Rob  was een echte familieman

De taxichauffeur vroeg hem een woekerprijs - 40 of misschien wel 50 euro volgens getuigen - voor een ritje van enkele kilometers. Rob had zoiets van fuck you gezegd. De taxichauffeur gaf hem, onder het oog van twee agenten, vervolgens een klap. Rob ging onderuit.

In het ziekenhuis verklaarden de artsen hem hersendood. Nadat zijn familie zondag afscheid had genomen, werd zijn leven beëindigd. Ron Sitek (53) was daar samen met de overige vier broers en hun zus bij. Hij vertelt dat de familie helemaal stuk zit. ,,Mijn broertje was zo’n goeie, gezellige gozer.’’

Ambulancechauffeur Ron werd zelf vorig jaar september met de dood bedreigd, terwijl hij hulp verleende aan een gewonde. Begin dit jaar werd hij uitverkozen tot Amsterdammer van het jaar voor zijn strijd tegen zinloos geweld tegen ambulancepersoneel.

Sinds de geboorte van zijn dochtertje Joy, bijna een jaar geleden, was Rob niet veel meer op stap geweest. Hij was een familieman. De zorg voor Joy, die hij met Karin deelde, de vrouw met wie hij al zes jaar samen was, had de prioriteit. Dan waren er nog zijn geliefde tienerdochters, Denise (17) en Naomi (13), uit een eerdere relatie.

Afgelopen zaterdagavond was Rob ook op stap met familie, met zijn broer André, voormalig profvoetballer bij Haarlem. Eerder op de avond hadden ze een biertje gedronken in Robs favoriete café De Halve Maen vlakbij zijn huis. Marise, die in het café werkt, dronk zaterdag een biertje met de broers mee. ,,Rob was een schat van een man,’’ zegt zij. ,,Een topgozer, die nooit ruzie zocht. Hij maakte juist overal een grapje van.’’

De grapjes van Rob waren legendarisch. Ook op zijn werk, bij schoonmaakbedrijf Ruitenheer in Amsterdam Zuidoost. ,,Rob was een harde, toegewijde werker, die opviel door zijn humor,’’ vertelt algemeen directeur Rene ter Borgh. ,,Hij was altijd goed voor een leuke gekkigheid, een markante jongen.’’ Rob was de gangmaker op bedrijfsfeesten, maar ook het soms zware werk wist hij altijd luchtig te houden.

Rob was een van de specialisten op het calamiteitenteam. Zijn ploeg zorgde ervoor dat woningen en kantoren na een brand weer werden opgeknapt. Hij was opmerkelijk goed met slachtoffers. Ter Borgh: ,,Rob maakte nare situaties dragelijk met zijn humor. Dat was een gave.’’ Dat is niet meer. Zijn directe collega’s zijn verslagen. Ze huilen en zijn vol onbegrip over het gebeurde.

De familie is geschokt door het geweld en laat weten dat het incident misschien voorkomen had kunnen worden als de overheid eerder had opgetreden tegen de wantoestanden in de taxibranche.