aan hem heb ik de vraag gesteld wat
kan ik de dader aan doen.
Zijn antwoord was als nabestaande kan je
weinig doen maar je kan tijdens de
rechtszitting een schade claim indienen
via een bestaand formulier namelijk Voegingformulier
benadeelde partij in het strafproces
.
Er is ook een folder hierover en deze
heet Voegen in het strafproces.
Dit is een folder uit 1998 van het Min.
van Justitie en deze moet bij alle
rechtbanken zijn.
Hij vertelde ons dat we de kosten
moesten opmaken welke gemaakt en nog te
maken zijn, echter we moesten niet te
veel in details gaan anders zou het
mogelijk zijn dat de rechtbank het terug
zou verwijzen naar het kantongerecht.
Wij zijn ook met de vraag wat kan ik de
dader aandoen en zou het mogelijk zijn
het proces-verbaal in te zien bij een
advocaat in Maassluis geweest. Deze kon
ons geen antwoord geven. Proces-verbaal
inzien zal zeer moeilijk worden en als
nabestaanden kan je niets tegen de dader
beginnen. Wij vragen ons af hoe het
mogelijk is dat de ene officier van
justitie en de advocaat niets weten
omtrent dit Voegingformulier terwijl de
andere het op zijn bureau had liggen.
Wij zijn op de rechtszitting geweest en
omdat wij vrienden meegenomen hadden om
ons tegen eventuele uitvallen naar de
dader te beschermen werden wij boven op
de publieke tribune achter glas gezet.
Tijdens de ontvangst werd ons gevraagd
waar is het slachtoffer (bij een
moordzaak)
Wij werden ontvangen in een centrale hal
met veel te weinig stoelen.
Ook waren in die zelfde ruimte de
familie en bekenden van de dader.
Tevens was het een doorloop voor andere
rechtszalen wat je gemoedsrust niet ten
goede komt.
Voor de rechtszitting heb ik het
Voegingformulier aan de
gerechtsdeurwaarder gegeven met de vraag
dit in het proces mee te laten nemen dit
was geen bezwaar.
Tijden het proces heeft de president van
de rechtbank mij verzocht naar voren te
komen om de eis toe te lichten.
Er viel niet veel toe te lichten want
alles stond op papier.
Maar de rechtbank accepteerde mijn
uitleg en nam de eis in de zitting mee.
De eis van de Officier van Justitie was
6 jaar gevangenis straf en TBS.
Verder verliep alles zoals het hoorde en
de uitspraak was 14 dagen later.
Wij waren teleur gesteld over de eis wat
is nou 6 jaar op een mensenleven.?
14 dagen later was de uitspraak gelijk
aan de eis Incl. de claim. Wat ons mee
viel want meestal gaat er nog wat af.
Na de uitspraak hebben we nog met Mr.
Notenboom gesproken en deze vroeg ons
onder andere of we op hoogte wilde
blijven omtrent het wel en wee van de
verdachte. Wij hebben hiermee ingestemd
en dan ook keurig een bevestiging van
het vonnis gehad. Daarna niets meer over
de dader. Wel een brief waarin stond dat
we geen stappen moesten ondernemen om de
claim te innen alles zou via het
Centraal Justitieel Incasso Bureau in
Leeuwarden geďnd worden.
Later kregen we bericht dat er een
regeling getroffen was, hij zou Fl.
25.00 per maand aan ons afbetalen.
Dat kon nog wel even duren voor hij aan
ca.Fl.13.000,00 was.
Hij heeft redelijk trouw ongeveer 2,5
jaar betaald . Ineens werd het totale
rest bedrag over gemaakt.
Wij vroegen ons af of hij een kraak
gezet had in de gevangenis .
Tot zover ging alles redelijk, alleen we
hoorden niets over hoe het verder met de
dader ging (waar en hoe lang hij zat).
Ongeveer 3,5 jaar na het gebeurde
bemerkten we (bij navraag bij justitie
over hoe het verloop was van zijn
gevangenschap) dat hij al geruime tijd
in een TBS kliniek zat.
We vroegen ons af hoe dit mogelijk was
en wij kregen van de justitie te horen
dat ze daar geen inlichtingen over
konden geven.
Wel waren ze bereid ons in contact te
brengen met de inrichting waar hij zat.
Wij hebben contact gehad met de
inrichting de Kijvelanden in Rhoon. Dit
is maar 25 km bij ons vandaan.
In Januari 2003 zijn er 2 dames van de
Kijvelanden bij ons thuis geweest. Zij
werden met gemengde gevoelens door ons
ontvangen. Het gesprek liep redelijk
echter op rechtstreekse vragen werd een
ontwijkend antwoord gegeven.
b.v. Waarom zit hij ,voordat hij zijn
straf uitgezeten heeft al in de TBS
kliniek.
Zij beloofde ons dat ze ons op de
hoogte zouden houden van eventuele
proefverloven. Dit hebben ze ons
schriftelijk medegedeeld.
