|
Tegen twaalf uur kwamen de andere gasten,
die werden verwelkomt met een kopje koffie
met koek. Janny heette de mensen van harte
welkom op deze dag. De "nieuwe" mensen
(jammer genoeg deze keer wel 8 personen)
werden voorgesteld aan de overigen. Het
programma en de huishoudelijke mededelingen
werden verteld, Mini las een mooi gedicht
voor en tegen 1 uur ging het dan van start
met een kopje soep met brood. Na de lunch
was er het vragenuurtje, de heren Veldhuizen
en Kreeft van respectievelijk S.I.P. parket
Den Haag en Haarlem gaven uitleg wat deze
instantie voor ons als nabestaanden kan
betekenen. Vragen werden gesteld en
beantwoord. We zijn de heren zeer
erkentelijk dat zij op hun vrije zaterdag de
tijd hebben genomen om bij ons te
zijn. Tegen drie uur was dit vragenuurtje
voorbij. Om kwart over drie konden degenen
die dat wilden een rondvaart door de havens
van IJmuiden maken. Dit was geregeld door
Matthijs, zoon van Janny en Hans, hier werd
gretig gebruik van gemaakt. Hans ging ook
mee, hij kan heel boeiend en enthousiast
vertellen over alles wat met de zeevaart
enzo te maken heeft, het is zijn
stokpaardje. De mensen die niet meegingen
konden nog wat napraten met de heren van het
S.I.P. en met elkaar. Tegen vijf uur waren
de havenbezichters weer terug, koud maar wel
voldaan. Het buffet was ondertussen ook
klaar gezet, wat naar ons idee een
ieder zich goed heeft laten smaken. Tijdens
het eten stonden de monden letterlijk en
figuurlijk niet stil. Om half zeven gingen
de eersten huiswaarts. We zijn met een man
of wat nog even koffie wezen drinken bij
Janny thuis en tegen acht uur was iedereen
weer op weg naar huis. Het was weer
een mooie dag met elkaar we hebben fijn met
elkaar kunnen praten, elkaar weer wat op
kunnen beuren. Na zo'n dag krijg je steeds
weer het gevoel wat sterker geworden te zijn
en er weer een beetje beter tegen te kunnen.
Het was voor ons leuk
om deze regionale bijeenkomst in IJmuiden te
mogen organiseren, de opkomst was ook goed,
alleen de mensen die zich op hadden gegeven
en niet zijn gekomen zonder afbericht vond
ik wel bijzonder jammer. Vooral ook omdat je
met het eten op hen had gerekend. En ja, er
blijft dan een heleboel over. De mensen
kwamen echt uit alle windstreken van
Nederland vandaan, ook viel mij op de nieuwe
lotgenoten, wat voor hun ook een hele mooie
en bijzondere ervaring is geweest, zo ook
voor mijn nieuwe vriendin die voor de eerste
keer mee is gegaan vond het een mooie en
bijzondere middag. Na een korte inleiding,
wat er allemaal op het programma stond en
wat we konden verwachten, is de dag
omgevlogen, ook de gastsprekers n.l. 2
mensen van het SIP, zowel van de regio
Haarlem en Haaglanden hadden we hiervoor
uitgenodigd, na een korte inleiding was er
ook er een gelegenheid om aan deze 2 mensen
vragen te stellen en ja hoor zoals
gewoonlijk liep het uit, maar gelukkig mocht
het voor de liefhebbers die hun hadden
opgegeven voor de boottocht in de IJmuidense
haven bleef er toch nog tijd over. Met de
groep van een man of 10, zijn we met zijn
allen naar mijn zoon zijn werk toe gereden,
aldaar lag de werkvlet klaar om aan boord te
stappen, we zijn via de vissershaven en door
het Zuidertoeleidingskanaal en rond het
Forteiland richting hoogovens gegaan, we
hebben de mensen dan ook heel veel
informatie gegeven wat bijzonder op prijs
werd gesteld, ook onze Brabantse IJmuidenaar
Rini, heeft zo zijn steentje bijgedragen
hieraan getuige de foto hiervan (hahhaha),
ook ging hij met de hoed van Harry rond, om
een duit in het zakje te doen, waar we met
zijn allen smakelijk om hebben gelachen, na
een uur aan boord te zijn geweest gingen we
terug naar de zaal, waar enkele minuten
later een heerlijke warm buffet voor ons
klaar was gezet, iedereen liet het dan ook
goed smaken.
