De
halve familie Sijbers had zich 10 januari 2007 's morgens vroeg bij de
rechtbank in Den Bosch vervoegd om de proforma zitting van de moordenaar
op hun Melanie bij te wonen.
Bij binnenkomst werden ze opgewacht door een team aan beveiliging en de
parketpolitie, die de familie naar de toeschouwertribune achter dik glas
op de bovendieping begeleiden.
Overduidelijk was de rechtbank voorbereidt op eventuele emotionele
taferelen.
De teleurstelling was dan ook groot toen bleek dat moordenaar Peter Heeze
aka Peer niet verscheen en slechts zijn advocaat mr. Henk van Dijk acte de
presence gaf.
De Officier van Justitie was overduidelijk in haar aanklachten:
wapenbezit, twee inbraken, vrijheidsberoving, verkrachting en moord cq.
doodslag.
De advocaat – gespecialiseerd in dit soort complexe strafzaken - mocht
zijn koffertje dicht houden, daar hij door zijn cliënt niet was
gemachtigd namens deze te spreken.
De rechter pakte zijn agenda en bepaalde dat op 15 maart 2007, om 10:00
het vervolg zou komen. Daarbij beval de rechter dat de verdachte diende te
verschijnen.
John:
“De
lafaard was er niet. Graag had ik hem gezien. Maar ik wacht af.
15 Maart ben ik er zeker weer bij.
Hopelijk behandeld de rechtbank ons dan wat vriendelijker dan vandaag.
Het enige wat wij willen is dat deze moordenaar levenslang krijgt.
Natuurlijk zijn wij geëmotioneerd, maar we zullen altijd rustig blijven.
Ondertussen hebben we ook een voorgesprek gehad met de Officier van
Justitie.
Deze mevrouw staat in contact met onze advocaat, mr. Camiel Aarts.
Onze advocaat wil de onderste steen boven zien te krijgen, want we hebben
nog heel veel vragen over hoe onze Melanie aan haar verschrikkelijke einde
is gekomen.”.
Tijdens
de zeer korte proforma zitting werd duidelijk dat Peer tegenstrijdige
verklaringen heeft afgelegd en telkens van rol veranderd: van bekennende
naar ontkennende verdachte en visa versa.
Angela:
“Hij
liegt, en liegt en liegt.
Maar het meest treurige vind ik dat, ondanks dat hij bij die mensen thuis
over de vloer kwam, is Justitie niet verder gegaan de moord op Nicole van
den Hurk diepgaand te onderzoeken.
Dat hij vast zat op het moment van die moord staat helemaal niet zo
duidelijk vast als in de media terecht is gekomen.
Waarschijnlijk is het bewijs op de moord van mijn zusje zo sterk, dat ze
de moeite niet eens willen nemen dieper te graven.”
De
vader van de vermoorde Melanie blijkt een zeer dapper mens met een groot
hart te zijn. Ondanks zijn eigen intense verdriet, blijft hij normaal doen
tegen de partner van de moordenaar, Henriëtte van Bakel:
“Ik
ben ervan overtuigd dat zij meer details wist van Peer’s TBS verleden.
Maar ze is ook de moeder van Melanie’s hartsvriendin Sharon.
Zelfs voor Peer’s kinderen met Henriëtte heb ik compassie. Het is
allemaal te erg voor woorden.
Deze man heeft naast mijn Melanie zoveel onschuldige slachtoffers meer op
zijn geweten.
Met Henriëtte heb ik een aantal gesprekken gehad en zo nu en dan bellen
we met elkaar om elkaar een hart onder de riem te steken.
Henriëtte ziet zich genoodzaakt uit Geldrop te verhuizen. Omdat ze voor
haar gevoel door de bevolking met de nek wordt aangekeken. Het is allemaal
zo triest. Peer zou zich diep moeten schamen voor al dit leed.”.
Vrijdag
12 januari 2007, hebben de nabestaande een benefietconcert georganiseerd
in Geldrop, met optredens van Henk Damen, rapper Junior van Berselaar en
lokaal bekende artiesten.
De opbrengst is bestemd voor een bijzonder grafmonument en de Landelijke
Stichting tegen Zinloos Geweld.
Met zulke lieve mensen als familie, kan het haast niet anders dat Melanie
een plekje heeft tussen de engelen.