In die brief stond ook dat ze ons niet
op de hoogte houden wanneer de 2 jaar in
de TBS kliniek voorbij zijn en de
rechter moet beslissen over nog 2 jaar
in de TBS kliniek of voorwaardelijk in
vrijheidstelling.
Bij de brief had men een folder gedaan
over de instelling de Kijvelanden.
In deze folder stond duidelijk dat
als een verdachte 1/3 van zijn straf
er op heeft zitten hij de rechter
kan verzoeken met TBS aan te vangen.
Wij hadden heel anders gereageerd
als we dit van te voren wisten.
Ik ben toen weer naar de justitie in
Rotterdam gaan bellen (met de wet
TERWE in de achterhand) waarom we
niet zoals op de rechtszitting
beloofd was we op de hoogte gebracht
waren omtrent de veranderingen van
de verblijfplaats van de verdachte.
Deze vraag is een ramp bij
slachtoffer informatie. Men begrijpt
het niet of wil het niet begrijpen .
Ik heb diverse mensen aan de bel
gehad en hen de problemen verteld.
Steeds werd ik weer doorverbonden en
eindelijk kreeg ik iemand die mij
vertelde dat ze het originele
vonnis zou opsturen. Dit heb ik al
sinds de uitspraak was mijn
antwoord. Wat wil U dan???? Pas 4
keer uitgelegd. Dus nog maar eens
verteld dat wij op de hoogte moeten
zijn wat er met de verdachte
gebeurd. Ik wil in ieder geval weten
waar en hoe lang hij heeft gezeten
en een schriftelijke bevestiging dat
als er een vervolg zitting komt voor
wijziging in de TBS dat wij tijdig
daarvan op de hoogte gebracht moeten
worden. Aan het eind van het gesprek
beloofde ze mij de gegevens toe te
zenden. Wij hebben een schrijven
gehad waarin bevestigd werd dat wij
op de hoogte blijven van eventuele
vervolgzitting en waar en hoe lang
hij heeft vast gezeten. Alleen
missen we ca.8 maanden ( misschien
ontsnapt?)
Ik wacht nog op gegevens over deze 8
maanden.
Totaal heeft het ongeveer 6 maanden
geduurd voor wij de schriftelijke
bevestigingen kregen voor iets wat
ons tijdens de rechtszitting toe
gezegd was.
Waarom moeten nabestaande alles in
het werk stellen om te krijgen wat
ze allang beloofd is?????
We waren gebleven dat de justitie
ons een brief had gestuurd dat we op
de hoogte zouden blijven wanneer de
TBS rechtszitting zou zijn. Volgens
eerdere gegevens zou dit voor 22
november moeten zijn.
Maar op 22 november nog steeds niets
gehoord. Dus je raad het al de
telefoon gepakt en via enkele dames
degene aan de telefoon gekregen die
ook de bewuste brief ondertekend
had.Mijn vraag waarom ik nog niets
gehoord had over de zitting en het
intussen 22 november was kreeg ik
als antwoord:Wij waren niet van plan
U de brief te sturen want wat heeft
U er aan het kan best emotioneel
zijn.
Ik deze dame als antwoord gegeven
dat ik er op stond deze brief te
ontvangen en het onze zaak was of
wij wel of niet naar de zitting
zouden komen. Per omgaande post
hebben wij de brief gekregen en de
zitting zou 12 december zijn,ook
stond er in de brief dat de zitting
openbaar was dus wij welkom waren.
Op 12 december zijn Lenie, Piet en
zoon Arthur naar de rechtbank gegaan
en wij troffen in de wachtruimte de
vader van de verdachte (onze zwager)
aan. De zitting was er een van de
meervoudige kamer.
De zitting verliep enerverend want
de verdachte was er ook met z'n
advocaat.
Nadat de medewerker van de TBS
kliniek gehoord was en de officier
van justitie zijn verhaal gehouden
had, kreeg de advocaat het woord en
toe gingen onze haren overeind
staan.
Want uit zijn pleidooi bleek dat de
verdachte, volgens een second
opinion niet aan de ziekte van
ASPERGE lijd.
Op grond hiervan vroeg hij
vrijspraak.
Was 7 weken in het Pieter Baan
centrum dan voor niets geweest?
De medewerker van de TBS kliniek
stelde 2 jaar verlenging voor en de
officier van justitie eiste dit.
De
rechtbank schorste de zitting voor
15 min. en in deze 15 min. zag ik
kans om met de advocaat een gesprek
aan te gaan. Je begrijpt dat hij
niet dieper op de zaak kon ingaan,
maar op mijn vraag wat zou er
gebeurd zijn bij tijdens de eerste
rechtszitting
bekent was dat hij niet leed aan de
ziekte van Asperge, dan zou hij
12-15 jaar gehad hebben volgens deze
advocaat. In dat geval zouden
we minstens 8 jaar van hen verlost
zijn.
De rechtbank heeft na de schorsing
uitspraak gedaan en hem veroordeeld
tot 2 jaar TBS.
