Met hulp en bijdragen van een flink aantal sponsors is deze dag, een heerlijke en onvergetelijke dag geworden voor de ADS deelnemers en hun familieleden. Een dag die begon met stralend weer voor 102 deelnemers vanaf half elf in zalencentrum Stormpolder.Geen afbellers of mensen die door omstandigheden hebben moeten afhaken, wel veel bellers die de weg kwijt waren en dus middels mobieltjes in de richting van Stormpolder werden geloodst. Leve de mobieltjes! Om ongeveer werd een kort officieel welkom geheten, gevolgd door een duidelijke en goede toespraak van de burgermeester van Krimpen, de heer Ries Jansen. Daarna gaf de rechterhand van Alex het sein: aanvallen. De lunch. Na de lunch vertrokken wij met gevulde buikjes naar de gereedstaande HTM Specials bussen, nog een laatste laatkomer die net op tijd was. Via de Maasboulevard naar de Erasmusbrug en de haven Spido, hier werden wij opgevangen door Alex en een deel van het wagenpark dat is voorzien van de spreuk 'Geweld eindigt waar respect begint'. Hier werden wij toegesproken door wethouder veiligheid (en nog meer) van Rotterdam en gingen wij allen voor het wagenpark op de foto. Na de toespraak en de fotosessie gingen wij aan boord op het Spidoschip de Marco Polo. Trossen los en op naar Maassluis. Onderweg werd ons medegedeeld dat zowel de gemeente Krimpen, Rotterdam en Maasluis ieder van ons een consumptie aanbied. Zo ontving ieder 3 consumptiebonnen te gebruiken aan boord van de Marco Polo. Onderweg werden wij toegesproken door de heer Jaap Smit, algemeen directeur van Slachtofferhulp Nederland die deze dag met ons heeft meebeleefd. Aangekomen in Maassluis, weer een burgermeester die ons ontving, de heer Karssen sprak ons toe en hete ons welkom in Maassluis. Tot op dit moment liep alles perfect. Maar, een donkere wolk gevolgd door dikke flinke regendruppels heeft ons doen besluiten om de geplande wandeling te laten vervallen en om te zetten in een busritje door Maassluis. Jammer, maar we konden het risico niet nemen. Na een rondrit door Maassluis zijn wij dus doorgereden via de Maasdijk naar Hoek van Holland. Aangekomen bij de stormvloedkering hadden wij nu dus meer tijd over om alles eens goed te bekijken. Na een korte voorlichtingsfilm van ongeveer 20 minuten werd onze groep in twee groepen verdeeld en volgde een rondleiding buiten op de gigantische waterkering. Na afloop van het bezoek aan de waterkering een stukje wandelen langs de Waterweg in de richting van de steiger waar de Marco Polo inmiddels alweer voor ons klaarlag. Trossen los en een lange vaart terug naar Krimpen, met onderweg een overheerlijk buffet en lekkere muziek van Lesprit du swing. Nabij Krimpen een afsluitwoord van Alex en Martin. Gevolgd door de concert aankondiging van Christa, nu bellen en kaarten bestellen. Rond de klok van half zeven werd aangelegd in Krimpen, een heerlijke dag was alweer voorbij. Een fantastische dag, een prachtige derde boottocht, die zeker elk jaar herhaald moet worden. Wij hopen dat ieder heeft genoten van deze dag en hopen ieder volgend jaar in mei terug te zien in Krimpen en op de boot

Reacties: 

Hierbij wil ik jullie bedanken voor de geweldige (dag) boottocht. Jullie hebben er weer heel veel voor gedaan en er weer een mooie dag van weten te maken. Mijn moeder vond het een heel geslaagde dag en mijn dochter Demi heeft dit ook heel goed ervaren {net zo als ikzelf}. Hierbij wil ik ook alle sponsors erg bedanken voor al hun giften. Wij zullen de volgende keer dan ook weer van de partij zijn. Frank Rombouts.

Hallo lieve mensen van de organisatie, Tineke en ik Wilma hebben het ook weer erg naar ons zin gehad tijdens de bootreis j.l.10sept. We begrijpen ook dat dit toch weer n heel georganiseer is,dus alle dank naar deze mensen die daar verantwoordelijk voor waren. We kijken nu al uit naar Wilhelminaoord. Ik kan niet beloven dat ik met mijn hele familie kom (GRAPJE) maar Tineke is zeker van de partij,mijn steun en toeverlaat,wat zij allemaal voor mij doet is zo geweldig,dat wilde ik jullie ook even laten weten,n TOPPER is het. Dus tot de volgende keer.

Wilma,de moeder van Daan.

Eerst willen we jullie heel erg bedanken voor de fijne dag die we hadden op 10 september. we hebben echt heel erg genoten ,ondanks alle moeilijke dingen die in ons leven aanwezig zijn en er altijd wel zullen blijven. Mijn moeder had t zo naar de zin gehad en ze heeft ook gezegd als het kan om de volgende keer weer mee te gaan. En ik wil ook graag proberen om mijn zus Cathy meet te krijgen en meer van de familie, ze moeten het zelf een keertje meemaken, en dan een oordeel geven hoe het kan zijn zo'n dag. Wel heb ik persoonlijk de dagen daarna een paar moeilijke dagen gehad, en ik weet niet waarom, komt gewoon vanzelf. Misschien de gedachte dat het zo fijn zou zijn geweest als Stuart er ook bij had kunnen zijn denk ik. Ik weet niet. Het was wel drukkies deze keer, stond ik ook van te kijken, maar dat is wel beter nietwaar. We moeten aandacht blijven vragen,voor altijd vind ik, op een goede manier.

Maaike en de kinderen.

