Rotterdam - De schoenenwinkel van Selami aan de
Groene Hilledijk in Rotterdam-Zuid is voor één dag gesloten. Precies
zes jaar geleden werd zijn zoon er doodgestoken. De
moordenaar is nooit gepakt. 'Blijdschap ken ik niet meer.'
Pontificaal op de etalageruit schreeuwt een lichtgevend geel
affiche: Winkelruimte te koop. Selami Erdogan (50) wil van de zaak
af. Werken in de schoenenzaak: hij kan het niet meer opbrengen. ,,De
winkel betekent een dubbele herinnering, dus dubbele pijn. Ik heb
het de afgelopen jaren geprobeerd, maar ik kan het niet.''
Voorzichtig slaat hij een hand voor zijn ogen.
Precies zes jaar geleden kwam Erdogan thuis na een dagje
schoenenverkopen op de markt op het Afrikaanderplein in
Rotterdam-Zuid. Op dat moment stortte zijn wereld in. Kort voor
thuiskomst was in de winkel aan de Katendrechtse Lagedijk zijn zoon
Muhammed doodgestoken. Dat gebeurde tegen zessen, vlak voordat de
winkel de deuren zou sluiten.
Een roofovervaller stak in op de 18-jarige jongen. ,,Voor een paar
honderd euro is het leven van Muhammed stuk gemaakt. Maar ook dat
van ons. Het is zes jaar geleden, maar het voelt als zes dagen. Het
is nog zo vers. De wond blijft bloeden.''
Na de moord op zijn zoon zou Erdogan nooit meer in de zaak aan de
Katendrechtse Lagedijk komen. Te pijnlijk. De winkel werd van de
hand gedaan. Erdogan probeerde een nieuwe start te maken aan de
Groene Hilledijk. ,, In Charlois kom ik nooit meer. Ik kan de
straatnamen van de buurt daar niet horen. ''
Het fatale incident had plaats tijdens de ramadan, de Islamitische
vastenmaand die traditioneel wordt afgesloten met het Suikerfeest.
,,De vreugde die bij dat feest hoort heeft sindsdien aan waarde
verloren. ,,Het Suikerfeest kunnen wij niet meer vieren.''
Zes jaar na de moord is het verdriet onverminderd groot.
,,Blijdschap ken ik niet meer sinds de dood van Muhammed. Als de
moordenaar ooit wordt gepakt, zal het verdriet minder zijn. Ik weet
dat het niet kan, maar als mijn zoon terugkomt zal ik pas weer blij
zijn .''
Het politiedossier werd jaren geleden gesloten. In 2008 hoorde
Erdogan dat het zogenoemde cold case-team van de Rotterdamse politie
zich over de moord ontfermt. Vooralsnog echter zonder resultaat.
,,Ik hoop elke dag dat de politie de zaak instapt of belt om te
zeggen dat ze de moordenaar hebben gepakt. We blijven hopen dat
iemand ooit zal praten. Desnoods gebeurt dat anoniem bij de politie.
De moordenaar loopt nog altijd vrij rond op straat. Je moet er niet
aan denken, maar misschien loopt hij hier wel eens langs de
winkel.''
