18 september 2007  De laatste proforma zitting….

 

Vandaag was de laatste proforma zitting, elke proforma zitting ben ik erbij geweest terwijl mij steeds verteld werd dat dat niet nodig was; het zou echt formeel zijn en niet inhoudelijk…

Nou dit is al een aantal keer zwaar tegengevallen dus had ik besloten dat ik vandaag ook gewoon weer zou gaan… Uiteindelijk ga ik ook om mijn zus te vertegenwoordigen alleen al door daar te zitten….

 

Mijn vader belde mij op 17-09-2007 en vertelde mij dat hij erbij zou zijn, we gingen samen.. dit zijn toch altijd de momenten die je samen door moet, ook al word er weinig gezegd.

Mijn neef John uit Pijnacker was ook weer van de partij, die blijft ons trouw steunen en wanneer hij kan is hij er, vandaag dus ook weer… dat heb je wel even nodig.

 

Zoals gewoonlijk voelde wij ons weer erg ongewenst, voor de zitting begon werd ons nog even verteld door de bode dat de advocaat en de dader van Sylvia niet aanwezig zou zijn.

 

Dit was ons in de vorige zaak al verteld en al die zaken daarvoor..Even eerlijk gezegd zoals het op mijn vader en mij overkwam leek en lijkt het de sterk op dat ze tijdens proforma zittingen liever geen familie aanwezig hebben.. Waarom? Geen idee… Het is een openbare zitting dus…. Al loopt de buurvrouw van mij daar naar binnen.   

Ze zullen toch wel begrijpen dat wij geen nieuws uit tweede hand willen horen? Het gaat wel om mijn zus!  

Met al de proforma zittingen heb ik het zelfde gevoel gehad, ik heb meegemaakt dat ik te horen kreeg tijdens een zitting zoals hun zeggen” geen belangrijke zitting” dat ik verhoord zou worden…

Als ik hier niet bij was geweest had ik dit in de krant gelezen of per brief thuis gehad.. nee dat is lekker professioneel…

Maar goed vandaag merkte ik weer hoe boos ik ben  op justitie…ik voel me verloren en verlaten in het rechtssysteem.. En waarom… de koele blikken van de zogezegd beslissers.. rechter en officier van justitie noemen ze het…Ik moet het allemaal afwachten samen met mijn familie wat hun gaan beslissen.

Vandaag was alleen een hamerslag van 09-10-2007 om 14.00 uur is er een inhoudelijke voortzetting van de zaak Roos/van der Meer. Punt einde verhaal.. net zoiets als dossier nr. 200 is aan de beurt wie volgt….We praten hier godverdomme over een mensenleven en niet over een nieuw paspoort wat ik 09-10-2007 op mag halen!

Ik kan mij ( nauwelijks) maar probeer het voor te stellen als je 15 moordzaken als rechter op een dag heb, dat je na 15 jaar het kan zien als het verkopen van een half witje… Doodgebloed in je beroep noemen ze dat!  Word het dan niet is tijd voor verschoning, hoppa eruit andere functie, want eigenlijk mevrouw of meneer de rechter zie je het niet zo helder meer! Althans Realistisch….en zeker niet voor de nabestaande waarvan de rechters zeggen een proforma zitting stelt niets voor hoor, u hoeft niet te komen… Hebben die mensen dan geen idee hoe belangrijk dit voor ons is? Nee, dat bedoel ik “Doodgebloed in hun functie” net als mijn zus aan een gestoorde idioot die niet meer helder in de wereld stond en toch zonder TBS er dadelijk vanaf komt.

Doodstraf dan zijn we dapper bezig.. al die grote bekken in de tweede kamer, die vliegt eruit want die stelt zich verkeerd op en leeft niet met de 2^e kamer mee… Kijk lekker zo naar een veroordeelde. Steek daar je energie in….in  plaats van al dat gelul over nieuwe wetten die uiteindelijk tijdverdrijf voor hun zijn en nooit uitkomen.

Ik dacht 17-09-2007 de avond voor de zitting ach dit stelt niet zoveel voor.. zoals de rechters eigenlijk praten over een proforma zitting maar qua gevoel maakt het geen zak uit, de sfeer, het verhaal, de situatie, de gebeurtenis, het koele, en de minachtendheid blijft voor mij altijd het zelfde…. Ik denk dat ik namens mijn Familie kan spreken die hetzelfde ervaren…

Wij zijn onze lieve Syl kwijt en zij zitten daar hun geld te verdienen…

Ik blijf hoop koesteren op een sterke uitspraak, al zal die misschien voor mij nooit sterk genoeg zijn…..

Nathalie.