Om ons te steunen waren aanwezig Janny de Jong, Madelein, Ilse en Antoinette Weijling, van ADS, Jos en Wil Vreeburg van VOVK en een nicht van mij uit Zaandam.

Vandaag moest Wilkens terechtstaan voor vrouwenhandel, c.q. loverboy praktijken, bedreiging, verkrachting, bezit van twee hennepplantages en diefstal van elektriciteit van ESSENT.

In de hal van het Gerechtsgebouw zat Wilkens, de moordenaar van mijn zoon Robbert,  te wachten op zijn strafproces voor vrouwenhandel en andere delicten.

Het akelig gevoel dat mij bekroop bij het zien van de moordenaar van mijn zoon is met geen pen te beschrijven.

De diepe wonden die in mij geslagen zijn door de moord op mijn zoon zijn nog niet eens begonnen te helen, ze zijn nog vers, de pijn is nog net zo heftig als de eerste dag en het achtervolgt mij vanaf ik ’s ochtends wakker ben, tot ik ’s avonds naar bed ga.

Dan zie ik zijn moordenaar, de man die dit bij mij veroorzaakt heeft, pontificaal als de vermoorde onschuld in de hal zitten. Ja, dat doet zeer, heel erg zeer.

Hoe kan het dat een moordenaar die mijn zoon, die goed voor hem geweest is, op brute wijze heeft vermoord, vervolgens als een beest in een bos begraven, 15 weken lang zijn bek gehouden, en in die tussentijd nog bij mij thuis gegeten en gedronken heeft,  hier 5 jaar en 8 maanden later met een schijnheilige kop, in de hal van de rechtbank zit te wachten op een proces wegens andere zware delicten?.

Toen ik de moordenaar in de hal zag zitten was ik heel even lamgeslagen.

Ik ben toen naar hem toegelopen.

Hij zat daar koel en onbewogen, keurig netjes gekleed en met een kaalgeschoren kop.

Zijn eerste, belachelijke reactie was: “wat toevallig dat we elkaar hier ontmoeten”.

Ik heb hem eerst heel rustig en daarna met enige stemverheffing gevraagd waarom hij mijn zoon vermoord heeft.

Antwoord op mijn vraag heb ik niet van hem gehad.

Hij zei aan dat hij best met mij wilde praten, maar niet daar en niet op dat moment. Ik kon hem bellen, of ergens op een politiebureau met iemand van de politie, met hem afspreken.

Op dat moment kwamen er drie beveiligers van de rechtbank naar ons toegelopen. Twee gingen aan weerszijden van hem op de bank zitten en de derde vroeg mij met hem mee te lopen naar de andere kant van de hal, bang dat ik Wilkens zou aanvallen.

Wederom heb ik mij verbaasd over de manier waarop daders beschermd worden door Justitie.

Aan het begin van de zitting zei Wilkens aan de rechters dat hij zich ongemakkelijk voelde door de aanwezigheid in de zaal van de familie van het slachtoffer waarvoor hij in detentie gezeten had en vroeg of hij ons zijn spijt mocht betuigen.

Slim bedacht, maar hij kreeg er geen toestemming voor.

Toch ben ik ervan overtuigd dat dit verzoek natuurlijk in zijn voordeel zal werken bij de eis en de uiteindelijke uitspraak, omdat hij het elke keer weer met zijn schijnheiligheid en vlotte babbel heeft klaargespeeld de rechtbank een rad voor de ogen te draaien.

Na het lezen van de onderstaande aanklachten zal weer eens duidelijk worden dat dit monster met zijn goed verzorgd uiterlijk en vlotte babbel  een groot gevaar is voor onze samenleving

Op 1 augustus 2008 mocht Wilkens na een detentie van tweederde van de opgelegde straf, het Exodushuis, waarin hij het laatste jaar van zijn detentie verbleef, verlaten.

De rechtbank begint met het voorlezen van de aanklachten tegen Wilkens:

Op 15 augustus 2008, 2 weken na zijn in vrijheid stelling, start Wilkens zijn mensenhandel.

Zijn slachtoffer, Maida S., die hij in het Exodushuis heeft leren kennen, wordt in zijn woning in Drunen onder druk, met geweld en dreigementen gedwongen om in de prostitutie te gaan.

Als Maida niet deed wat hij wilde, zou hij haar naar ene gevaarlijk Jopie v. V. in Nijmegen brengen, die haar wel op hardhandige wijze op andere gedachten zou brengen.

Om zijn eisen kracht bij te zetten heeft hij haar ook het strafdossier van en de tijdschriften met de artikelen over de moord op Robbert onder de neus gewreven, zodat ze kon zien waartoe hij in staat is, als ze niet doet wat hij wil.

Hij heeft haar Identiteitskaart in beslag genomen en vanaf 16 augustus moest zij voor ene Raymond van de B. in Tilburg tegen haar zin als escort haar lichaam verkopen en het verdiende geld aan Wilkens afdragen.

