regiobijeenkomst  IJmuiden 07 maart 2009: Verslag  en reacties  activiteiten

 

Organisatie: Janny, Hans, Mattijs en Jan.

 

Aangezien wij deze bijeenkomst georganiseerd hebben waren wij om kwart voor elf aanwezig. De gasten die voor de eerste keer een bijeenkomst bijwonen werden om 11 uur verwacht. Voor de "nieuwkomers" is het gebruikelijk dat er uitleg wordt gegeven wat ADS inhoudt, wat het voor nabestaanden kan betekenen. Harry heeft deze taak op zich genomen en ging de mensen bijpraten. Hans en Jan gingen eerst nog Greet Faes die uit België kwam, ophalen van het station in Haarlem, om half twaalf waren zij er ook. Greet kon zo aanschuiven. 

Tegen twaalf uur kwamen de andere gasten, die werden verwelkomt met een kopje koffie met koek. Janny heette de mensen van harte welkom op deze dag. De "nieuwe" mensen (jammer genoeg deze keer wel 8 personen) werden voorgesteld aan de overigen. Het programma en de huishoudelijke mededelingen werden verteld, Mini las een mooi gedicht voor en tegen 1 uur ging het dan van start met een kopje soep met brood. Na de lunch was er het vragenuurtje, de heren Veldhuizen en Kreeft van respectievelijk S.I.P. parket Den Haag en Haarlem gaven uitleg wat deze instantie voor ons als nabestaanden kan betekenen. Vragen werden gesteld en beantwoord. We zijn de heren zeer erkentelijk dat zij op hun vrije zaterdag de tijd hebben genomen om bij ons te zijn. Tegen drie uur was dit vragenuurtje voorbij. Om kwart over drie konden degenen die dat wilden een rondvaart door de havens van IJmuiden maken. Dit was geregeld door Matthijs, zoon van Janny en Hans, hier werd gretig gebruik van gemaakt. Hans ging ook mee, hij kan heel boeiend en enthousiast vertellen over alles wat met de zeevaart enzo te maken heeft, het is zijn stokpaardje. De mensen die niet meegingen konden nog wat napraten met de heren van het S.I.P. en met elkaar. Tegen vijf uur waren de havenbezichters weer terug, koud maar wel voldaan. Het buffet was ondertussen ook klaar gezet, wat naar ons idee een ieder zich goed heeft laten smaken. Tijdens het eten stonden de monden letterlijk en figuurlijk niet stil. Om half zeven gingen de eersten huiswaarts. We zijn met een man of wat nog even koffie wezen drinken bij Janny thuis en tegen acht uur was iedereen weer op weg naar huis. Het was weer een mooie dag met elkaar we hebben fijn met elkaar kunnen praten, elkaar weer wat op kunnen beuren. Na zo'n dag krijg je steeds weer het gevoel wat sterker geworden te zijn en er weer een beetje beter tegen te kunnen.
Janny en Jan

 

Het was voor ons leuk om deze regionale bijeenkomst in IJmuiden te mogen organiseren, de opkomst was ook goed, alleen de mensen die zich op hadden gegeven en niet zijn gekomen zonder afbericht vond ik wel bijzonder jammer. Vooral ook omdat je met het eten op hen had gerekend. En ja, er blijft dan een heleboel over. De mensen kwamen echt uit alle windstreken van Nederland vandaan, ook viel mij op de nieuwe lotgenoten, wat voor hun ook een hele mooie en bijzondere ervaring is geweest, zo ook voor mijn nieuwe vriendin die voor de eerste keer mee is gegaan vond het een mooie en bijzondere middag. Na een korte inleiding, wat er allemaal op het programma stond en wat we konden verwachten, is de dag omgevlogen, ook de gastsprekers n.l. 2 mensen van het SIP, zowel van de regio Haarlem en Haaglanden hadden we hiervoor uitgenodigd, na een korte inleiding was er ook er een gelegenheid om aan deze 2 mensen vragen te stellen en ja hoor zoals gewoonlijk liep het uit, maar gelukkig mocht het voor de liefhebbers die hun hadden opgegeven voor de boottocht in de IJmuidense haven bleef er toch nog tijd over. Met de groep van een man of 10, zijn we met zijn allen naar mijn zoon zijn werk toe gereden, aldaar lag de werkvlet klaar om aan boord te stappen, we zijn via de vissershaven en door het Zuidertoeleidingskanaal en rond het Forteiland richting hoogovens gegaan, we hebben de mensen dan ook heel veel informatie gegeven wat bijzonder op prijs werd gesteld, ook onze Brabantse IJmuidenaar Rini, heeft zo zijn steentje bijgedragen hieraan getuige de foto hiervan (hahhaha), ook ging hij met de hoed van Harry rond, om een duit in het zakje te doen, waar we met zijn allen smakelijk om hebben gelachen, na een uur aan boord te zijn geweest gingen we terug naar de zaal, waar enkele minuten later een heerlijke warm buffet voor ons klaar was gezet, iedereen liet het dan ook goed smaken.
Hans

