Herdenkingsdag slachtoffers van geweld  “2007”

Mijn naam is Dave Riem de partner van Nathalie Roos (het zusje van Sylvia).

Ik mocht van Nathalie de ervaring van mij, van vandaag op papier zetten wat zij dan ook op haar website wilde plaatsen.

Ik vond het een indrukwekkende dag, deze begon vanmorgen om 8.00 uur.

De wekker ging af, en vervolgens gingen wij ons voorbereiden op een lange reis naar Enschede.

Ik merkte dat Nathalie niet haar zelf was, en dat is ook wel te begrijpen na alles wat zij mee heeft gemaakt en nog steeds meemaakt.

Dit weet ik  omdat zij mij verteld heeft dat dit een belangrijke dag is met vooral het herdenken van Sylvia. Gewoon een keer een hele dag bezig zijn met rouwen, dat komt in haar leven op dit moment niet veel voor vandaar ik er ook achterstond om dit een keer bewust mee te maken met haar en alle andere nabestaanden.

Vervolgens zijn wij op eigen gelegenheid gaan reizen naar Enschede, ik had van Nathalie begrepen dat er ook bussen geregeld waren; maar daar ik niet wist hoe Nathalie erop ging reageren voor de eerste keer; heb ik zelf besloten om met de auto te gaan.

Daar aangekomen merkte ik al gauw dat we in een grote warme familie terecht gekomen waren. We werden warm onthaald en dat doet je toch goed als je niemand kent. Nathalie kon al een paar mensen van ADS, ik daarin tegen heb Martin 1 keer voor de deur bij ons gezien.

Op het moment van het uitrollen van het lint met daarop de namen van de slachtoffers kwamen er bij mij een hoop emoties los; en niet alleen bij mij zoals ik om mij heen ervoer.

Vreselijk om zoveel namen te zien, die niet meer een rol in onze samenleving mogen spelen door mensen die we eigenlijk geen mensen mogen noemen.

Wij moesten even zoeken naar de persoon die ons dierbaar is, die geschreven stond op het lint…..dit duurde wel even… want het waren er nogal wat!

Hierna hebben wij een stille tocht gehouden naar het volkspark, dit was ongeveer 20 minuten lopen en voelde bij elke stap die ik zette ontzettend veel respect voor al die mensen die daar mee liepen met het lint dragend onder hun arm…..( hun dochter, zoon, broer, zus, vriend/in, kennis, grootouders en stief-grootouders ) het maakte niet uit… alles was van de partij…

Aangekomen in het volkspark liepen wij langs een fontein, die deed mij op dat moment aan al het verdriet van deze mensen denken…De fontein begon laag met water spuiten en op het moment dat wij voorbij liepen kwamen er hoge stralen water naar boven.

Wat mij heel veel deed was dat alle mensen in een kring gingen staan met het lint van de slachtoffers in hun handen.

Vervolgens werden er een aantal toespraken gehouden en werd er emotioneel gezongen.

Ik vond alle toespraken pakkend, waarvan 2 mij er diep raakte. De toespraak van Harrie van der Meijden  ( opa van Romy en Daniël ) dit ging over dat hij dankbaar was voor de helpende hand die wij als naasten van de nabestaanden uitreiken… dit ging dus ook een beetje over mijzelf.. dat had ik niet verwacht! Prachtig, nathalie is mij ook wel dankbaar maar dat verwacht ik niet van haar… ik vind het vanzelfsprekend als je heel veel van iemand houd.

Zij zelf kan het niet uitspreken, maar ik weet wel beter.

Daarnaast vond ik het gedicht van Jeffry Ulrich heel erg mooi, ik zag namelijk dat hij dit even op de rug van zijn moeder (als ondersteuning) schreef.

Hierna was het tijd voor het buffet, hier heb ik de broer van Alan Roos leren kennen met zijn goede vriend Dennis.

We hebben gepraat over de hele toestand en met name over dat je er als partner voor elkaar moet zijn. Het klikte goed en ik zag een hoop herkenning op het gebied van de gevoelens van Nathalie.

Als afsluiting van deze mooie/bijzondere en helaas trieste dag, werd er nog muziek gespeeld, tijdens het spelen van de muziek heb ik nog een aantal mensen leren kennen waaronder Harrie Windhorst en Harrie van der Meijden die zo mooi gesproken had. Nog even voor wij weg gingen kwamen er een aantal hete luchtballonnen over, dit was pure toeval maar wel een mooie afsluiting.

Ik hoop voor de nabestaande maar ook voor de helpende hand zoals Harrie dit zei; dat dit soort dagen, wij weer met zijn allen bij elkaar zullen zijn en niet alleen.

Veel sterkte voor iedereen….

Dave.