i.m. Marianne Vaatstra

 

Mirjam

                  

Symbool van onschuld en verdriet

Je naam zo vaak in pijn geschreven
Je ziel verstopt in menig lied
Gesproken woorden van jou leven

Je wordt gefluisterd in duizend talen
Schilderingen van je lach

Je dood is verteld in vele verhalen

En stil herinnerd,elke dag

Maar zo veel meer was jij voor mij

En zoveel meer voor iedereen

jij danste en zong,was vogelvrij

En zelden was je maar alleen.

Maar juist alleen ben je gegaan

Je grootste angst,de eenzaamheid
Die nacht kwam niemand naast je staan
Je was alleen in alle strijd

Je hebt je leven moeten geven

en niemand kon je tranen horen

geen weg terug,maar eeuwig leven

In eenzaamheid de strijd verloren
Vervuld van tranen,zo veel pijn

Kon jij het donker niet verslaan

Jouw leven hier mocht niet meer zijn
Je kon het beest niet aan

Je hebt je leven moeten geven

Maar nu zal men je tranen horen
Want jij zal verder blijven leven

Jouw strijd zal nimmer zijn verloren

 

 

>> gedichten index <<