 

Ingezonden reactie's:

Langs deze weg wil ik Janny nogmaals hartelijk bedanken voor het feit dat ik aanwezig mocht zijn op de bijeenkomst van Aandacht doet Spreken op zaterdag j.l. Ik kon zo ervaren dat op het gebied van informatievoorziening in de zaken waarbij jullie leden betrokken zijn nog verbeteringen kunnen worden aangebracht. Dit kunnen noch jullie noch wij alleen. Ik zal vanuit mijn positie en mogelijkheden mijn ervaringen overbrengen aan de verantwoordelijken bij politie en het openbaar ministerie. Mocht je na mijn vertrek nog vragen hebben gekregen of anderzijds informatie wensen dan kun je uiteraard met mij contact opnemen via de mail en ik zal dan deze via de mail beantwoorden of informatie verstrekken of persoonlijk toelichten.
H.P.Kreeft - Slachtoffer Informatie Punt - 023-8883315 - h.p.kreeft@om.nl

 

Voor ons was het de eerste regiobijeenkomst. We hadden er echt behoefte aan om te gaan. Na eerst een uitleg te hebben gehad van Harrie kwamen de anderen ook binnen. We hebben daarna nog een fijn gesprek gehad met de man van het SIP. Dat hebben we persoonlijk als heel prettig ervaren. Daarna hadden ze nog een vragenuurtje. Nadat dit afgelopen was zijn er verschillende mensen mee gegaan om te gaan varen. Marc kwam helemaal trots terug omdat ie zelf een stukje heeft mogen varen. Het buffet zag er heerlijk uit en het was ook heerlijk. Nadat we dat op hadden hebben we nog met een groepje gezellig bij elkaar gezeten en hebben flink gelachen. Dat deed mij heel goed. s' Avonds had ik nog barstende koppijn maar het is het waard geweest. Janny, Jan en Hans bedankt voor de geweldige organisatie.
Marc en Nathalie

 

Wij ( Yvonne Saarloos en Ria Roet) waren  voor de eerste keer aanwezig. Onze indruk is positief. Ontspannend. Fijn dat wij een korte uitleg hadden gekregen, wat je zoal kon verwachten. Een aantal lotgeloten gesproken. Herkende ons duidelijk hierin. Voor ons is het 10 en 13 jaar geleden. Veel details kwamen weer boven, die wij voor ons zelf al hadden afgesloten. Maar door onze ervaringen, konden wij op deze manier anderen misschien weer helpen. En intussen zijn er een hoop dingen voor de nabestaanden veranderd mede door :" VOVK en ADS". Hiervoor onze dank. Want door de ervaringen van lotgeloten te bundelen kunnen jullie je sterk maken tegen de overheid. In de toekomst willen wij nog wel een aantal bijeenkomsten bezoeken.

Yvonne Saarloos en Ria Roet.