Ook bracht hij haar naar een bordeel op de Waalkade in Nijmegen waar zij een ‘peeskamer’ moest huren en haar lichaam verkopen. Dit wederom tegen haar zin. Dit laatste is ook opgenomen in  de getuigenverklaring van de eigenaar van het bordeel.

De € 170,- die ze in het bordeel bij drie klanten had verdiend moest ze meteen afstaan aan Wilkens, die haar in de auto voor het bordeel stond op te wachten.

Omdat hij niet geloofde dat ze zo weinig verdiend had, moest ze zich helemaal uitkleden, zodat hij kon zien dat ze geen geld op haar lichaam verstopt had.

In de periode voor haar aangifte heeft Wilkens Maida S. regelmatig verkracht en mishandeld.

Marlies Jansen van de Vrouwenopvang Zwolle heeft in haar getuigenverklaring gezegd dat Maida S. haar de sms-jes met dreigementen van Wilkens heeft laten lezen.

Deze dreigementen werden ook als bewijs opgevoerd.

Begin september, (een maand na zijn in vrijheidstelling) start hij met zijn volgende misdrijf: Het opzetten van twee hennepkwekerijen (één in Den Bosch en één in Drunen), en diefstal van elektriciteit van ESSENT.

Over de tenlasteleggingen m.b.t. de zaak Maida S schuift Wilkens op elk punt, alle schuld in de schoenen van zijn slachtoffer.

-     Maida heeft zijn strafverleden misbruikt om hem in een kwaad daglicht te stellen en hij

      weet dat hij hierdoor de schijn tegen zich heeft.

      (Je zou meelij met hem krijgen als je hem had horen praten.)

-    Maida moest hem € 1000,-  betalen die hij voor haar geleend had bij een kennis.

      Die kennis oefende druk op hem uit voor de terugbetaling en dat kon hij niet, omdat hij

      elke maand veel geld moet betalen aan de familie van Robbert, die achter in de zaal zit.

-    Hij heeft wel met Maida over prostitutie gesproken voor het terugbetalen, maar haar er

      niet toe gedwongen, het is haar eigen keus geweest het te gaan doen.

-    Het strafdossier en de tijdschriften van en over de moord op Robbert had hij opgeborgen

      en heeft zij bij het doorsnuffelen van zijn woning gevonden.

      Hij heeft haar echter nooit met de inhoud daarvan bedreigd, noch heeft hij haar ooit

      mishandeld of verkracht.

Na de zaak Maida werden door de rechtbank het bezit van de hennepplantages en de diefstal van elektriciteit aan de orde gesteld.

Volgens Wilkens waren de hennepplantages niet van hem. Hij verzorgde de planten voor iemand anders tegen een kleine vergoeding.

Aan begin van haar requisitoir zegt de OvJ verbijsterd te zijn over het feit dat de dader, door de Raadskamer, na 2 maanden voorarrest voor de bovenstaande zware delicten, op vrije voeten is gesteld, in afwachting van zijn proces.  

Ze laakt het feit dat Wilkens de kwetsbare positie (PTSS) waarin zijn slachtoffer,  Maida S., zich bevindt misbruikt heeft, om haar met geweld en dreigementen als prostituee voor hem te laten werken.

Het feit dat de dader zijn strafdossier en de artikelen in de Nieuwe Revue en Panorama van en over de moord op Robbert gebruikt om zijn dreigementen kracht bij te zetten, vond ze afschuwelijk en onaanvaardbaar.

Haar opsomming van de vernederingen die Wilkens zijn slachtoffer heeft doen ondergaan heeft menigeen in de zaal kippenvel bezorgd.

De OvJ is ook uitgebreid ingegaan op de hennepplantages, diefstal van elektriciteit en de opbrengsten van de hennepoogsten zijn ook uitgebreid aan de orde gesteld door de OvJ.

Zij berekende het totale bedrag dat Wilkens verdiend moet hebben met de oogsten, na aftrek van de investeringen.

Omdat  ik nog druk bezig was met het op mij in laten werken van alles wat die vuile hond  met zijn slachtoffer gedaan had, heb ik de details over de wietpraktijken langs mij heen laten gaan.

Nadat wij de bovenstaande tenlasteleggingen gehoord hadden gingen wij er allen van uit dat de OvJ een hoge straf zou eisen.

Niets was echter minder waar.

De eis was 18 maanden, met aftrek van 2 maanden voorarrest en het onmiddellijk weer in hechtenis nemen van de dader in afwachting van de uitspraak.

De zeer vrouwonvriendelijke advocate van Wilkens, mevr. Cremers, heeft in haar pleidooi geen spaan heel gelaten van het slachtoffer, Maida S.

Haar cliënt is op alle punten onschuldig.

