Voor mij een thuiswedstrijd, dus op de fiets naar Steyl. Zr Judith stond me al op te wachten. Eén voor één kwamen de genodigde lotgenoten binnen. Voor de meesten een warm weerzien. De ochtend stond vooral in het teken van waar staan we nu als ADS en hoe gaan we verder. Hoe moet het financieel, kunnen we het alleen blijven doen of moeten we meer samenwerken? Hier werd uitvoerig over gediscussieerd. Na een voor sommige erg belangrijke peukenpauze werd het programma voortgezet. Inmiddels waren nog meer lotgenoten aangesloten aan het gezelschap. Ook lid van comité van aanbeveling, Joost Eerdmans voegde zich toe aan de groep. Zr Judith had wederom gezorgd voor verse koffie en thee en natuurlijk kon de echte Limburgse vlaai niet ontbreken.

Als gasten waren uitgenodigd dhr Bruls, burgemeester van Venlo en Mw Walpot en mw Horsmans van buro slachtofferhulp Limburg. Doel van deze komst was kennismaken met ADS,  wat kunnen we voor elkaar betekenen en hoe kunnen we in de toekomst van elkaars kennis gebruik maken. Dhr Bruls gaf de gelegenheid tot vragen stellen en dat heeft hij geweten. Ik persoonlijk vond het erg jammer dat de discussie eenzijdig werd en een erg negatieve boventoon kreeg. Wat een ontspannen middag zou moeten zijn werd voor sommige te veel en reden om naar buiten te gaan en/of naar huis te gaan. Gelukkig kwam zr Judith ons weer halen voor een bezichtiging van de kerk en een wandeling door de kloostertuinen.

De prachtige kloostertuinen van St. Michael zijn een bijzondere bezienswaardigheid. De natuurlijke aanleg geeft een heel eigen sfeer van Stilte en Harmonie.
Deze boomrijke tuinen stammen uit de vroegste tijden van het Missiehuis. Rondom een natuurlijke meditatieruimte liggen enkele grotten die al bij het begin van de 20e eeuw werden aangelegd. Deze grotten waren gemaakt van restanten steen, sintels en glas die over waren van de bouw van de kerk. De sereniteit en de rust die deze spirituele omgeving uitstraalde gaf weer ontspanning. Voor sommige een pittige wandeling, maar zoals dat gaat bij ADS, er is altijd wel iemand die je een hand uitsteekt en je even de berg op helpt.                                                                     

Weer terug aangekomen bij het Missiehuis werd alles opgeruimd en verplaatsten we ons naar het nabij gelegen terras waar de niet-wandelaars al genoten van een verkoeling in het warme weer. Het een en ander moest nog werden afgehandeld, tja, geen pinautomaat in het klooster. Dus maar even naar het volgende dorp pinnen.              

Na een heerlijk glaasje bier (piepke), wijn of fris werden we uitgenodigd om aan tafel te gaan. Voor t eerst die dag was het stil. Je kent het gezegde, als katten muizen mauwen ze niet. Daaruit mag ik concluderen dat het iedereen gesmaakt heeft. Martin, Irene, Nathalie en Dave verlieten als eerste het gezelschap. Zij moesten op tijd in Amsterdam zijn voor de uitzending Rondom 10. 

Nadat wij de maaltijd af hadden gesloten met nog een kop koffie namen we afscheid van elkaar. Iedereen haastte zich om toch maar op tijd thuis te zijn voor de uitzending van Rondom 10. Het was een erg indrukwekkende dag. Na de spanning ‘s middags en de uitzending op  tv had ik teveel emotie om maar even een verslag te maken van de dag. 

Had ik het wel goed gedaan? Zoals denk ik bij iedereen sprak het kleine stemmetje in mijn hoofd. 

Na een rusteloze nacht, een volledige werkdag en gekeken te hebben naar Peter R de Vries kon ik het nog niet op een rijtje krijgen. Het is nog niet leeg in mijn hoofd maar door dit alles neer te zetten kan ik het wat meer relativeren.

26 april was de tweede regio-contactdag van 2008. Deze keer in Limburg.

We zijn te gast geweest in het Missiehuis in Steijl (bij Venlo). Een prachtige omgeving en mooi weer hielpen mee aan het welslagen van de dag. De gastvrijheid van het Missiehuis en de voorbereiding van Mariet Kraus hebben het tot (weer) een geslaagde dag gemaakt. 

’s Ochtends begon een aantal commissieleden van ADS met overleg over de toekomst. Martin had eerder deze week gehoord dat het Ministerie van Justitie vanaf 2009 geen subsidie meer aan slachtoffer- en lotgenotenorganisaties zal verstrekken. Slachtofferhulp Nederland zal dat voortaan moeten doen. Maar we weten ook dat directie SHN er helemaal niet voor voelt om lotgenotencontacten te financieren of organiseren omdat het geen hulpverlening zou zijn (?!). 

