''mama,wakker worden! het is Moederdag !'' De driejarige Cas kon niet wachten om z'n knutselkunsten aan zijn moeder te overhandigen. Trots duwde hij zijn kleurig beplakte potje in Nina's handen en begon aan de versjes die hij afgelopen week had geleerd op de peuterspeelzaal. 
Slaperig nam Nina een paar flinke slokken water uit de fles die standaard naast haar bed stond en probeerde ondanks haar dagelijkse kater aandachtig te luisteren. 
‘’Bedankt lieve schat van me,prachtig allemaal’’ fluisterde ze met een glimlach terwijl ze Cas een kus gaf en zijn warme lichaampje in haar armen nam om hem uitgebreid te knuffelen. 
‘’Zullen we nog heel even onze oogjes dicht doen? Het is nog heel vroeg en je broer slaapt ook nog’’. 
‘’Maar mama,je moet het vaasje vullen en bloemen plukken! En je moet mijn tekeningen beneden ophangen zodat iedereen kan zien wat ik voor jou heb gemaakt! Enne,…uuh,..we moeten,..nou, eeh,..’’ Cas sprong uitgelaten heen en weer op het bed en zong nogmaals het moederdaglied. Nina ging rechtop in bed zitten en voelde zich schuldig. Het liefste wilde ze inderdaad opstaan en Stan van vijf rustig wekken. Vervolgens met z’n drietjes beginnen aan het ontbijt en daarna zoeken naar het zelfgemaakte kado van haar oudste die hij een dag eerder ergens in huis had verstopt. 
Waarom moest die fles gister wéér leeg? Haar plan om de fles halverwege weg te zetten zodat ze helder en fit kon opstaan was mislukt en weer werd de ochtend en haar humeur beïnvloed door de uitwerking van de drank. 
‘’Weet je wat we doen schat?We wachten tot Stan ook wakker is en dan gaan we naar beneden. Ondertussen mag je zachtjes tv kijken bij mij op bed.’’Cas vond het een goed compromis,zette de kleine televisie aan en plofte languit neer op bed. Slapen zat er niet meer in, maar gelukkig kon ze nog even rustig bijkomen om over een uurtje te beginnen aan de vol geplande zondagmiddag. 
‘’Zet de tv niet te hard en zit niet zo dicht op het scherm want dan krijg je?’’Cas draaide zich even om en keek lachend zijn moeder aan. ‘’Vierkante oogjes mam!’’ Nina lachte terug en kroop met een dubbel gevoel weer onder haar dekens. 
Als jonge alleenstaande moeder deed ze het ondanks haar drankprobleem best goed. Opvoeden zag ze als een serieuze taak waar ze zich graag in verdiepte en kreeg regelmatig complimentjes van andere ouders dat haar jongens zo’n leuke en beleefde kinderen waren. Ze mistte geen man in haar leven en was het gewend om alles alleen te doen. 
Nina wist ergens wel dat ze problemen had met alcohol, maar ze hoopte stiekem dat haar zucht naar drank op een dag gewoon verdween, want voor de rest liep alles toch op rolletjes? 


‘’kom Stan, pak je fiets nou!’’ Met de rode vouwfiets van haar moeder stond Nina met Cas op de bagagedrager buiten op de stoep te wachten. ‘’Cas,doe je benen eens in de fietstassen en straks als we rijden laat je mijn middel niet los. Duidelijk?’’ Hij begreep wat van hem verwacht werd en pakte Nina alvast stevig vast. 
Ze keek op haar horloge en zag dat er nog tijd genoeg was om op het gemak naar haar moeder te fietsen waar ze die dag gezellig zouden gaan eten. De jongens hielpen oma altijd mee met koken en hadden er duidelijk zin in. 
Eindelijk, na wat gestuntel stond Stan met zijn fietsje buiten op de stoep. Na veel oefenen vond Nina dat hij op een rustige dag als deze klaar was om mee te delen aan het verkeer. 
‘’Mam, blijf je wel naast me fietsen?’’ Stan keek met een vragende blik naar zijn moeder en Nina knikte geruststellend. Hij had dagenlang uitgekeken naar dit moment, kinderzitjes vond hij voor baby’s en niet voor grote jongens van bijna zes. Nu puntje bij paaltje kwam verlangde Stan ineens terug naar het gemak om zorgeloos van A naar B te worden gebracht. 
Nina kende haar zoon wel en moest lachen. ‘’Kom op joh, ik zeg precies was je moet doen en als het nodig is dan lopen we een stukje op de stoep. Je wil toch ook graag op de fiets naar school? Nou, hup het fietspad op en zet je linkervoet klaar op de trapper, dan tel ik tot drie!’’ 
Zoals verwacht bleek het redelijk rustig op de weg en luisterde Stan netjes naar de kleine aanwijzingen die Nina hem gaf. ‘’Mam, wat gaan we eten bij oma?’’ Geconcentreerd bleef Stan voor zich kijken terwijl hij zijn vraag stelde. Hij wist dat niet kletsen tijdens het fietsen één van de regels was, maar omdat hij zich zo verheugde op het vaste ritueel bij oma kon hij het niet laten. ‘’Nou schat, ik heb geen idee want ik heb oma niet meer gesproken. Maar oma heeft vast weer een lekker recept opgezocht waar jullie haar mee kunnen helpen.’’ Terwijl ze antwoord gaf besefte Nina dat ze sinds gisterochtend inderdaad niks meer had gehoord van haar moeder. Vreemd, want ze woonde nog niet zo lang alleen en ze hadden altijd wel contact. Sinds ze daar woonde was vaste prik om iedere avond samen de dag door te nemen via de MSN of door de telefoon. Na een moeilijke periode hadden ze elkaar door veel praten weer gevonden en de band tussen de twee was sterker dan ooit. Samen films kijken, kletsen over leuke en minder leuke onderwerpen,lekker eten met een glaasje wijn en vervolgens de onvermijdelijke huilbuien als de drank iets te rijkelijk vloeide. Al met al deed het hun beiden goed en de verloren tijd haalden ze dubbel en dwars in. 
Ook de rol als oma vervulde ze met alle plezier door veel op te passen en met ze bezig te zijn. Ieder weekend mocht één van de twee komen logeren en ze zorgde er op haar eigen manier voor dat het een onvergetelijke dag en nacht werd. 

