Lieve Nadine, 

Daar ga je dan

Vliegend op de vleugels van de wind

Ik weet dat je zo vliegen kan

En jij je plek wel vindt

 

Maar intussen is het zuur

Zo leeg als het hier voelt

Nog maar twee fietsen in de schuur

Een hete zomer afgekoeld

 

Al die lege blikken

Gevoelens van voorbij

Mijn ziel die zit te wrikken

Mijn meisje is van MIJ

 

Tranen blijven stromen

Er komt geen einde aan

’t Waarom, dat blijft maar komen

Waarom moest jij toch gaan.

 

Je bent zo’n lieve meid

Zo’n mooie jonge vrouw

Het was nog niet jouw tijd

Ik weet dat j’ dat niet wou

 

Je was nog lang niet klaar

Zo heel veel nog te doen

Maar een ding is heel zwaar

Er is geen terug naar toen

 

Rust nu maar lieve schat

Wees een engeltje daarboven

En indien nodig help ons wat

Dat moet je me beloven

 

Ik dek je toe met zachte kussen

En laat je nu maar gaan

Ik huil in stilte en intussen

Droog jij bij mij m’n traan

 

Vlieg maar naar de hemel toe

Zoek je wolkje daar maar op

Ik ga door, maar ‘k weet niet hoe

Voordat ik hier ook stop

 

‘k Blijf altijd aan je denken

Hoe je was en wat je deed

Voor altijd in mijn hart

Ik weet dat jij dat weet

 

Je pappie

01

Nadine Foundation

03