Ingezonden reactie's:
Langs deze weg wil ik Janny
nogmaals hartelijk bedanken voor het feit
dat ik aanwezig mocht zijn op de bijeenkomst
van Aandacht doet Spreken op zaterdag j.l.
Ik kon zo ervaren dat op het gebied van
informatievoorziening in de zaken waarbij
jullie leden betrokken zijn nog
verbeteringen kunnen worden aangebracht. Dit
kunnen noch jullie noch wij alleen. Ik zal
vanuit mijn positie en mogelijkheden mijn
ervaringen overbrengen aan de
verantwoordelijken bij politie en het
openbaar ministerie. Mocht je na mijn
vertrek nog vragen hebben gekregen of
anderzijds informatie wensen dan kun je
uiteraard met mij contact opnemen via de
mail en ik zal dan deze via de mail
beantwoorden of informatie verstrekken of
persoonlijk toelichten.
Voor ons was het de
eerste regiobijeenkomst. We hadden er echt
behoefte aan om te gaan. Na eerst een uitleg
te hebben gehad van Harrie kwamen de anderen
ook binnen. We hebben daarna nog een fijn
gesprek gehad met de man van het SIP. Dat
hebben we persoonlijk als heel prettig
ervaren. Daarna hadden ze nog een
vragenuurtje. Nadat dit afgelopen was zijn
er verschillende mensen mee gegaan om te
gaan varen. Marc kwam helemaal trots terug
omdat ie zelf een stukje heeft mogen varen.
Het buffet zag er heerlijk uit en het was
ook heerlijk. Nadat we dat op hadden hebben
we nog met een groepje gezellig bij elkaar
gezeten en hebben flink gelachen. Dat deed
mij heel goed. s' Avonds had ik nog
barstende koppijn maar het is het waard
geweest. Janny, Jan en Hans bedankt voor de
geweldige organisatie.
Wij ( Yvonne Saarloos en Ria Roet) waren voor de eerste keer aanwezig. Onze indruk is positief. Ontspannend. Fijn dat wij een korte uitleg hadden gekregen, wat je zoal kon verwachten. Een aantal lotgeloten gesproken. Herkende ons duidelijk hierin. Voor ons is het 10 en 13 jaar geleden. Veel details kwamen weer boven, die wij voor ons zelf al hadden afgesloten. Maar door onze ervaringen, konden wij op deze manier anderen misschien weer helpen. En intussen zijn er een hoop dingen voor de nabestaanden veranderd mede door :" VOVK en ADS". Hiervoor onze dank. Want door de ervaringen van lotgeloten te bundelen kunnen jullie je sterk maken tegen de overheid. In de toekomst willen wij nog wel een aantal bijeenkomsten bezoeken. Yvonne Saarloos en Ria Roet.
Voor het
eerst waren mijn moeder en ik aanwezig bij
een regiobijeenkomst en dat zo dichtbij.
Binnengekomen kwam Mimi ons welkom heten, en
kwam Harrie van de Meijden ons tegemoet. We
waren vroeg omdat we nieuw waren werden we
zeer welkom geheten door onze gastvrouw
Janny. We mochten links aan de tafel plaats
nemen, want daar zaten alle nieuwe mensen.
Daar deed Harrie een welkomswoord en stelde
iedereen voor. Tijdens het gesprek kwamen
meer mensen binnen. Om ongeveer 13.00 uur
kregen wij heerlijke soep met broodjes. Daar
leerde ik ook iemend kennen waar ik al heel
lang met mail. Het was leuk om Mieke
eindelijk eens te ontmoeten. Om 14.00 uur
waren 2 heren (ben hun namen even kwijt) die
een praatje maakte over steun en toeverlaat
na een moord. Het bijstaan bij een rechtzaak
en er werden vragen gesteld. Rond kwart over
3 werd je in gelegenheid gesteld om met een
Bootje mee te gaan. Wij bleven bij de
achterblijvers en maakte een praatje met
lotgenoten. Wat ik er het jammerste eraan
vond is dat er weinig mensen waren die zoals
ik mijn broer (of zus) zijn verloren. En dat
de opkomst erg weinig was terwijl er veel
meer mensen zich hadden opgegeven. Verder
hebben wij het een warme dag gevonden. En
het eenvoudige eten van de avond was niet zo
eenvoudig maar erg lekker.
Na deze maaltijd
hebben wij iedereen gedag gezegd en bedankt.
Voor mij is zeker zo'n dag wel voor mij
herhaalbaar. Voor mijn moeder is het nog erg
moeilijk omdat ze alle verhalen die ze
hoorden mee heb genomen naar huis. Iedereen
doet het ook op eigen manier het verwerken
zo zie je maar. In ieder geval bedankt voor
deze fijne en mooie dag.