Onze beleving met een dagje ADS leden op stap.

A=Afwachten. Het duurt altijd zolang voor dat de datum er is!
B=Balen dat het afwachten zolang duurt!
C=Camera die ons samen zijn ieder jaar weer vast legt.
D=Duister dat deze dag even verdwijnt.
E= Emoties die ons deze dag bind! Van diep triest tot een hilarische lach.
F=Financieel moet het elke keer weer een hele toer zijn om deze dag rond te krijgen.
G=Geluk wat je soms deze dag weer even voelt.
H=Hartelijk is altijd het ontvangst in de stormpolder!
I=Indrukwekkend dat er zoveel mensen zijn die zoiets vreselijks mee hebben gemaakt!
J=Jammer dat wij niet meer mensen kunnen bereiken om deze dag met ons te delen.
K=Kracht! Is wat je van zo’n dag krijgt!
L=Lesprit du swing maakte voor ons deze dag heerlijke muziek.
M=Moed! Om weer door te gaan.
N=Nattig was de dag wel! De nattigheid kwam van onder en boven.
O=Ontspannen met elkaar praten over van alles.
P=Politiek. Je weet wel die mensen die liever niet van ons bestaan afweten op 2 na deze dag.
Q=Quaestieu’s is het dat zo’n dag nodig is. (opgezocht in het woorden boek)
R=Recht. Het recht waar we allemaal voor vechten en wat ons bind.
S=Slachtofferhulp. Alle lof voor de heer Smit dat hij deze dag, ondanks blessure, toch is gekomen.
T=Terug met de boot naar de Stormpolder.
U= Uit zijn en je toch zo thuis voelen.
V=Veel, heel veel warmte gevoeld deze dag.
W=Wensen dat de ADS niet nodig had hoeven zijn.
X=Xantippe. Dat we allemaal moeten worden om ons recht te halen! (ook opgezocht)
Z=Zandberg. Die jullie allemaal, van uit het hoge noorden, de groeten doen en terug kijken op wederom een geweldige dag. De organisatie was perfect en wij zullen de volgende keer zeker weer van de partij zijn.

Wij hebben gisteren (10 sept 2005) een heerlijke dag gehad met lotgenoten, alles was weer perfect geregeld voor ons. Je hebt het als nabestaanden zo nodig om samen te zijn met lotgenoten zo af en toe, voor de buitenwereld gaat het leven toch weer ‘gewoon’ door. Voor ieder van ons is het sinds de zwartste dag uit je leven nooit meer ‘gewoon’, je leven staat lange tijd stil. Je voelt je vaak zo eenzaam in je verdriet, onbegrepen en je verdriet sluit zich op in je hart. Je probeert wel weer om mee te doen, maar voor jou is de wereld, je leven zo anders geworden dat het voelt als een toneelspel. Want in je omgeving heb je je verhaal al verteld en ze willen (goedbedoeld) dat je doorgaat met je leven. Je wilt jezelf zijn en op een dag als deze mag dat, mensen hebben aandacht voor jou, je verhaal en je verdriet, het mag er zijn, dit werkt er aan mee dat je niet vastloopt in je verdriet, je moet erover kunnen praten, al is het keer op keer en als je daarbij tranen laat zien kijkt hier niemand raar op, je voelt een arm om je schouder en iemand zegt: ”Huil maar…”! Terwijl je in je omgeving altijd hoort dat je vooral niet moet huilen en er maar niet over praten, want dat maakt je zo verdrietig, geen foto’s kijken want dat rakelt alles weer op, alsof je het een seconde kan vergeten? Als je dan met lotgenoten bent en je mag weer praten over alles wat met de moord te maken heeft dan is dat een verademing. Soms laten mensen je foto’s zien van degene die is gestorven en vertellen hun verhaal, dan voel je door je eigen pijn ook hun verdriet en daar wil ik me niet voor afsluiten. Ik wil meedragen met anderen, belangstellend zijn, troosten, omdat je door je eigen ervaring weet hoe belangrijk het is om je verhaal kwijt te kunnen en laten zien om wie het gaat, om wie je zo’n verdriet hebt. Ik wens alle mensen hierbij alle sterkte liefde en aandacht die ze nodig hebben om steeds een klein stukje verder te komen, door je verdriet heen. Respect heb ik ook voor de vrijwilligers van Aandacht Doet Spreken, dat ze er steeds weer zijn voor ons allen, ook voor de Heer Smit van slachtofferhulp, Bert Herfkens en Jet en Marten Fortuyn, dat ze de moeite hebben genomen om met ons mee te varen. Groetjes en iedereen bedankt voor de fijne dag! Mieke Rini en Moreno

Afgelopen zaterdag waren wij bij de boottocht vanuit Krimpen aan de IJssel. Het was in één woord: geweldig! De organisatie heeft weer zijn uiterste best gedaan. Wij kijken terug op een emotionele én ontspannende dag. Het was emotioneel om de verhalen van lotgenoten te horen, maar daarentegen was het ook fijn om er voor elkaar te zijn. En het programma bood ook voldoende ontspanning. De lunch en het koud buffet waren verrukkelijk. Ook Laura en Denise hebben zich goed vermaakt. De boot vonden ze prachtig en ze vonden het leuk dat er meerdere kinderen bij waren. Alex en alle anderen: BEDANKT! Volgend jaar mei zullen wij er zeker weer bij zijn.

Groetjes, Jac, Bianca, Laura en Denise

Hoi, Ik wil iedereen heel erg bedanken voor de fijne dag afgelopen zaterdag. Ik (Diana Scheerders) was de beste vriendin van Leon Rombouts en Manita Koenen.

Ik vond het heel fijn en zal zeker vaker meegaan. Liefs Diana