Op het verzoek van de Nederlandse Staat aan de Duitse Staat om Knut Folkerts in Duitsland zijn Nederlandse veroordeling tot 20 jaar (nog openstaande) gevangenisstraf voor de moord op mijn man te laten ondergaan is met 'nee' geantwoord.
In anderhalf A4-tje is de beslissing geformuleerd.
De rechtbank besloot kort samengevat als volgt.
In Duitsland is Knut Folkerts veroordeeld voor drie moorden en twee pogingen tot moord tot twee keer levenslang + 4 jaar. Hier in Nederland had je daarvoor levenslang + levenslang TBS gekregen.
In 1995 werd Folkerts al na 17 jaar vrijgelaten na een dealtje tussen hem en justitie. Hem nú nog 20 jaar opsluiten voor slechts één moord en slechts één poging tot moord in Nederland vindt de rechtbank in Hamburg niet in verhouding staan tot de eerdere drie moorden/c.q. pogingen tot twee moorden in Duitsland. En omdat de Hamburgse rechtbank niks af mag knabbelen van de in buitenland opgelegde strafmaat (internationaal verdrag!) is besloten dan dus maar helemaal niks te doen. Folkerts is en blijft dus vrij man en de twee maanden voorarrest hier in Nederland, dat moet maar genoeg boetedoening zijn geweest voor het afnemen van een mensenleven.
Zo stáát het er natuurlijk niet, maar zo komt het er samengevat op neer.
Er is weliswaar nog beroep aan tekenen tegen dit besluit, maar dat kan alleen de landsadvocaat van Duitsland doen.
Dat wordt dus niks! Want waarom zou een landsadvocaat in beroep gaan tegen een Duitse rechtbank over een Duitse staatsburger, die onder Duits recht valt? Bovendien kent die landsadvocaat ons niet en och .... het is al zo lang geleden, wat zeur je nog? Wat heeft een Duitse landsadvocaat de belangen van Hollandse nabestaanden te verdedigen?
Met deze uitspraak zullen we het - na ruim 8 jaar knokken voor enig recht - moeten doen.
Recht is een illusie en bestaat helemaal niet. Nog hooguit voor rijke stinkerds, die het zich kunnen permitteren zakken geld naar advocaten weg te dragen. Recht is alleen met geld te koop. En aangezien wij vanaf het begin al vergeefs aanklopten bij politie, politiebonden en justitie om welke vorm van hulp dan ook, maar geen enkele steun kregen, was het misschien van begin af aan al een verloren missie.
Excuses dat ik ietwat bitter klink nu. Het nieuws kwam voor mij en mijn zoons als een mokerslag!
Ik hoop dat jullie dat nu even kunnen begrijpen.
Maar omdat jullie allemaal heel erg hebben meegeleefd, wilde ik jullie bedanken voor jullie lieve belangstelling en geduld met mij en jullie vast informeren voordat het straks weer in de pers verschijnt. Vanavond werd ik al gebeld om een reactie voor - ik meen - de Volkskrant. Net toen ik even een traantje zat weg te pinken, dus dan let je niet meer goed op.
op zondag 3 april 17.30 uur is een half uur durende documentaire over ons te zien op Duitsland 1 (ARD). Het programma heet "Gott und die Welt" en het thema is dan 'die vergessene Opfer des RAF's'. Mijn zoon Alwin en ik spreken dan steeds Nederlands, dus dat moet voor iedereen te volgen zijn.
Zij zoekt volop afleiding in haar kaarsenateliertje. Ik krijg steeds meer vaste klanten/afnemers, sta op markten en heb af en toe een expositie ergens, dus dat is gewoon leuk. Naast kaarsen maken ben ik nu ook begonnen met zeepjes en zeepslingers maken. Want of je nou kaarsen staat te gieten of zeep ..... het ligt dicht tegen elkaar aan en alle apparatuur ervoor had ik toch al in huis. Daarnaast doe ik nog vrijwilligerswerk en doe de PR voor twee grote evenementen in Vianen. Voor mij - met een verleden als journalist - een makkie en voor hun een oplossing, dus vooruit maar. Het houdt je van de straat, zal ik maar zeggen!
