|
|
i.m. Marianne Vaatstra
Mirjam |
Symbool
van onschuld en verdriet Je
naam zo vaak in pijn geschreven Je
wordt gefluisterd in duizend talen Je
dood is verteld in vele verhalen En
stil herinnerd,elke dag Maar
zo veel meer was jij voor mij En
zoveel meer voor iedereen jij
danste en zong,was vogelvrij En
zelden was je maar alleen. Maar
juist alleen ben je gegaan Je
grootste angst,de eenzaamheid Je
hebt je leven moeten geven en
niemand kon je tranen horen geen
weg terug,maar eeuwig leven In
eenzaamheid de strijd verloren Kon
jij het donker niet verslaan Jouw
leven hier mocht niet meer zijn Je
hebt je leven moeten geven Maar
nu zal men je tranen horen Jouw
strijd zal nimmer zijn verloren
|