Een paar uur na haar verdwijning werd de achttienjarige studente sociologie Anne de Ruijter de Wildt gevonden. Vervolgens duurde het drie jaar voor de moord kon worden opgelost. Jaap (62) en Helga (61) de Ruijter de Wildt hebben zich intensief met het opsporingsonderzoek bemoeid en hielden door hun felle optreden in de publiciteit de zaak levend.
Toen het onderzoek naar de moord vastliep en ook diverse andere moorden in Groningen onopgelost bleven, richtten zij de Stichting Groningen Veilig op. Ze drongen met succes aan op een apart team voor cold cases en pleitten voor een betere rechtspositie van nabestaanden.

‘We konden iets doen en dat gaf in het begin houvast. Later zijn we in therapie gegaan.’
‘Iedereen verwerkt het anders, maar je moet het uiteindelijk zelf doen. Eén ding wisten we zeker: we wilden niet levenslang slachtoffer zijn. Ook voor onze zoon. Het leven gaat door.’
Als advocaat houdt Jaap de Ruijter de Wildt praktijk aan huis. Helga doet het secretariaat. De eerste tijd schoot het werk erbij in. Maar toen de dader eenmaal was veroordeeld, pakte Jaap zijn praktijk stukje bij beetje weer op: vreemdelingenzaken. In de werkruimte hangt bij de deur een geschilderd portret van Anne. ‘Soms spreek ik haar toe,’ zegt Helga. ‘De herinneringen blijven leven. Alleen wordt Anne niet ouder. Toen Anne werd gevonden, zei ik: “Wat moet ik hier in godsnaam van leren?”’

In het begin wilde Helga steeds terug naar de plek. ‘De eerste keer alleen om bloemen te leggen, maar ik moest weten wat er was gebeurd. Jaren later heb ik in de nacht van Koninginnedag op dezelfde tijd de mogelijke route gelopen die Anne had genomen. In een lange rok, hoge hakken aan. Net als zij.