-    Wilkens is een hardwerkende man, die elke ochtend om 5 uur uit bed moet om voor een

      uitzendbureau bij een bouwbedrijf te gaan werken..

-     Wilkens moet een hoge schadevergoeding betalen, is net in Drunen gaan wonen, waar hij

      probeert met zijn nieuwe vriendin een normaal leven op te bouwen.

-     Wilkens had zelf niet de € 1000,- om Maida te lenen en heeft het uit meelij met haar bij

      iemand anders geleend.

-    Maida smeet met geld en had altijd financiële problemen.

-    Maida staat bekend als een dwangmatig leugenaarster.

-     Hoe kon Maida een kamertje huren in het bordeel huren als Wilkens haar Identiteitskaart

      had afgepakt? Ze moest zich daar immers legitimeren.

-     Waarom is Maida niet weggelopen toen ze haar Identiteitskaart bij zich had in het

      bordeel?

-     Waarom is Maida na de verkrachting niet meteen naar de politie gegaan om aangifte te

      doen, zodat er een DNA-onderzoek had kunnen plaatsvinden die de schuld van Wilkens

      zou bewijzen?

-     Maida heeft de aanklachten tegen haar cliënt verzonnen om onder het betalen van haar

      schuld aan hem uit te komen.

En ga zo maar door.

Na het pleidooi van mevrouw Cremers, vraagt de rechtbank aan Wilkens of hij nog iets wil zeggen.

Hoe kan het ook anders:

-     Hij heeft het sinds zijn in vrijheidstelling heel moeilijk, omdat hij doordat hij in de

      gevangenis gezeten heeft bijna nergens werk kan krijgen.

-     Door deze nieuwe rechtszaak is hij nu ook zijn werk bij het bouwbedrijf kwijt.

-     Hij probeert met zijn nieuwe vriendin zijn leven weer op de rails te krijgen,

      maar krijgt de kans niet, omdat zijn strafverleden weer tegen hem gebruikt wordt.

-     Hij moet geld verdienen om de schadevergoeding aan de familie achter in de zaal te

betalen, en bla, bla, bla….

Nadat Wilkens op de hem eigen slinkse wijze zijn zegje gedaan had trok de rechtbank zich terug om zich te beraden over de eis van de OvJ tot onmiddellijk in hechtenisneming van Wilkens.

Na 10 minuten kwamen zij terug met de mededeling dat zij zich aansluiten bij de uitspraak van de Raadskamer en dat Wilkens tot de uitspraak niet in hechtenis wordt genomen.

De uitspraak is over 14 dagen, woensdag 6 mei, om 10.00 uur.

Nadat de rechtbank de ruimte had verlaten werd ons groep door een paar beveiligers de zaal uitgewerkt, om te voorkomen dat er weer een vervelende situatie zou ontstaan voor de dader.

“Als je zijn achtergrond niet wist, zou je hem zo je portemonnee geven”, aldus een van de aanwezigen bij het verlaten van de zaal.

Het is voor mij, en met mij vele anderen, ONBEGRIJPELIJK dat deze vuile moordenaar van Justitie de gelegenheid gekregen heeft, om nog geen maand na zijn invrijheidstelling en nog geen 5 jaar na de moord op Robbert zulke ernstige delicten te plegen.

Bestaat er in ons rechtssysteem niets iets van een Reclassering, waar dit soort tuig zich na hun detentie moeten melden, of geldt de reclassering alleen voor inbrekers?

Wilkens beklaagt zich over het feit dat hij bijna nergens werk kan krijgen, omdat hij voor moord in de gevangenis gezeten heeft.

Het is ZIJN keus geweest om iemand koelbloeding van het leven te beroven. Denkt hij dat een bedrijf op een moordenaar zit te wachten om in dienst te nemen?

Wilkens vindt dat hij door deze rechtszaak nu ook zijn werk bij het bouwbedrijf kwijt is.

Het bouwbedrijf heeft hem een tweede kans gegeven, door hem, ondanks zijn strafverleden, toch in dienst te nemen. Hij pleegt weer ernstige delicten. Wat had hij anders verwacht?

Op welke kans denkt hij nog aanspraak te maken?

Wilkens vindt dat hij door zijn strafverleden de kans niet krijgt om met zijn vriendin, een normaal leven te gaan lijden.

Wie geeft ons, ouders van vermoorde kinderen,  ooit weer een normaal leven?

Wilkens is een misdadiger en een gevaar voor de samenleving.

De eis van 18 maanden is een lachertje. Over de uitspraak zullen we ons dus niet hoeven verbazen. Dit is ons Nederlands rechtssysteem en die arme Maida is vogelvrij verklaard.

Ik heb een week gedaan over het schrijven van dit verslag.

Door hoofdpijn, misselijkheid en hartkloppingen, die om de eerste plaats vochten tijdens het schrijven, kon ik het niet in één keer afmaken.

Het was zwaar, maar ik ben blij dat ik het gedaan heb.