Ik ben 21 mei 2008 afgedaald naar het zuiden des lands om een themabijeenkomst bij te wonen die was georganiseerd door slachtofferhulp Nederland,  regio zuid. Deze bijeenkomst was voor alle medewerkers/vrijwilligers van slachtofferhulp zuid-Limburg. Als gastsprekers waren aanwezig: Mevrouw Renske Hamming, Communicatieadviseur bij Politie Limburg Zuid, Ron van der Bolt, journalist bij L1 ( tevens nabestaande, broer van Partick van der Bolt ) en de heer Ad Wagemans, vader van Jeanny Wagemans.

Renske vertelde in het kort hoe de politie te werk gaat bij incidenten en in hoeverre deze samenwerkt met de media. De politie/persvoorlichter geeft informatie naar de media, de media heeft recht op vrijheid om inlichtingen te verzamelen. De media probeert uiteraard om op alle manieren informatie te ontfutselen. De informatie naar betrokkenen/nabestaande verloopt via de familierechercheur. Renske geeft aan dat de grens van een ethische afweging steeds wordt verlegd. Ervaring van haar is dat er goede afspraken zijn met de media. Informatie gaat nooit naar de media voordat betrokkenen op de hoogte zijn. Door het steeds groter worden van het medianet (internet: youtube, blogs etc) komt het toch steeds vaker voor dat informatie en/of foto's door omstanders op het net gepubliceerd worden. Slachtoffers kunnen hier niet tegen beschermd worden.

Ron vertelde hoe hij persoonlijk te werk gaat, hij gaf aan niet te kunnen spreken namens alle journalisten, iedereen werkt anders. Er is uiteraard een verschil in media, SBS6 werkt heel anders als bijvoorbeeld de NOS. Voor hem is het erg belangrijk om rekening te houden met de ethische waarde, het gevoel. Echte richtlijnen zijn er niet, maar over alles zijn afspraken te maken. Er worden bijvoorbeeld geen foto's gemaakt waar een slachtoffer van een zedenmisdrijf op herkenbaar is. Bij filmen is dit anders. Je kunt niet om bepaalde beelden heen filmen. Dit wordt echter bij de montage zo bewerkt dat niet alles uitgezonden wordt. Deze beelden worden vernietigd. Het komt wel eens voor dat bij de pers de vraag van nabestaanden komt om foto's te verwijderen. Hier wordt zorgvuldig mee omgegaan. Als voorbeeld: er werd er een foto van Jeanny Wagemans in de media gebracht. Deze was vanaf Belgie genomen op het moment dat het lichaam van Jeanny gevonden was en weggebracht werd. Deze foto is door de advocaat van de familie verwijderd.

Als laatste kwam Ad Wagemans aan het woord, hij vertelde over de vermissing van zijn dochter Jeanny, en de periode erna, toen bleek dat Jeanny vermoord was. Een erg aangrijpend verhaal. Ad vertelde dat de informatie die hij kreeg van de politie erg summier was, later bleek dat dit protocol was, om het onderzoek niet te belemmeren. Erg pijnlijk was het voor hem en zijn familie om in de krant te moeten lezen dat de politie rekening hield met het ergste.

Het contact met de pers, L1 ( Ron) verliep uitstekend. Dit kwam mede door een door Ad ingeschakelde advocaat. Deze heeft namens de familie de pers te woord gestaan. Na de uitspraak van het hoger beroep heeft Ad voor t eerst zelf met de media gesproken. Hij had inmiddels een goede vertrouwensband met Ron opgebouwd, daarnaast was Ron al een bekende van de familie en zelf ervaringsdeskundige door het verlies van zijn broer.

Voor de aanwezigen was er de gelegenheid om vragen te stellen. De meeste vragen gingen toch wel om meer informatie betreffende de verdwijning en moord van Jeanny. Ron haakte hierop in dat dit een natuurlijke drang van de mens is om meer te weten te komen. Dit is dus eigenlijk het zelfde wat de pers doet! Ook kwamen er verschillende reacties over hoe om te gaan met de woede die Ad nog steeds heeft. De coördinator van SHN haakte hier mooi op in door aan te geven dat er woede mag zijn, dat mag je een nabestaande niet af nemen

Het was een interessante ochtend. Na afloop heb ik nog een praatje gemaakt met Ad.

Ook heb ik met de coördinator afgesproken om in de toekomst gestructureerd samen te gaan werken. Binnenkort heb ik met haar een afspraak hoe we dit willen gaan realiseren.

ADS contactpersoon Limburg.