Dinsdag 11 oktober 2005 heeft een overleg tussen Justitie, CCV en een flink aantal landelijke en lokale organisaties plaatsgevonden.

Justitie maakt op dit moment hun slogan “Justitie is voor iedereen” waar. Het zal voor ons nooit genoeg zijn, daarvoor hebben wij immers teveel mis en wantoestanden meegemaakt. Toch hopen wij met alle openlijke gesprekken en het vertellen van onze ervaringen de positie van het slachtoffer en nabestaanden te verbeteren. En dat niet alleen in de richting van Slachtofferhulp en Justitie, maar ook aan alle mensen en organisaties die op hun manier het geweld willen tegengaan. Met een stuk ervaring binnen een tegen geweld organisatie en als slachtoffer/nabestaande) zijnde hebben wij bewust de bijeenkomst van 11 oktober bijgewoond.

Na een lange middag in Madurodam (Den Haag) in de vuurtorenzaal is onze gedachte, hetgeen wij hoopten, een nauwe samenwerking tussen al die organisaties ondenkbaar. Met alle respect en wetende dat zij allen een goede doelstelling hebben ontdekken wij toch dat ieder voor zich bezig is en niemand bereid is om met alle lokale schepen onder 1 vlag te varen. Bij ieder van de aanwezigen is de intentie geweld een halt toe te roepen, maar dan wel met de middelen of activiteiten die zij (hun organisatie) aandragen.

En daar zitten grote verschillen in. Herkenbaar, bij een gros van het gezelschap, het niet slachtoffer gevoel. Op de vraag: hoe kunnen we het oplossen of terugdringen? Vele suggesties. Maar onze suggestie: zwaarder en eerder streng straffen, een dreiging tot eerst nadenken van het plegen zal leiden, zwijgende en opeens niet meer notulerende aanwezigen. Preventie, meer gebruik maken van mondige slachtoffers bij voorlichtingsprogramma’s en lezingen in eventueel postbus 51. Geen reacties. Er is besloten voor een vervolg gesprek, wij houden u allen op de hoogte.