Zo wordt Brigitte Abraham, de moeder van Daniël en Damaris, door mensen uit haar directe omgeving omschreven. Het was deze karaktereigenschap die haar in de armen dreef van de biologische vader  van haar vermoorde kinderen, een ex-crimineel uit Groningen. En het was opnieuw deze karaktereigenschap die haar in de zomer van 2005 tot over haar oren verliefd deed worden op de moordenaar Avi C. uit Tolbert. In de jaren ertussen woonde Brigitte, Daniel en Damaris in een buitenwijk van Haarlem. De roots van het gebroken gezinnetje lagen in Groningen, waar opa en oma en Brigittes broer, oom Fré, woonden, maar ze vertrokken naar het westen om de biologische vader te ontvluchten. Die kon niet verkroppen dat hij zijn kinderen door een beslissing van de daartoe bevoegde instanties niet mocht zien. Brigitte en haar kinderen werden volgens getuigen met de regelmaat van de klok lastig gevallen door hem. Toch probeerde het jonge gezin er iets van te maken. Birgitte bouwde een hechte vriendenkring op in Haarlem en was bijvoorbeeld close met Natascha May. “We waren veel bij elkaar, dronken samen koffie terwijl onze kinderen met elkaar speelden,”verteld May. Ze schetst het beeld van een gezin dat problemen kende, maar zich daar heel goed doorheen sloeg. Damaris ging in Haarlem naar de kleuterschool. Ze maakte indruk op juf, Ria Verstraten. “Damaris was een lief en vrolijk kind”, beschrijft ze de kleine meid. “Ze was vroeg wijs, ik merkte dat ze al het een en ander had meegemaakt, maar ze was een normale kleuter. Ik had een goed contact met het gezin, totdat ze vrij overhaast naar Groningen vertrokken omdat oma op sterven lag.” Dat was in juni. Oma had kanker met uitzaaiingen en wist dat er niet veel tijd meer was. De band met haar dochter was de laatste jaren verslechterd, maar door het snelle naderen van de dood wilden beiden het contact herstellen. Birgitte en de kinderen trokken tijdelijk in bij oom Fré. Daar leerde ze Avi C kennen, een vriend van haar broer. Op 1 juli stierf oma, exact een maand voor de slachtpartij in Tolbert. Het verdriet en het feit dat haar stalkende ex haar weer had getraceerd, maakten de behoefte aan een arm om zich heen groot bij Birgitte. De timing van Avi C. had wat dat betreft niet beter gekund. Hij zocht Birgitte dagelijks op en nam zakken vol speelgoed mee voor de kinderen. Haar moederhart smolt en ze viel als een blok voor hem. Het duurde niet lang voordat Brigitte besloot bij Avi C. n te trekken in zijn appartement in Tolbert, ook al was het kamperen in het veel te kleine huisje. Dat kwam niet in de laatste plaats door de hobby van C., prutsen met oude computers. Overal lagen onderdelen. C. zou in die periode nog een verzoek voor een grotere woning hebben ingediend, aar dat werd niet gehonoreerd vanwege huurachterstand. Het weerhield Brigitte er niet van zich voorlopig aan t’ Kaarnhuus te vestigen. Volgens haar advocate, Liesbeth Poortman, voelde ze zich veilig bij de sterke Avi, die drie jaar keiharde leerschool van het Israëlische leger achter de rug had.Ze voelde zich beschermd tegen de grillen van de nog altijd stalkende biologische vader van Daniël en Damaris. “C. was in die periode heel lief voor haar en ook voor de kinderen.”dat verklaren ook de buren. C. zou Daniël en Damaris regelmatig heben getrakteerd op een bezoekje bij McDonald’s. “Ze zagen er goed verzorgd uit en speelden op het balkon”,vertelt een buurvrouw. Maar C. had ook mindere kanten. Zo bekend hij dat hij Daniël en Damaris twee keer bij wijze van straf buiten de deur zette, blijkbaar omdat hij vond dat ze vervelend waren. Maar slaan deed hij de kinderen niet. Ook kennissen van C. omschrijven hem als niet-gewelddadig. “Een fatsoenlijke man, zeker geen monster,”zegt een lid van de Leekster joodse gemeenschap. Pas op het laatste moment, toen Brigitte, Daniël en Damaris zo’n vier weken bij C. in huis woonden, ging het mis. C. begon zich te gedragen als een godsdienst waanzinnige, las alleen nog maar voor uit de Thora. Iets wat onmiddellijk herkend wordt door C.’s ex-vrouw Trudy, met wie hij vier jaar getrouwd was. Het was zijn tweede huwelijk. Trudy moest soms 24 uur per dag met hem het heilige schrift van de joden lezen, totdat ze er op een dag zo flauw van was dat ze hem het uit huis zette. Tijdens het lezen van het oude testament gebruikte C ook regelmatig speed en wiet. Langzaam maar zeker werd hij onbereikbaar. Die fatale middag begon hij te flippen na weer een discussie met Birgitte over het geloof. Hij vloog haar naar de keel. Hij drukte zijn mond op de hare en probeerde met behulp van zijn tong zijn kunstgebit achter in haar keel te drukken om haar te laten stikken. Toen dat niet lukte, ontstak hij in nog grotere woede. Hij pakte een ijzeren fitnessstaaf en wilde Birgitte daarmee te lijf. Zij zag geen andere uitweg dan het balkonen sprong volledig over haar toeren naar beneden om bij de buren hulp te alen. Ze kon niet bevroeden dat C. vervolgens zo’n afschuwelijke vergrijp zou begaan Het vonnis van Daniël en Damaris was getekend. Ze moesten de razernij van C. Met de dood bekopen.