"Van strenger straffen krijg je alleen een steeds hardere samenleving" en moordenaars vergeven dat waren de onderwerpen in het
TV programma "Debat op 2" op zaterdag 24 september 2011 en of het zo moest zijn, op de DAG HERDENKEN GEWELDSLACHTOFFERS.

Ondanks de beladen DHG heeft het Jack, Joost en Martin niet weerhouden om op de uitnodiging, deelnemen aan dit debat, in te gaan. Het heeft nog steeds niet geholpen dat ADS in 2009 al heel duidelijk heeft aangegeven in het programma "Rondom 10 met Cees Grimbergen" dat harder aanpakken wel degelijk helpt om t geweld terug te dringen, kijk maar naar de opvoeding. Een ouder straft zijn kind toch ook uit liefde en pakt ze harder aan als ze niet luisteren om ze op t rechte pad te houden en dat staat echt niet de vrijheid van ontwikkeling van de mens in de weg. Het zorgt niet voor een hardere maar juist een veiligere samenleving. Nu zie en hoor je dan ook (dankzij al t strijden al die jaren) dat de slachtoffers/nabestaande nu ook steeds meer rechten krijgen in het rechtssysteem! Hier word ik juist zo boos en zo ziek van want hoe "meer rechten" ?! Het is gewoon"ons recht" maar wij mogen er nog steeds niet echt aanspraak op maken, alleen een dader mag dit. We zijn echt niet tevreden met wat broodkruimels die wij telkens krijgen toegeworpen om ons koest te houden zoals bijv. het spreekrecht, waarbij je niet eens gewoon mag zeggen wat je kwijt wilt, want je mag de rechter niet te emotioneel beïnvloeden en ook de dader niet persoonlijk aanspreken (aanvallen) met ook die gevolgen van zijn daad. Waarom mag een advocaat dit dan wel voor de dader(s) doen? Voor mijn weten straf je pas rechtvaardig als je buiten de tastbare feiten van de daad,de verdediging van de advocaat ook,maar dan ook echt "alle" gevolgen en consequenties van die daad,mee laat wegen in de bepaling van de hoogte van de straf. Daarbij ook even niet te vergeten de grove fouten en falen van politie en justitie.

Dan ook even over t punt "vergeven". Het is een "groot" woord en dit betekend in ieder geval voor slachtoffers/nabestaande (die t kunnen) niets meer of minder dan dat ze t zichzelf waardig vinden om de haat en wrok los te laten (terug te leggen bij diegene die m je gegeven heeft). Omdat je die niet de kans wilt geven om te groeien en jou leven nog meer te laten verwoesten. Het heeft niets maar dan ook "echt niets" met de dader(s) in kwestie te maken. Het is ook niet meer dan menselijke logica dat je een dader nooit meer tegen wilt komen,alleen die gedachten al je weerhoud van verder te kunnen gaan met je leven,omdat je er zo dagelijks mee geconfronteerd blijft worden. Dus ook dagelijks weer extra geconfronteerd wordt met t verlies van je dierbare(n) die je de rest van jou leven nooit meer zult zien of kunnen spreken dankzij die mens(en). Omdat hier geen rekening mee gehouden wordt,er in t systeem alleen maar alles aan word gedaan dat de dader een tweede kans kan krijgen, blijf je dan zelf maar zowat overal weg om die confrontatie (en de gedachte eraan alleen al) wat meer los te kunnen laten, maar dit zorgt wel dus voor onzichtbare tralies en t gevoel en wetenschap dat "wij" dus de gevolgen en consequenties van de daders hun daden moeten dragen de rest van ons leven.