Met een zucht drukte ze voor de derde keer op de deurbel terwijl Stan naast haar op z’n knietjes zat en door de brievenbus riep. Cas had weinig geduld en kon het niet laten om uit de plastic te blijven waar het kado voor oma in zat.’’ Afblijven nou!En hou even je klep dicht want ik hoor zo niks!’’ Maar na een minuut of tien aanbellen en door de brievenbus roepen voelde Nina een lichte twijfel. Haar moeder was net als zij niet de betrouwbaarste als het ging om afspraken dus het kwam wel vaker voor dat ze elkaar mis liepen of dat iets niet door ging vanwege een verkeerde planning. Misschien lag ze gewoon nog te slapen en had ze haar oordopjes in? Of was ze onderweg naar het huis van Nina en stond ze ook voor een gesloten deur zich af te vragen hoe de afspraak ook alweer was? 
‘’Vooruit jongens, weet je wat we doen?We lopen even naar boven voor de sleutel. Als ik me niet vergis heeft Rein een reserve sleutel en dan wachten we binnen wel op oma.’’ 
Uit de verhalen van haar moeder had ze begrepen dat de buurman een rustige betrouwbare man was die haar hielp met het opknappen van de woning en daarna een goeie vriend werd. 
Maar nog geen minuut later liep Nina terug naar beneden na dat Rein haar niet kon helpen met de sleutel. Zijn aanbod om gezellig even koffie te drinken had ze afgeslagen en voor een andere keer beloofd. ‘’Maaam, waar is oma nou? Bel haar dan eens op, dan word ze misschien wel wakker want we willen vandaag wel nog koken hoor.’’Nina zag de jengelbui al hangen en zocht vluchtig naar een antwoord om ze even stil te houden. ‘’Sorry jongens. Ik zie dat ik mijn telefoon ben vergeten dus ik kan oma niet bellen. Zullen we dan nog één keer proberen voor we gaan? Dan fietsen we even naar opa en oom Bram, wie weet is ze daar.’’ Iets anders kon ze niet bedenken en voor de laatste keer liep ze naar de nog steeds gesloten voordeur waar ze plots wat vage geluiden hoorde. ‘’Jongens, laat mama eens kijken door de brievenbus want ik hoorde volgens mij wat!’’ Ze hurkte neer op de rafelige deurmat en opende de klep. Het scherm van de computer die haar moeder ook gebruikte om tv te kijken stond aan en geschokt klapte ze de brievenbus direct weer omlaag. Even wist Nina niet wat ze moest denken en haar twijfel sloeg om in angst. Haar moeder keek nooit naar porno als ze alleen was en al zeker niet als ze haar kleinkinderen ieder moment kon verwachten. 
Verward duwde ze Cas en Stan weg bij de deur die haar niet begrijpend aan keken maar gelukkig zonder protest mee liepen naar de fietsen. ‘’Wat is er aan de hand mam?’’ Stan voelde maar al te goed aan dat er iets niet klopte en keek bezorgd naar zijn moeder die de zwaar teleurgestelde Cas op de fiets probeerde te tillen. ‘’Weet ik niet lieverd,maar we gaan nu naar opa en oom Bram fietsen. Kom,Cas blijf zitten,stop je voeten in de fietstassen en wees even stil want mama wil snel daar zijn.’’ 

