O n t w r i c h t i n g

.

Brandnetels die mijn geest verbrandden,

het schrijnen houdt nooit op.

Ze verschroeien alle levensbanden,

zijn een wurgende strop.

Brandnetels hebben jouw huid verscheurd,

maar konden jou niet meer deren.

De levensgeest was er uit gesleurd,

wat restte lag verlaten weg te teren.

Die netels doorgloeien nu nog mijn geest

als sintels in verborgen, hete as.

Mijn kind, is het ook zo heet geweest

toen er niemand voor je was ??

 

Wina  

      

gedichten index