Eerst mezelf maar even
voorstellen, Mijn naam is Andrea Westerbeek,
de nieuwe partner/vriendin van Hans
Windhorst. Ik ben afgelopen zaterdag (7
maart) voor de eerste keer meegegaan naar de
bijeenkomst van ADS in IJmuiden. Ik was best
wel zenuwachtig voor deze dag, wat zou ik
allemaal te horen krijgen. Het verhaal van
Hans over het verlies van zijn dochter was
al zo erg, het zijn verhalen die je in een
film ziet, toch niet in het echt. Maar
helaas is het wel waar, het gebeurt in de
echte wereld ook dat mensen moorden. Ik vond
het een bijzonder mooie dag, dat ik daarbij
mocht zijn heb ik als heel speciaal ervaren
(het zijn toch vaak intieme verhalen),
natuurlijk wel hier en daar gesteund door
Hans. Voor de ouders waarvan een kind is
vermoord zijn het heel waardevolle dagen,
immers niemand voelt het verdriet en verlies
zo als juist een lotgenoot, wat ik op deze
dag verschillende keren heb gehoord is dat
ze familie van elkaar geworden zijn. De 2
heren van SIP waren een goede aanwinst voor
deze dag, volgens mij konden zij de vragen
goed beantwoorden en hielpen ze de mensen zo
goed als ze konden. In de middag was ook bij
mij het ijs een beetje gebroken en heb ik
met verschillende ouders gesproken over
allerlei leuke en minder leuke dingen. Het
varen naar de sluizen met Mathijs Windhorst
vond ik een geweldige onderbreking en ook
leuk om gezien te hebben. Ik zal zeker vaker
met Hans meekomen, bovendien vroegen
verschillende ouders me ook dit te doen, wat
een geweldige mooie uitnodiging! Dank jullie
wel.
Na de bijeenkomst in Arnhem, keek ik alweer
uit naar 7 maart ... de bijeenkomst IJmuiden
!! Ik vind het heel erg fijn dat A.D.S. ook
bemiddeld in vervoer voor mensen die geen
vervoer hebben. Ik ben deze dag met de tram
naar Lies gegaan, Martin en Irene haalden
ons daar op en met zijn allen gingen we op
weg naar IJmuiden.
Dit gedicht heb ik voorgelezen op de bijeenkomst van 7 maart in IJmuiden.
Gevoel van binnen
Oh ja,Ik kan weer meedoen Mini
Wij zijn 7 maart voor
het eerst echt bij zo'n bijeenkomst geweest.
Wij hebben er ontzettend veel aan gehad, het
voelt alsof we er een familie bij
hebben,eentje die ons wel begrijpt en snapt.
Je hoeft niet te acteren je kan en
mag gewoon jezelf zijn dat vind ik heel
fijn. Ik was de jongste daar maar alsnog
hoorde ik erbij... Verder wil ik zeggen
dat alles tot in de puntjes is geregeld,
mijn complimenten voor de organisatie. En ik
kan niet wachten tot de volgende
bijeenkomst.
De bijeenkomst van zaterdag 7 maart in IJmuiden was echt de moeite waard en ook de organisatie was perfect. Hulde voor degenen die daar hun aandeel in gehad hebben want het lijkt mij nog best heel erg moeilijk. Minke van de Ven
De bijeenkomst van 7
maart in IJmuiden met de 2 sprekers van het
OM slachtoffer informatie punt kwam mij goed
uit ik had nog wat vragen, die ik aan hun
kon stellen.
