Verdriet 

Verdriet is als de golven
          van een verraderlijke zee,              
soms, als je denkt te kunnen zwemmen,
sleept alweer een golf je mee.

Er zijn wel betere momenten, 

dan denk je, ik heb weer kracht.
Je moet toch verder leven?
Maar dan voel je weer die macht
die radeloosheid heet, 
die trekt je in een diepte
waarvan geen ander weet.

Want zij die naast je leven
zien slechts wat zij zelf wensen;
dat je doorzwemt en het wel redt
als de meeste andere mensen. 

Verdriet is als de golven
van een verraderlijke zee. 
Vaak wil je niet meer zwemmen
maar, het sleept je net niet mee! 

 
 liefs, christa