A.D.S. LOTGENOTEN CONTACT

11 januari 2005 Corrie van Campenhout moeder van

zie ook

048

Het afschuwelijke nieuws bereikte ons door 2 heren van de Vlaardingse Politie,

In mei 2004 hebben we contact gelegd met iemand van de Britse transport politie, om de vraag voor te leggen, of het mogelijk was om een gedenkteken te plaatsen op het platform waar onze Marquérite is vermoord. Zij waren enthousiast maar er moest toestemming gevraagd worden bij de Ondergrondse. Dat had nogal veel voeten in de aarde maar dat is allemaal door onze contactpersoon onderhandeld. Zij doen daar normaliter niet aan. Er is maar 1 gedenkteken vanwege een brand waar mensen bij omgekomen zijn op Kings Cross Station.

Donderdag 2 december 2004 zijn wij afgereisd, t.w. mijn man en ik, zoon, schoondochter en 3 dochters. Wij werden afgehaald van de luchthaven en naar ons hotel gebracht. Dezelfde dag zijn we nog naar het metrostation geweest om de plaquette te bekijken, welke was bevestigd een week daarvoor. Deze plaquette was vervaardigd door een monumentenmaker die ook de grafsteen heeft gemaakt. Hij wilde dat graag voor ons doen en is bij de bevestiging aanwezig geweest want dat wilde hij graag. Het maakte zeer veel indruk op hem.

Diezelfde dag hebben we kennis gemaakt met de ceremoniemeester die de uitreikingen leidde. We waren namelijk uitgenodigd om dit bij te wonen. We werden met taxi’s opgehaald. Dit vond plaats de volgende dag in een speciale ruimte. Er waren personen aanbevolen voor en onderscheiding i.v.m. de moord op onze dochter, zoals haar collega en een reiziger, die haar wilde helpen. De chirurg en mensen van de ondergrondse en ook politieofficiers kregen een onderscheiding. Er was ook familie aanwezig. We hebben na afloop bij een hapje met velen gesproken.

Dit viel als het ware allemaal samen, wonderlijk.

De dag daarna hebben we met elkaar bloemen geplaatst bij de plaquette en wonderlijk genoeg ontmoette we daar iemand die er bij was toen dat vreselijke gebeurde.

Op zondag zijn we weer vertrokken en we werden met taxi’s naar de luchthaven gebracht. We zijn vanaf het begin tot het eind goed verzorgd.

Het is van het grootste belang voor het verwerken van dit afschuwelijke drama, dat je goed begeleid wordt. Het maakt de pijn ‘draaglijk’ en je moet niet met rancune en haat achterblijven.

Corrie van Campenhout.

Ter ondersteuning van onze Lotgenoten zijn wij bereid ons verhaal te doen over de steun en respect die wij mochten ervaren naar aanleiding van de gewelddadige dood van onze dochter Marquérite, 11 januari 2002 te Londen.

Het afschuwelijke nieuws bereikte ons door 2 heren van de Vlaardingse Politie, die zeer correct ons op de hoogte brachten en bleven ons bijstaan tot een en ander geregeld was en onze directe familieleden op de hoogte waren gebracht en ons omringde.

Het gaf de nodige moeilijkheden om een vlucht te boeken naar Londen. De Nederlandse Ambassade was niet behulpzaam en wist alleen te vertellen dat de kosten erg hoog waren om het lichaam naar Nederland te vervoeren t.z.t. Hebben later nooit meer iets van ze gehoord. Op dat moment ben je echt niet bezig met kosten. Wij waren allemaal in shock.

In Londen aangekomen werden we opgewacht door 2 personen van de Metropolitan Police en de Transport Police. Zij zijn de personen die met de zaak betrokken werden. Ze hebben ons 3 dagen begeleid en bijgepraat. We konden zeggen wat we wilden en waar we naar toe wilden gaan. Het hotel was al voor ons gereserveerd. Dit alles ging met veel respect.

Na de thuiskomst zijn deze mensen diezelfde week nog bij ons geweest om verklaringen af te nemen. We hadden wekelijks contact. Ze hebben zelfs de Herdenkingsdienst bijgewoond tezamen met de leider van het onderzoeksteam, wat enkele weken later plaats vond.

Ze hebben alle mogelijke informatie gegeven over de berechting, wat plaats vond in September en 3 weken duurde. Ook over de mogelijke schadevergoeding die volgt na berechting en aangevraagd kan worden. Tijdens deze periode van berechting zijn wij wederom ondergebracht in een hotel en verzorgd van begin tot het einde. We werden altijd opgehaald en teruggebracht naar het hotel.

December 2004 werden wij uitgenodigd om een ceremonie bij te wonen. Betrokken personen werden beloond voor hun inzet in de zaak. Ook deze keer werden wij verzorgd van begin tot het eind. Samen met deze ceremonie was er een Memoriam plaat bevestigd op de betrokken plaats. Onze contactpersoon heeft voor ons alle moeite gedaan om toestemming te krijgen bij de autoriteiten dit gedaan te krijgen, wat onze wens was. Het kostte hem de nodige overredingskracht.

Ook worden wij door de reclassering op de hoogte gehouden. Kortom, zij blijven ten alle tijden beschikbaar voor ons.

De dader heeft levenslang gekregen plus 7 en 8 jaar voor het verwonden van 2 andere personen die hulp boden!!!

Mijn opinie is dat je niet kunt spreken dat je het ooit verwerken zal en zal ophouden te rouwen. Dit kun je wel schrappen. Maar het maakt veel verschil, en dat is van groot belang, hoe je behandeld wordt. Het maakt de pijn draagbaar. Je moet tenslotte verder met je leven.

Als het niet goed wordt begeleid, zijn de achterblijvers constant vervuld met rancune!

Wij kunnen geen vergelijking maken met andere zaken. Het wil niet zeggen dat alle zaken in Engeland zo gaan. Wij voelen ons gesterkt.

Er is een web-site gemaakt door een van onze dochters over Marquérite.

(My sister Marquérite)

Peter en Corrie van Campenhout

Interview 048