Een mens een ziel een lichaam een geest een samenvatting van diepe pijn snijdend in de ziel die het hart doet breken. Bij slachtoffers en nabestaanden mensen die hun leed met mij gedeeld hebben maar ook de geesten van de overledenen die zich open hebben gesteld voor communicatie met hun dierbaren, die in diepe rouw zijn gekomen van de ene op de andere dag, doordat ze uit het leven gegrepen werden.

Door de onoplettendheid of de fout van een ander; 

Waargebeurde voorbeelden,

Een jongeman 40 jr gelukkig, verliefd, verloofd, net een huis gekocht, samen met zijn vriendin die 28 jr is. Ze zijn net 1 dag verhuisd, hij gaat de volgende dag naar zijn werk om vervolgens nooit meer thuis te komen.

 

Werk dat hij zeer zorgvuldig deed al jaren word hem fataal, deze dag valt er een betonnen muur op hem op slag dood. Niet goed in de kraan gehaakt? Onoplettende collega of fout? de nabestaanden worden gemeden door het bedrijf rechtszaken volgen, overleven begint......

 

Na intense gesprekken met partner krijg ik het voor elkaar dat Peter haar overleden vriend toch in media komt... (dat doet haar goed en het geeft resultaat mensen uit het bedrijf reageren) klein lichtpuntje voor de nabestaande. Hopelijk openheid in rechtszaak door bedrijf en medewerkers die betrokken waren bij het ongeluk.

 

Of moord.. na een feest gaat de zoon van Irene en Martin nog even gezellig stappen...Om vervolgens nooit meer terug te keren hij word doodgeschoten op een parkeerplaats samen met zijn vriend. De ouders zijn helemaal kapot hun hart is verscheurt zielenpijn onherstelbaar.. hulpverlening ...zeer stroef uiteindelijk traumatisch zeer (schrijnende ervaring  zit met familie van de dader bij slachtoffer hulp!!!! in wachtkamer!!) Smachtend naar hulp en verlichting ze gaan strijd aan met rechtszaken die dagen duren en waar ze niets te eten krijgen, maar wel zien dat de dader een maaltijd krijgt aangeboden.. Die hun zoon van het leven beroofd heeft. Omgekeerde wereld!!! Om hun liefde voor hun zoon voort te laten bestaan richten ze stichting...A>D>S op stichting aandacht doet spreken... Vernoemd naar de namen van hun zoon Alan Dave Spencer..En voorkomen zo voor mede slachtoffers al het extra leed dat ons rechtssysteem met zich mee brengt.

 

Zo ook de vader( Jacques) van Nadine Beemsterboer die door haar ex-vriend met een mes van het leven beroofd werd.

 

Ook haar ouders laten de geest van Nadine voortleven. Via de stichting de Nadine foundation tegen geweld.. Bovendien word er voor het eerst in Nederland voor alle mensen die te maken hebben gehad met geweldsmisdrijven, maar ook voor ieder die dit steunt, een groots landelijk evenement opgezet waar ik en Aad ook zullen spreken.

 

Deze dag zal zijn 20 september 2008 uiteraard kunt u daar alle informatie over vinden op mijn website..

 

Maar ook ongelukken zoals een jongenman ernstig getroffen door een vuurpijl die midden in zijn hoofd ontploft, ook voor hem is het te laat. Zijn ouders en vriendin worstelen met het gemis en het regelen v.d nalatenschap omdat hij en zijn vriendin nog niet getrouwd waren moeten er moeilijke financiële aardse beslissingen genomen worden, die ze eigenlijk helemaal niet willen nemen

 

Maar ook psychische mishandelingen die tot gevolg hebben dat een jonge vrouw 21 jr (studeert psychologie, skilerares, werk horeca) .. anorexia ontwikkeld..nadat haar vader haar op 3 jarige leeftijd, onder invloed van alcohol zo hard op de grond smeet (omdat ze om een snoepje vroeg ) Met als gevolg een gebroken rib en ademhaling problemen. het meisje verder bij haar oma opgroeit en als haar oma overlijd in tehuizen opgroeit.. Tot haar  haar vader ziek word, ze verzorgt hem  zowat 1 jr lang tot de laatste dag tot hij sterft. Daarna gaat het fout met haar eigen relatie en weegt nu nog zo weinig 32 kg dat ze serieus opgenomen word in een kliniek om te overleven waar ze bang is om te eten en haar vrienden te verliezen.

 

Zielsverwantschap vrouw rond de 45 gelukkig getrouwd 2 kinderen huis baan man auto alles..Denkt steeds aan vroegere liefde weet niet waarom.. ze denkt dat hij dood gaat...op een dag komt ze hem tegen en wat verteld hij haar.....hij heeft nog 3 mnd te leven, ze gooit haar hele leven om en voelt er te moeten zijn voor hem.. uiteindelijk sterft hij, ze heeft weken bij hem gewaakt en geslapen in het ziekenhuis.. ze moest dit doen...uiteindelijk is ze gescheiden .....en moet nieuw leven

opbouwen...

 

Maar voor ieder deze dag die iemand kent of zelf verborgen leed heeft staan we even stil en houden we 1 minuut stilte in de zaal.

 

Irene Roos.