Kort nadat, 2 weken geleden, opnamen zijn gemaakt door het NCRV programma "het derde testament", dat werd uitgezonden op zaterdag 31 januari om 18.50 uur op Nederland 2, kregen Cor en Wil een zeer onverwacht bericht van het Justitie meldpunt in Arnhem. 

De rechter heeft goedgekeurd dat de moordenaar van hun dochter Patricia voor proefverlof met begeleiding in aanmerking komt.

Patricia is 9 november 2003 vermoord, nu al, nog maar net 6 jaar na het plegen van een moord en een korte TBS behandeling mag de moordenaar alweer naar buiten, naar de buurt en straat waar de ouders, kinderen en familie van Patricia wonen. 

Niemand kan dit waanzinnige besluit van een rechter voorkomen of ongedaan maken. Het is in en in triest dat dit kan en mag gebeuren in Nederland. Volgens Justitie en politiek is hier niets aan te doen of te veranderen. De onafhankelijke dictatuur, rechterlijke macht, bepaald dit zonder ook maar enig moment rekening te houden met de nabestaanden en kinderen van het slachtoffer. 

Het onderwerp in "Het derde testament": Waarom ons huis te koop staat en dat justitie ons geen bescherming kan geven.

Patricia is op 9 november 2003 vermoord door haar man Ruud K. Ze hadden 3 kinderen, Wendy 5 jaar, Wesley 3 jaar en Jaimy 7maanden. Na de moord hebben Cor en Wil, opa en oma van de kinderen de zorg van opvoeden op zich genomen. Zij zijn dus nu de pleegouders. De voogddij is bij Jeugdzorg.

De ouders en familie van de moordenaar wonen in een straal van 800 meter bij Cor, Wil en de kinderen vandaan.
In Nederland is het nog steeds zo geregeld dat een moordenaar na zijn straf vrij man is, en mag gewoon weer in de gemeente gaan wandelen en zelfs wonen waar de nabestaanden van het slachtoffer wonen. 

Een moordenaar heeft na het uitzitten van straf, terbeschikkingstelling en genezen verklaring recht op nieuwe kansen. Recht op zijn bewegingsvrijheid. Een vrij man die overal zijn familie mag bezoeken, gaan wonen, wanneer en waar hij maar wil. Daar kan niemand iets aan doen of veranderen, zolang de wet niet wordt en is veranderd.

Ook al wonen ouders en familie van het slachtoffer al 32 jaar in die gemeente en die buurt, is het advies van politie en Justitie: We kunnen u helpen, bescherming geven, als u gaat verhuizen. Omdat de moordenaar daar dan niets te zoeken zou hebben zijn er wel mogelijkheden?

Kan een mens (nabestaande) dit allemaal wel trekken, een kind vermoord, 3 kleinkinderen met liefde grootbrengen, na 6 jaar eindelijk een beetje terugkomen en dan nu weer dit meemaken?

Dat je in Nederland zo in de steek wordt gelaten door de rechtstaat, Justitie en politiek is volkomen onbegrijpelijk.

Kinderen die zo iets hebben meegemaakt, moeder vermoord, vader de moordenaar, op bezoek in de gevangenis, weg uit hun vertrouwde omgeving, hun vertrouwde school, hun vriendjes, kunnen die ooit nog vertrouwen hebben?

Een simpele en duidelijke oplossing om al dit bijkomstige leed na het verlies van een dierbare door moord, is direct bij vonnis een duidelijke voorwaarde op te leggen. Op de dag van vrijlating een aantal streek/stad/gemeente/straat verboden opleggen. De nieuwe wet van juli 2008 laat dit toe, doe er dan iets mee!!!