Verslag Bijeenkomst Slachtofferhulp Nederland 

 

Woensdag 29 juni 2005, Utrecht

 

  Aanwezig:

  • Dhr. J. Nooijens, Stichting Aandacht Doet Spreken

  • Dhr. M. Roos, Stichting Aandacht Doet Spreken

  • Dhr. M. Kerstholt, Vereniging voor Veiligheid, Respect en Solidariteit

  • Mw. G. Smitz, Vereniging voor Veiligheid, Respect en Solidariteit

  • Dhr. J. Rijsbergen, Vereniging Ouders van een Vermoord Kind

  • Mw. S. Kammeijer, Vereniging Ouders van een Vermoord Kind

  • Dhr. P. Jenniskens, Vereniging Ouders van een Vermoord Kind  

  • Dhr. H. Suringa, Vereniging Ouders van een Vermoord Kind H. Suringa, Vereniging Ouders van een Vermoord Kind H. Suringa, Vereniging Ouders van een Vermoord Kind

  • Dhr. A. Pemberton, Slachtofferhulp Nederland

  • Dhr. J. Smit, Slachtofferhulp Nederland

Naar aanleiding van eerdere gesprekken op 3 februari jl. tussen het ministerie van Justitie, de Vereniging Ouders van een Vermoord Kind (VOVK), de stichting Aandacht Doet Spreken (ADS), Slachtofferhulp Nederland (SHN) en de VVRS is besloten tot nader overleg tussen de VOVK, ADS, SHN en de VVRS. Dit overleg vond op 29 juni j.l. plaats op het kantoor van SHN te Utrecht. Doel van deze bijeenkomst was om te inventariseren wat de ervaringen en wensen van de verschillende organisaties zijn ten aanzien van de (rechts)positie van en de hulpverlening aan slachtoffers en nabestaanden van ernstige geweldsmisdrijven. Ook is er gekeken naar de wens van de lotgenotenorganisaties om in aanmerking te komen voor subsidiëring van de activiteiten die zij ontplooien. 

Alle lotgenotenorganisaties waren het erover eens dat erbij Slachtofferhulp Nederland een specialisatie zou moeten plaatsvinden. Met andere woorden er zou een aparte tak bij SHN moeten zijn die zich op professionele basis alleen bezighoudt met (de noden en wensen van) slachtoffers en nabestaanden van ernstige geweldsdelicten. Van hulp bij het afhandelen van de administratieve rompslomp tot hulpverlening bij traumaverwerking. Indien deze kennis zelf niet in huis is, dient er een netwerk van hulpverleners opgebouwd te worden waar men de mensen naar toe zou kunnen verwijzen (zonder wachtlijsten en kosten). Dit betekent o.a. dat er iemand bij SHN moet zijn die de kennis in huis heeft om te kunnen inschatten of iemand specialistische psychologische hulp nodig heeft, een professionele kracht dus. 

Ook hebben we de wens naar voren gebracht dat er voor de slachtoffers en nabestaanden van ernstige geweldsdelicten een piketdienst advocaten moet komen, waarbij, op het moment dat u aangifte doet bij de politie, u van de politie een naam krijgt van de op dat moment dienstdoende piketadvocaat. U bepaalt zelf of en wanneer u hiervan gebruik wil maken (geen verplichting). Slachtofferhulp Nederland heeft zich en stelt zich nog altijd zeer welwillend op ten aanzien van de wensen en ideeën van de lotgenotenorganisaties. Zij zal hierover overleg moeten voeren met justitie om de financiële middelen vrij te maken om samen met ons onze wensen te verwezenlijken. Iedereen heeft deze bespreking als zeer prettig en zinvol ervaren en er is afgesproken om vooralsnog twee maal per jaar bijeen te komen om verdere invulling te geven aan de besproken onderwerpen.