Deze informatie gaf het overleg een andere inhoud. We hebben vastgesteld dat ADS een dusdanig eigen cultuur heeft dat samengaan met andere organisaties geen optie is. We willen, moeten en zullen zelfstandig verder. Maar hoe?

We zullen nieuwe financiële bronnen moeten aanboren. En/of het Ministerie van Justitie moeten overtuigen van de noodzaak van onze contactdagen. En dat daarvoor subsidie nodig is. Verschillende opties zijn besproken. Daar denken we nu met zijn allen over na.

Om 13.00 uur kwamen nog enkele gasten binnen. Daaronder was de burgemeester van Venlo, dhr. Bruls. Ook waren twee dames van SHN uit Maastricht aanwezig. En behalve enkele lotgenoten was ook Joost Eerdmans uit het verre Den Haag naar Venlo gekomen. (Joost is lid van het Comité van Aanbeveling van ADS en voormalig Tweede Kamerlid)  Jammer genoeg waren er van de lotgenoten verschillende afmeldingen wegens ziekte of omstandigheden. Evengoed waren we nog met 18 lotgenoten bij elkaar.

Er werden verschillende vragen aan de heer Bruls voorgelegd. Zijn zakelijke manier van antwoorden lokte reacties uit. Daardoor werden details van een moord besproken die grote emoties opriepen. Een van de lotgenoten raakte zo geëmotioneerd dat ze de middag voortijdig heeft verlaten. Heel jammer.

Na het vertrek van de burgemeester werden we door onze gastvrouw uitgenodigd voor een wandeling door de kloostertuin. Voor een deel pal aan de Maas gelegen. In de tuinen heerst een weldadige rust. Daardoor nam de spanning snel af. We hebben ook grotten bezocht die in het verleden door missionarissen in opleiding met restmaterialen zijn gebouwd. Heel bijzonder.

Een paar lotgenoten hebben tijdens de wandeling een diepgaand gesprek met Joost Eerdmans gehad. Ook deze ‘verslaggever’ had het voorrecht om langer met hem te spreken. Daarin liet hij zich kennen als een warme persoonlijkheid met oprechte belangstelling voor de verhalen van nabestaanden. Ook toonde hij zich bereid om zich in te zetten voor individuele gevallen en navraag te doen bij goede juristen. Hij vertelde zich meer in te willen gaan zetten voor ADS.

Na de wandeling zijn we verkast naar een terrasje waar we gezellig wat gedronken hebben. Daarna hebben we met zijn allen gezellig gegeten.

Omdat Martin ’s avonds te gast zou zijn in het live TV-programma Rondom 10 moesten Martin, Irene, Nathalie en Dave snel vertrekken om op tijd in Amsterdam te zijn. De rest is kort daarna ook huiswaarts gekeerd om op tijd thuis te zijn voor de uitzending. Daar hebben we met grote instemming naar gekeken. We vinden dat Martin, Martin en Eveline goed hebben uitgelegd hoe wij ons als nabestaanden voelen. De aanwezige rechter en advocaat hadden daar naar onze mening geen echt weerwoord op.

Harrie van der Meijden  

Wij waren al vroeg van huis vertrokken naar het zonnige zuiden, te weten naar Steijl. Naar een klein uur rijden waren wij ter plaatsen en werden begroet door Mariet en Jannie en Jan zij waren net iets eerder samen gingen wij naar de zaal waar de bijeenkomst zou plaatsvinden gehouden, wij waren nog niet binnen of de koffie kwam er al aan, en zoetjes aan stroomde de een naar de ander binnen. Het was een gezellig weerzien van iedereen. Ook kwam de burgermeester van Venlo bij ons aanschuiven wat wij persoonlijk heel fijn vonden. Er werd gepraat en gepraat maar een groepje mensen zag je zoetjesaan verdwijnen om buiten een peuk te roken, na de peuk op gerookt te hebben ging iedereen weer naar binnen waar ons een verrassing stond te wachten en wel Limburgse vla en koffie, na het eten van de vlaai werden wij uitgenodigd voor een wandeling in de kloostertuin wij Jan en Nel gingen niet mee maar gingen naar het dorpsplein, om lekker op een bankje van de zon te genieten, nadat de rest was terug gekeerd van de wandeling nog even op het terras gezeten, om daarna met z,n allen van een lekkere maaltijd te genieten. Het eten was heerlijk en de bediening vriendelijk. De mensen die naar rondom 10 gingen waren eerder weggegaan om op tijd daar te zijn. Enige tijd daarna gingen wij ook weer richting Nijmegen om op tijd thuis te zijn om te kijken naar rondom 10. Wij, Nel, Gradje en Jan hebben wel het gevoel gehad van het gemis van Eveline. Maar alles bij elkaar was het een fijne en geslaagde middag. Thuis gekomen zetten wij meteen de tv aan op het programma rondom 10. Het was voor ons een emotionele uitzending die ging door merg en been. Jullie hebben er een geweldige uitzending van gemaakt, wij hadden tranen in de ogen en een brok in de keel.

Jan en Nel Borger