In angst nu
stiefzoon met proefverlof mag na gruwelijke moedermoord
’Straks staat
hij hier opeens voor de deur’
Hagenaar R. kwam
vijf jaar geleden in een nachtmerrie terecht: zijn vriendin
Astrid Vogelaar (43) werd door haar eigen zoon Key op
beestachtige wijze vermoord. Nu de 49-jarige ondernemer zijn
leven eindelijk weer op de rails heeft, wordt het drama weer
opgerakeld met een brief van het openbaar ministerie. Daarin
staat dat de moedermoordenaar na enkele jaren tbs weer de
straat op mag.
R., die niet met zijn volledige naam in de krant durft, kan
er met zijn verstand niet bij: de volledig doorgeslagen,
schizofrene jongeman, die in 2003 op 19-jarige leeftijd zijn
moeder wurgde en haar beide armen afzaagde, mag nu alweer de
inrichting verlaten voor proefverloven. Dat hij tijdens die
uitjes vooralsnog een begeleider aan zijn zijde heeft, kan
R.’s ongerustheid niet wegnemen.
„Je hoort zo vaak dat er iets misgaat met tbs’ers die onder
begeleiding naar buiten mogen. Straks staat hij hier opeens
voor de deur”, aldus de onthutste stiefvader. „Ik mag niet
weten in welke tbs-kliniek hij zit en waar en wanneer hij
naar buiten mag. Hij wordt door iedereen beschermd, maar wij
mogen van niets weten. Het systeem faalt aan alle kanten.”
R.’s vriendin Astrid had al verschillende keren bij de
politie aan de bel getrokken voordat haar zoon uiteindelijk
op verschrikkelijke wijze zou toeslaan. De Haagse had dan
ook alle reden om voor haar leven te vrezen. De ernstig
geesteszieke Key, die stevig aan de drugs was, had haar
immers al eerder met een mes achterna gezeten. Maar ondanks
de alarmerende berichten verzuimde de politie in te grijpen,
zo zou ook de Nationale ombudsman na een onderzoek in 2005
vaststellen. Op 13 mei 2003 sloegen de stoppen bij Key
compleet door: nadat hij haar aan haar haren haar eigen huis
in sleurde, werd de vrouw uiteindelijk door hem met een
schoenveter gewurgd en vervolgens zaagde hij haar beide
armen af. „Als de politie niet was gekomen, was ik
doorgegaan met zagen”, zou Key later verklaren, maar hij
ontliep een gevangenisstraf omdat hij volledig
ontoerekeningsvatbaar werd verklaard.
Om nieuw geweld
onder invloed van zijn waanideeën te voorkomen, werd hij
door de rechters wel voor onbepaalde tijd opgeborgen in een
tbs-kliniek.
R. werd op de dag van de moord door een vriend gebeld dat er
politie bij de flat van zijn vriendin aan het Haagse
Monnickendamplein stond. „Meteen wist ik dat het dit keer
echt foute boel was. Toen ik bij de flat arriveerde, werd
mijn ergste vrees bewaarheid, en werd me verteld dat Astrid,
met wie ik al een huwelijksdatum had gepland, op barbaarse
wijze was afgeslacht.”
Voor R. brak een lange periode van rouwverwerking aan. Door
het schokkende bericht van het OM wordt zijn leven nu
opnieuw ruw verstoord. „Belachelijk dat zo’n jongen weer op
straat mag. Hij is zo verknipt, dat hij nooit helemaal beter
zal worden”, weet R.
Een woordvoerder van het ministerie van Justitie, die niet
op deze specifieke zaak wil reageren, laat weten dat een
tbs’er met begeleid verlof mag als zijn behandelaars en een
onafhankelijk adviescollege vinden dat hij daaraan toe is.
„Dat wil niet zeggen dat hij dan meteen hele dagen de straat
op mag. Het begint klein, met bijvoorbeeld een uur, en wordt
steeds verder opgebouwd. Elk verlof wordt geëvalueerd. Het
is een langdurig en zorgvuldig proces.”
Toch kan dat bij R. en andere nabestaanden van de vermoorde
Astrid het ongeloof en de gevoelens van onmacht niet
wegnemen. „Die jongen wordt nu, na maar een paar jaar tbs,
weer voorbereid op een terugkeer in de maatschappij. Maar
hij is ziek in zijn hoofd en zal dat zijn leven lang
blijven.”