De weg terug verliep vlot en nog geen half uur later belde Nina na haar korte uitleg van de situatie met haar vaders telefoon in de hoop dat er iemand zou oppakken.’’ Verdomme, de voicemail ! Bram, geef eens haar andere nummer, misschien is de batterij leeg ofzo’’. De spanning was om te snijden en haar broer ging zenuwachtig op zoek naar het tweede nummer terwijl hun vader het niet kon laten een paar sarcastische opmerkingen te maken. Een week geleden was er nog een heftige ruzie ontstaan na een meningsverschil over geld. Ondanks dat Nina wel gewend was van haar ouders die niet met elkaar, maar ook niet zonder elkaar konden leven, klapte ze dicht toen haar vader begon over de mannen waar haar moeder wel eens mee afsprak. ‘’Pa, er stond een porno film op en je weet toch ook wel dat dat niks voor ma is’’ ‘’Dan weet je wel genoeg lijkt me, haar vaste klanten ontvangt ze nu aan huis he. En haar buurman, de volgzame zuiplap,die mag voor niks in ruil voor wat schilderen en behangen. Ze laat nog eens de verkeerde binnen of is dat al gebeurd en ligt ze al twee dagen dood gebloed op de grond. Nee, ze is dom bezig, zeker nu ze denkt dat ze alles kan doen en laten terwijl ik haar nog zó waarschuw voor bepaalde figuren,..’’ Haar vader kon het vertrek van zijn vrouw waar hij 30 jaar mee samen was, maar moeilijk accepteren en Nina was opgelucht toen Bram naar beneden kwam met het twee telefoonnummer. ‘’Shit. Weer niks. Wat nou? Heeft ze gister niet met een van jullie nog gebeld? Wacht laat me nog eens proberen want misschien draaide ik verkeerd van de zenuwen. ‘’ ‘’ Kind, hou er maar mee op. Bram! Geef je zus de sleutels van ma even wil je? En Cas en Stan gedraag je op de weg en luister naar je allerliefste moeder’’ De jongens hadden de hele tijd geen woord durven zeggen vanwege de gespannen sfeer tussen de drie grote mensen. Opgelucht omdat opa ze toch nog even aandacht gaf, sprongen ze van de bank en vlogen hem om z’n nek. ‘’ Nou mannen, misschien tot straks bij oma als het eten klaar is. Wie is vandaag de hulpkok?’’Hij keek ze een voor een aan. ‘’Ikke! Want de oudste mag alles!’’ ‘’Nee ikke opa,Stan was vorige week al!’’ ‘’Ooh je mag niet jokken Cas. Opa,hij jokt hoor!’’ Snel trok Nina de kibbelende broers mee naar buiten, haar vader kon ze heerlijk opnaaien maar daar had ze nu totaal geen trek in. 
‘’Doei, tot straks dan!’’ Vlug trok ze de deur achter zich dicht zodat opa geen kans kreeg om door te gaan met zijn flauwe spelletje. 

‘’Stan, let heel even hier met Cas op de fietsen. Ik ga even kijken of oma misschien nu wel thuis is want misschien vind oma het niet leuk als we zomaar binnen komen stormen.’’ De hele weg terug naar haar moeders huis hoopte ze dat de doemscenario’s die in haar hoofd spookte in één klap uit de wereld werden geholpen. Haar moeder had de bel wel gehoord maar stond op dat moment toevallig onder de douche. Of was net even een wandelingetje maken met haar oudere buurvrouwtje. Het maakte niet uit ,zolang er niks ernstig aan de hand was en ze gezellig met z’n allen Moederdag konden vieren. Uiteindelijk stond Nina moedeloos met de sleutel in haar handen. Weer minuten lang aangebeld en op de ramen gebonsd. De jongens stonden ongeduldig en mokkend aan haar arm te trekken . Ze gaf het op, Nina kreeg hoe dan ook geen gehoor en keek naar de sleutel die ze voor het slot hield. Langzaam schoof ze de sleutel in het slot,pakte de knop met haar andere hand en duwde voorzichtig tegen de blauwe deur. Het geduld van de jongens was op en na een hele middag braaf luisteren glipten ze één voor één langs Nina’s trillende benen. Ze vlogen enthousiast de kleine woning in terwijl mama langzaam achter ze aan kwam lopen. Nina liep angstig door het gangetje en keek naar links, de keuken in. Na een korte stilte hoorde ze nerveus gegiechel en keek naar de jongens die voor het slaapgedeelte van oma’s appartementje stonde. ‘’ Hihi, oma slaapt wel raar hè Stan?Mam kom eens kijken wat gekke oma aan het doen is’’. Ze raakte in de war van Cas’ die stond te wijzen en te lachen. Wat was er dan zo grappig? Stan stond nog steeds in een vreemde starre houding en keek met een verdwaasde blik de slaapkamer in. 
Het was te stil, dit is dus doodse stilte schoot nog door haar hoofd. Ze wist ineens 100% zeker dat iedere stap haar dichter bij de schokkende ontdekking bracht, een harde realiteit die hun leven voorgoed ging veranderen. Nog geen tien seconden later stond Nina naast haar jongens en zag het levenloze naakte lichaam van haar moeder. Dwars over haar eenpersoons bed,onder het bloed en haar altijd bewegende handen en voeten wezen bijna onherkenbaar naar de grond. 

Naam: Nanni Bijl

Leeftijd: 28

Woonplaats: Maastricht

Dochter/nabestaande van   i.m. Liesbeth Gerda Bötticher