Vandaag hebben wij de regiobijeenkomst in IJmuiden bijgewoond, die georganiseerd was door Janny, Jan en Hans. Hoewel wij niet in de regio Noord Holland wonen, hadden wij toch de behoefte om er naartoe te gaan, om onze lotgenoten weer eens te zien en te spreken. We werden ontvangen met koffie en koekjes. Opvallend was het groot aantal ‘nieuwe’ lotgenoten dat vandaag aanwezig was. Nadat het welkomstwoord van Janny was er een lunch met soep en broodjes. Behalve de ‘nieuwe’ lotgenoten waren er ook 2 gastsprekers van het SIP aanwezig, aan wie vragen gesteld konden worden. De 2 heren waren duidelijk en hebben in elk geval hun best gedaan om al de vagen die gesteld zijn te kunnen beantwoorden. Na het vragenuurtje zijn ze nog hier en daar aangeschoven aan de tafels om nog informeel met de lotgenoten te praten. De betrokkenheid van de heren hebben wij zelf als zeer prettig ervaren. Uit de gesprekken met de lotgenoten is gebleken dat we momenteel allemaal een moeilijke tijd doormaken. Er was er niet één bij die gezegd heeft dat het ‘goed’ gaat met haar of hem. Dit was voor ons weer de bevestiging dat het niet aan jezelf ligt, dat het niet goed gaat, ondanks het feit dat je zo hard je best doet. Verder is uit de onderlinge gesprekken ook gebleken dat we allemaal te maken hebben met het onbegrip van de kant van familie en de naaste omgeving. De dag is afgesloten met een heerlijk buffet. Het was goed om weer bij elkaar te zijn, waar je over je verdriet mag praten, een luisterend oor kan bieden aan anderen, mag troosten, huilen en lachen, zonder dat je wordt beoordeeld of veroordeeld. Hieruit blijkt weer hoe belangrijk deze bijeenkomsten zijn voor lotgenoten. Met dank aan Janny, Jan en Hans kijken we terug op een goed georganiseerde, vruchtbare, geslaagde dag. Henk en Wina
Mini en ik
komen (ook) niet uit de regio. Maar we gaan
gewoon naar alle lotgenotendagen toe. Omdat
we het nodig hebben. Ieder op onze eigen
manier.
Donderdag
was er een regiezitting van ‘onze’ zaak in
Amsterdam. Om voor één dagje op en neer te
rijden was niet handig. Omdat ons vaste
logeeradres midden in een verbouwing zit,
mochten we gebruik maken van de gastvrijheid
van Janny en Jan. Daardoor hebben we ook de
stress gezien die aan de organisatie van
zo’n dag vooraf gaat. En dat maakt de
waardering voor de mensen die dat willen
doen alleen maar groter.
Wat mij van
het uurtje SIP vooral is bijgebleven, is dat
het eigenlijk toch altijd over dezelfde
onderwerpen gaat: gebrek aan informatie,
weinig begrip voor nabestaanden, strafmaat,
enz. Zaken die ons onnodig extra belasten.
Mathijs
(broer van Ellis) had geregeld dat hij met
een vlet van zijn werk een rondvaart door de
haven mocht maken. Zand, water, bootjes,
vliegers en nieuwsgierig: het kind in mij is
nog ruimschoots aanwezig. Dus stond ik
bovenaan de lijst. Harrie
Eigenlijk wist ik het al, op 7 maart 2009 in IJmuiden werd het weer eens bevestigd. De ADS informele lotgenotenbijeenkomsten (overal in het land) met het vaste vragenuurtje blijken steeds weer een noodzaak en succes. Ongedwongen spreken, aandacht vragen en krijgen, informatie uitwisselen. De doelstelling en invulling van ADS lotgenotenbijeenkomsten wordt steeds meer begrepen en gewaardeerd. Ook dit deel van onze doelstelling vastgelegd bij oprichting 2 januari 2003:
Bijeenkomsten,
voor lotgenoten die niet (meer) aan
gestuurde thema bijeenkomsten willen
deelnemen of daar geen behoefte (meer) aan
hebben.
Zelfvertrouwen en
vertrouwen in anderen is nodig om te
overleven, om verder te kunnen en door te
gaan. Ook al blijven onze gevoelens zoals in
het gedicht van zo goed beschreven. Mede
door het deelnemen aan gesprekken met
overheid, hulpverleners, rechters en/of door
het (mede) organiseren van bijeenkomsten
hebben vele van ons al een flink stuk
zelfvertrouwen teruggevonden. Opvallend is
dat ook eindelijk de jongeren (nabestaanden)
onder ons zich mer betrokken gaan voelen en
steeds vaker de bijeenkomsten gaan bijwonen.
In de voorgaande jaren was dit meestal
alleen in Wilhelminaoord en Kaatsheuvel het
geval. De bijdrage en inzet van Mattijs
Windhorst op deze dag geeft ook een heel
goed gevoel, het stukje varen met het bootje
van de werkgever van Mattijs en Mattijs aan
het roer was een hele leuke onderbreking
voor de mensen die hebben meegevaren. Ik kan
alleen nog maar zeggen, dat het een
geslaagde en waardevolle bijeenkomst is
geweest. Die goed is georganiseerd door
Janny, Hans en Jan. Na Mariet, Ferry en Wina
erkent ook Janny dat het deelnemen aan
gesprekken en het organiseren van een
bijeenkomst zeker heeft bijgedragen en
bijdraagt aan herwinnen van zelfvertrouwen
en vertrouwen.
|