Mijn naam is Linda Westerhof – de Boer, ik ben 39 jaar ik heb 2 jaar en 8 maanden geleden mijn broer Peter verloren. Mijn broer was 40 jaar, nog een paar weken dan heb ik mijn broer overleefd.....…  

Mijn broer Peter woonde al een tijdje op zich zelf. Hij was altijd met zijn sport bezig. Tijdens het sporten leerde hij een stel kennen.

Om het even makkelijker te maken zal ik voorletters gebruiken. Zij P. en hij E. zijn getrouwd en hebben echter niet zo goed huwelijk.

Zij laat meer los over het huwelijk tegen mijn broer .

E. sport minder en laat steeds meer verstek gaan. P. ziet mijn broer steeds meer .
Er gaan maanden voorbij en E. verlaat het huis, ze wonen niet meer samen. Tussen hun is er steeds meer ruzie omdat zij met een echtscheiding wilt beginnen en E. daar achter komt gaat E.  P.  slaan, mijn broer merkt dat en zegt:" Als ik het nog 1 keer merk dan zal ik er wat van zeggen."

Het gebeurt vaker en mijn broer springt tussen hun in. P. voelt steeds meer voor mijn broer en gaan vaker uit.

E. vind het de ene keer goed en de andere keer maakt hij er een drama van.

De liefde tussen mijn broer en P. wordt nu aan beide kanten beantwoord. Ze werden wel veel bedreigd door E. Het wordt 25 februari 2002, de gruwelijkste dag uit ons leven.

Mijn broer en P. zijn uit geweest op 24 februari, hele leuke avond en ochtend.

Mijn broer brengt haar naar huis spreken elkaar nog even in de auto, dan opeens staat E. aan de kant van mijn broers portier. Zij bukt weg, E . schiet zijn pistool leeg op mijn broer. Door de auto in mijn broers borst. Mijn broer was op slag dood.

E. is gevlucht en heeft zich later op het politiebureau aangegeven, onder invloed van drank en drugs.

Wij kregen dat maandagochtend te horen. Mijn ouders thuis, Ik op een winkelcentrum en mijn broertje op zijn werk.

Wij wisten niks van deze relatie.   Mijn broer en P. hadden 3 dagen van te voren nog aangiften gedaan bij de politie, omdat ze zich niet veilig voelde. De politie deed niks zei alleen"; Als hij voor jullie staat bel je maar...

Onze wereld was en is kapot. Nooit gedacht en zo onbegrijpelijk.

Machteloos en geamputeerd door het leven gaan we verder en radeloos over dat mijn broer nog steeds niet de enige is en was. Hoeveel moeten er nog volgen ???

Maar zo dichtbij iemand te verliezen op deze gruwelijke wijze is voor jullie wel te begrijpen, maar omstanders gaan door, snappen niks van jouw verdriet......  

Liefs en sterkte allemaal van Linda Westerhof- de Boer.