Ook is het toch voor een normaal mens niet te bevatten dat bijv.: kinderen die t hebben overleefd of hebben meegemaakt/meegekregen dat een van hun ouders de andere ouder of hun zusje of broertje heeft vermoord,worden verplicht om van jeugdzorg bij deze ouder(dader) op bezoek te gaan,omdat t goed is voor de resocialisatie van de dader in dit geval dus ouder en daar hoort een band opbouwen met hun kind ook bij. Weer wordt er hier "alleen" gekeken naar t bestwil en rechten van de dader en helaas totaal niet naar in dit geval ook nog eens die van het kind. Dan spreken hun over "maar je kunt een dader niet voor de rest van zijn leven blijven straffen voor zijn daad/daden" en komen daders zonder spijtbetuiging en gedragsverandering weer gewoon terug in onze maatschappij en worden zelfs voor de gevolgen en consequenties van hun daad beschermd. Dit dus ten koste van onze veiligheid,want zo blijven er maar mensen t slachtoffer worden van zo'n gevaarlijk zieke mens. Als je t dan hebt over t humanitaire recht,dat een dader ondanks de (gruwel) daad wat die begaan heeft, ook maar een mens is en weer een kans moet krijgen in onze maatschappij, dan vind ik persoonlijk:
Als eerste dat een gevangenis dan ook een heropvoedingcentrum zou moeten zijn,waar ze als beter mens uit horen te komen in plaats van slechter zoals nu. Een gevangenis is geen gevangenis maar eerder een staatshotel en een school voor criminelen waar ze ook leren "hoe ze mij niet meer kunnen pakken als ik vrijkom".
Als tweede dat een dader (vooral uit een TBS-kliniek) niet eerder vrij mag komen zonder (echte) spijtbetuiging en gedragsverandering, met respect voor de mede mens om de veiligheid van de gehele bevolking te waarborgen. Maar dan krijg je als antwoord dat dit niet kan vanwege t humanitaire recht van de dader en dat dit de vrijheid van ontwikkeling van de mens in de weg staat. Ook dat de staat niet de verantwoordelijke / vertrouwenspersoon, net als een ouder is. Waar zijn dan al die instanties voor in t leven geroepen?

Nu komt er zelfs weer een ziekelijk groepje apen dat opkomt voor "levenslang gestrafte" dat ook hun weer een kans op gratie en dus vrijheid moeten krijgen. Mogen GOD hun behoeden dat t nooit een van hun dierbare mag overkomen. HALLO... We hebben t hier niet over een fietsen dief! Op t moment dat een dader(s) zijn slachtoffer dit aandeed keek die toch ook niet naar t humanitaire recht van deze mens! En wat weegt zwaarder t humanitaire recht van een zware delinquent of dat van onschuldige slachtoffers/nabestaande en miljoenen burgers?!

Er zijn twee films die ik heb gezien,ja films maar helaas voor ons allen wel (gebaseerd op) de realiteit:
Primal Fear - Edward Norton :http://nl.wikipedia.org/wiki/Primal_Fear_(film)
The devils advocate - Al Pacino : http://nl.wikipedia.org/wiki/The_Devil%27s_Advocate

Ieder normaal denkend mens die deze heeft gezien zal net als ik enorm schrikken en het met ons (ADS) eens zijn dat de enige rechtvaardige straf voor een moordenaar "bewezen feit: Moord met voorbedachte rade" levenslang is en altijd zal moeten blijven. Harder straffen wel degelijk werkt om t geweld terug te dringen en hen die niet willen leren en een gevaar vormen voor ons allen niet meer thuis horen in onze maatschappij. Maar ook dat dit een strijd is tegen de duivel in eigen persoon:"VADERTJE STAAT" Met hun afschuifpolitiek, urenlang slaapverwekkende discussies om maar geen antwoord te hoeven geven en met mooie woorden of kruimeltjes je zoet te houden en er alles aan doen om de waarheid voor ons te proberen te verbergen. Ze beloven je gouden bergen en halen ondertussen de grond onder je voeten uit. De vrijheid is uit de hand gelopen, er is geen respect, normen, waarden, fatsoen en veiligheid meer en we zullen dus met z'n allen moeten willen gaan inleveren en samenwerken om er "echte vrijheid" voor terug te krijgen.