Na de zitting hebben we nog even met
zijn vader nagepraat en op mijn
vraag als je iets weet over in
beroep gaan wil mij dat dan laten
weten.Nou daar hoef je niet lang op
te wachten was zijn antwoord want ze
gaan in hoger beroep.
Dus maar weer de mevrouw bij de
rechtbank gebeld en deze beloofde
mij zo gauw er iets bekend was dit
ons mee te delen. De mededeling
volgde al snel en wij kregen ook
medegedeeld dat het hoger beroep in
Arnhem zou dienen. Tevens stond er
in de brief een telefoon nummer van
de rechtbank aldaar wat we zouden
kunnen bellen om informatie. Ik heb
dit telefoon nummer gebeld en kreeg
een keurige mijnheer aan de telefoon
aan wie ik mijn vragen voor legde. O
mijnheer Beekenkamp wij zullen U op
de hoogte houden wanneer de zitting
is, vermoedelijk eind maart. Op mijn
vraag of ik hiervan een bevestiging
zou kunnen krijgen kreeg ik als
antwoord dat doen we niet maar als
we iets beloven doen wij dat ook. Ik
heb hem toen maar verteld wat ons in
Rotterdam overkomen is dus was mijn
vraag niet zo vreemd. Maar we kregen
geen bevestiging. We wachten maar
af.
Het vervolg na de zitting van
december in Rotterdam. Uitspraak 2
jaar blijven zitten
Hij is
toen in hoger beroep gegaan en de
zitting was op 29 maart in het
gerechtshof in Arnhem.
Wij Piet, Lenie en Arthur waren
hierbij aanwezig.
Ik had op aanraden van een advocaat
een brief naar de advocaat generaal
van het gerechtshof in Arnhem
gestuurd met onze problemen omtrent
de verdachte.
Ik heb per omgaande
een antwoord gehad wat voor ons zeer
bevredigend was.
Hij schreef dat indien mogelijk hij
ons even te woord zou staan.
Wij hebben hem voor de zitting even
gesproken en dat even kwam omdat de
zaak waar wij voor kwamen naar voren
gehaald werd omdat voor de andere
zaak de advocaat niet aanwezig was.
Jammer maar het was niet anders.
Hij vond dat de zaak er voor ons
redelijk voor stond gezien de
papieren die hij had.
Tijdens de zitting kwam de verdachte
met het verhaal dat een dokter in de
TBS kliniek gezegd had dat hij zo
goed als genezen zou zijn. Dit werd
door zijn advocaat beaamd.
De voorzitter van de rechtbank vond
dat hij niets aan mondelinge
toezeggingen had.
Voor hem lag een schrijven van de
kliniek waarin verklaard werd dat
hij nog niet genezen was en verdere
behandeling noodzakelijk was. Er
werden nog enkele andere goede
dingen van de dader naar voren
gebracht maar deze werden redelijk
vlot van de tafel geveegd. Voor ons
was dit een reden om te vertrouwen
dat de TBS verlengd zou worden.
Uitspraak op Vrijdag 9 april.
Op 9 april naar Arnhem gebeld om de
uitslag. Ik kreeg een aardige dame aan
de lijn en deze kon mij vertellen dat de
zitting aangehouden was tot 28 juni. Men
wil toch de dokter uit de kliniek horen.
Dit was voor ons best een teleur
stelling.
Ik heb van zijn vader gehoord dat de
kans toch wel bestaat dat het
gerechtshof aan zal nemen dat hij niet
de ziekte van Asperge heeft en hij op
deze grond misschien vrij zal komen?????
Ik heb in een brief aan de Advocaat
Generaal in Arnhem gevraagd of hij mij
kon vertellen wat er gebeurd als hij
vrijgesproken wordt van het feit dat hij
de ziekte van Asperge niet heeft.
Immers als dat niet klopt, klopt ook
zijn gevangenisstraf niet want zonder de
ziekte zou hij volgens zijn Advocaat
12-15 gehad hebben. Ik ben benieuwd wat
ik voor antwoord krijg.
Ook blijf ik met het probleem zitten wat
gebeurd er met de 14 maanden welke hij
nog niet uit gezeten heeft. Immers 6
jaar +TBS is 4 jaar zitten dan TBS. Hij
is immers al na 2 jaar en 10 maanden in
de TBS kliniek opgenomen. Dit mag
volgens de folder van de TBS kliniek
maar daar staat niet in wat er met de
resterende 14 maanden gebeurd. Ik heb in
een brief naar de officier van justitie
in Rotterdam om opheldering gevraagd. Ik
wil graag weten, al moet ik naar onze
volksvertegenwoordigers, wat er gebeurd
als hij de ziekte van Asperge niet heeft
met de gevangenisstraf. En waar in de
wet staat wat er met de resterende
gevangenisstraf gebeurd i.v.m. het TBS
geval. Voorlopig wacht ik even de
antwoorden af.
P.J. Beekenkamp
