Graag wilde ik reageren op onderstaand mediabericht uit de Twentsche Courant Tubantia van 28 april 

Tbs’ers keer op keer op keer op keer op keer op keer.......‘WEER DE FOUT IN’

‘Slachtoffers zat, méér hoeft echt niet’ !!

Bij het lezen, en herlezen van de onderstaande mediaberichtgeving, waaruit je alleen maar kunt opmaken ; ‘dat er iets niet goed zit’ met ons huidige tbs-systeem in Nederland, maak ik me boos, BOOS en steeds bozer!
Fouten maakt vrijwel iedereen, maar deze ‘foutjes’ van de overheid, OM en reclassering’ gaan ten koste van mensenlevens!
Kinderen en vrouwen die tijdens ‘proefverlofjes’ verkracht worden en/of vermoord. (Gedoogbeleid ?)
Keer op keer op keer op keer op keer.........!
De kranten staan weer bol over tbs‘ers, en hoe we `t allemaal beter hadden moeten doen!
We hebben nu toch reeds genoeg lessen ondervonden, en dat `t wéér eens misgaat?
Maar we hebben er nooit iets van geleerd !
Waarom lees ik nooit eens in de media dat ook de medeverantwoordelijken; Het OM, de overheid en de betreffende tbs-kliniek
hun ‘foutjes’ ‘erkennen’ en hun ‘foutjes’ toegeven en ook hun medeverantwoording nemen ???
Wat zoveel wijze lessen hadden moeten zijn, om er ook maar ‘iets van te leren’, blijkt weer eens uit onderstaande berichtgeving !
Voorbeeldje:
Frank Storm, vermoord door Rudolf k. TIJDENS ZIJN TBS (tot eind 2003)...., onder toezicht van de reclassering ???
Hoe is dat in Godsnaam mogelijk ?  Michel S. vorig jaar tijdens z`n proefverlofje...............;
Twee jonge kinderen verkracht en misbruikt en voor het leven beschadigd !!!
(De zus van S. waarschuwde met regelmaat justitie en de kliniek; Hou `m a.u.b. binnen, hij is er nog niet aan toe, dat gaat fout !)   En het gaat weer eens fout !!   Hoe is dat in Godsnaam mogelijk ?
Keer op keer op keer op keer op keer op keer op keer op keer op keer maar weer.........?

 

                               GJM Brouwer

* * *

 

Afglijden Tbs’ers wel gezien, niet voorkomen....

‘Reclassering is scherp’

Twentsche Courant Tubantia 28 april 2005

Als een Tbs’ers opnieuw afglijdt, komt het voor toezichthouders van de reclassering vaak niet eens als een verrassing. Toch kunnen ze zelden preventief ingrijpen, blijkt uit een rapportage van het Wetenschappelijk Onderzoek en Documentatie Centrum (WODC).
Door de wandaden van Rudolf k. laait de discussie over de effectiviteit van tbs zeker weer op. Zo’n 80 procent van de zedendelinquenten vervalt op den duur weer in herhaling. K. is ook voor een zedenmisdrijf veroordeeld tot tbs. Een groot deel van zijn nieuwe misdrijven begon hij, terwijl zijn tbs nog liep (tot eind 2003) en hij onder toezicht stond van de reclassering. Cruciaal voor dat toezicht is het zogenaamde ‘delictscenario’ dat de tbs-kliniek maakt. In dat scenario moeten alle relevante gegevens zitten, op basis waarvan de reclassering een toezichtsplan maakt. De reclassering wil niet ingaan op de zaak Rudolf K., maar wel uitleggen dat met het toezicht zeker geen loopje wordt genomen.
Beleidsmedewerker H.J.Stegeman van de Reclassering Nederland; ‘ Het toezicht op een tbs’er is maatwerk. Het is afhankelijk van de persoon, die zijn vroegere vergrijp en de inschatting in hoeverre iemand opnieuw gevaarlijk wordt’.
Volgens Stegeman kan, met name in het begin, er wel twee tot drie keer per week contact zijn met de tbs’er.
‘Het is intensief en scherp. Stel dat het vroegere delict is gepleegd in samenhang met drugsgebruik, dan ben je extra alert op symptomen of iemand opnieuw gebruikt’. Afhankelijk van het gedrag van de Tbs’ers wordt de toezicht ‘ in fasen afgebouwd’. Stegeman stelt daarbij vast, dat er meestal niet alleen toezicht is van de reclassering, maar er doorgaans ‘een compleet netwerk van hulpinstanties om de cliënt is gevormd’. Als het misgaat, kunnen er van meerdere kanten signalen komen’. De reclassering is in drie situaties betrokken bij het toezicht op Tbs’ers, wanneer die terugkeren in de maatschappij. Als er sprake is van een proefverlof, wanneer de rechtbank tbs‘ met voorwaarden’ oplegt en tenslotte; als de rechtbank de tbs ‘voorwaardelijk beëindigd’. Bij een proefverlof is de tbs-kliniek verantwoordelijk. In andere gevallen de reclassering. De rechtbank kan in het vonnis bijvoorbeeld nadrukkelijk aangeven dat de Tbs’ers medicijnen moet slikken, die zijn gedrag positief beïnvloeden. Of dat hij maandelijks een gesprek met een psychiater moet hebben.
De reclassering moet controleren of dat ook gebeurt. Is dat niet het geval, dan kan de rechter de Tbs’ers opnieuw op laten nemen in de gesloten inrichting voor verdere behandeling. Stegeman: ’We hebben dus wel degelijk macht om uit te oefenen’. Volgens het rapport van het WODC verloopt de werking van het toezicht minder rooskleurig dan gehoopt.
Het pleit voor een beter meetsysteem om herhaling vooraf beter in te schatten. Het centrum onderzocht een groep Tbs’ers, die tussen 1974 en 1993 waren ontslagen, maar waarbij het uiteindelijk mis ging.‘ In vrijwel geen van de gevallen kwam dat als een verrassing’, aldus het rapport. ‘De begeleiders hadden geconstateerd dat er grote problemen waren en dat er veel kans op recidive was. Helaas betekende deze voorspelbaarheid niet dat er effectief kon worden ingegrepen ter afwending van het gevaar.
Voordat er werkelijk recidive voorviel, was het nauwelijks mogelijks geweest te zorgen voor een hernieuwde opname’.