Pijn, verdriet, onbegrip, boos!

Bijna dagelijks krijgen we berichten te zien en te horen waar het kippenvel letterlijk en figuurlijk op je lijf van komt.

Eergisteren kreeg ik het bericht te horen,  Ron Makadoero is de persoon die in koele bloede op straat in Rijswijk is neergeschoten.

Ieders vriend, ex-collega van het ministerie van Justitie en wij samen rondgetrokken door Indonesië!!! Waar zijn we in godsnaam mee bezig, hoe kunnen we hier mee leven? Waarom…wat voor persoon ben je? Uit het niets sta je op en beslist zomaar het leven van een ander te nemen. Hoe gek moet je zijn, dat je van te voren en dus met voorbedachte raden tot deze actie overgaat. Hoe kan je met jezelf in overeenstemming komen en overgaan op deze brute moord! Wat een laffe daad!

Als voorzitter van stichting DASAV weet je dat je vaker als de gemiddelde Nederlander geconfronteerd wordt met diverse gebeurtenissen en vele vormen van zinloos geweld.

Het is je vak waardoor je van alles leest en geïnformeerd wordt door het CCV (centrum voor criminaliteitspreventie), ministerie van justitie!

Collegae stichtingen met hun eigen ervaringen, het verlies van een geliefde zoon, dochter, man of vrouw! En niet te vergeten dat je op de hoogte gehouden wordt van wat er allemaal op landelijk niveau speelt aan projecten en trajecten! Hier werken we aan, "continu de strijd aangaan tegen het fenomeen zinloos geweld"

Het is te bizar dat ik met mijn stichting een project neerzet tijdens een enorm event Fit For Free Dance Parade Rotterdam met het thema  “GenoeG is GenoeG, waarin de 4 G’s staan voor Geen Geweld, Gewoon Geweldig! Hoe in hemelsnaam moet ik als voorzitter, vriend en mens op dit moment hier achter staan.

Dit komt te dichtbij! Wat zou ik graag vanuit mijn emotie willen schreeuwen en vloeken, gewoon net als een ieder mens die te kampen krijgt met dit soort verdriet. Dit oergevoel is sterk, maar ik moet mezelf corrigeren!  Ik kan mezelf niet verlagen tot het zelfde niveau van deze maniak!

Normaliter is mijn motto dat mensen een tweede kans verdienen! In ieder mens schuilt iets goeds maar NEE op dit moment gaat er maar één ding door mijn hoofd: "een ieder die z’on gruwelijke daad durft te plegen met voorbedachte raad” verdient gewoon LEVENSLANG ! Ik bedoel dan ook letterlijk levenslang en geen 19 of 20 of 21 jaar. Zonder pardon en zelfs in detentie tijd de lijntjes heel kort houden. Wat verdien je nog aan gratie als je het leven van een ander ontneemt!

Nee dit is voor mij als mens de druppel die de emmer doet vollopen, onze lieve Ron Makadoero die ik op de kop af 22 jaar ken, die op deze afschuwelijk manier heen moest gaan. Laten we daarbij ook niet vergeten wat hij ook de nabestaanden heeft aangedaan, ook hier verdien je straf voor! Ook deze mensen hebben levenslang gekregen door deze idiote actie.

Ron je bent voor mij een mooi persoon! Je hebt zoveel voor mij betekent, je hebt me de kans gegeven in 1985 samen met jou in Indonesië op zoek te gaan naar mijn stiefbroer Hennie en mijn familie daar te bezoeken. Zoiets moois heb je mij geschonken, ik vergeet dit mijn levenlang niet!

En niet te vergeten Ron alle mooie momenten die je met onze familie meemaakte op de bruiloften en huwelijksfeesten die je samen met je band Challenge nog specialer hebt gemaakt. Je muziek heeft zoveel mensen geraakt!

Onbegrip, pijn en verdriet is wat ik voel, namens mijn hele familie en mijn gezin lieve Ron "we zullen je missen" Selamat Jalan Ron. Ik weet dat ik ook namens de enorme schat aan vrienden en kennissen spreek, wij voelen hetzelfde. Woensdag 17 juni 2009 zullen wij dan ook met vele mensen, geliefde, vrienden en kennissen waardig afscheid van je nemen, in onze harten ben je eeuwig aanwezig.

Lieve familie (Stella, Juul, Bennie en Dewi) van Ron, wij wensen jullie heel veel sterkte met de verwerking van dit enorme verlies!