 

Voor het eerst waren mijn moeder en ik aanwezig bij een regiobijeenkomst en dat zo dichtbij. Binnengekomen kwam Mimi ons welkom heten, en kwam Harrie van de Meijden ons tegemoet. We waren vroeg omdat we nieuw waren werden we zeer welkom geheten door onze gastvrouw Janny. We mochten links aan de tafel plaats nemen, want daar zaten alle nieuwe mensen. Daar deed Harrie een welkomswoord en stelde iedereen voor. Tijdens het gesprek kwamen meer mensen binnen. Om ongeveer 13.00 uur kregen wij heerlijke soep met broodjes. Daar leerde ik ook iemend kennen waar ik al heel lang met mail. Het was leuk om Mieke eindelijk eens te ontmoeten. Om 14.00 uur waren 2 heren (ben hun namen even kwijt) die een praatje maakte over steun en toeverlaat na een moord. Het bijstaan bij een rechtzaak en er werden vragen gesteld. Rond kwart over 3 werd je in gelegenheid gesteld om met een Bootje mee te gaan. Wij bleven bij de achterblijvers en maakte een praatje met lotgenoten. Wat ik er het jammerste eraan vond is dat er weinig mensen waren die zoals ik mijn broer (of zus) zijn verloren. En dat de opkomst erg weinig was terwijl er veel meer mensen zich hadden opgegeven. Verder hebben wij het een warme dag gevonden. En het eenvoudige eten van de avond was niet zo eenvoudig maar erg lekker. Na deze maaltijd hebben wij iedereen gedag gezegd en bedankt. Voor mij is zeker zo'n dag wel voor mij herhaalbaar. Voor mijn moeder is het nog erg moeilijk omdat ze alle verhalen die ze hoorden mee heb genomen naar huis. Iedereen doet het ook op eigen manier het verwerken zo zie je maar. In ieder geval bedankt voor deze fijne en mooie dag.
Linda Westerhof- de Boer.

 

Eerst mezelf maar even voorstellen, Mijn naam is Andrea Westerbeek, de nieuwe partner/vriendin van Hans Windhorst. Ik ben afgelopen zaterdag (7 maart) voor de eerste keer meegegaan naar de bijeenkomst van ADS in IJmuiden. Ik was best wel zenuwachtig voor deze dag, wat zou ik allemaal te horen krijgen. Het verhaal van Hans over het verlies van zijn dochter was al zo erg, het zijn verhalen die je in een film ziet, toch niet in het echt. Maar helaas is het wel waar, het gebeurt in de echte wereld ook dat mensen moorden. Ik vond het een bijzonder mooie dag, dat ik daarbij mocht zijn heb ik als heel speciaal ervaren (het zijn toch vaak intieme verhalen), natuurlijk wel hier en daar gesteund door Hans. Voor de ouders waarvan een kind is vermoord zijn het heel waardevolle dagen, immers niemand voelt het verdriet en verlies zo als juist een lotgenoot, wat ik op deze dag verschillende keren heb gehoord is dat ze familie van elkaar geworden zijn. De 2 heren van SIP waren een goede aanwinst voor deze dag, volgens mij konden zij de vragen goed beantwoorden en hielpen ze de mensen zo goed als ze konden. In de middag was ook bij mij het ijs een beetje gebroken en heb ik met verschillende ouders gesproken over allerlei leuke en minder leuke dingen. Het varen naar de sluizen met Mathijs Windhorst vond ik een geweldige onderbreking en ook leuk om gezien te hebben. Ik zal zeker vaker met Hans meekomen, bovendien vroegen verschillende ouders me ook dit te doen, wat een geweldige mooie uitnodiging! Dank jullie wel.
Andrea

 

Na de bijeenkomst in Arnhem, keek ik alweer uit naar 7 maart ... de bijeenkomst IJmuiden !! Ik vind het heel erg fijn dat A.D.S. ook bemiddeld in vervoer voor mensen die geen vervoer hebben. Ik ben deze dag met de tram naar Lies gegaan, Martin en Irene haalden ons daar op en met zijn allen gingen we op weg naar IJmuiden.
De ontvangst was weer een warm thuiskomen en de koffie stond klaar. Janny deed de opening en stelden de nieuwe lotgenoten voor, waaronder Sharon en Remco... Sharon heb ik via Hyves leren kennen en haar geïnformeerd over A.D.S en de D.H.G. Ik vond het heel leuk om haar en Remco op deze bijeenkomst te ontmoeten. Na de broodjes en een heerlijk kopje soep werden 2 heren van het OM slachtofferzorg/slachtofferinformatie voorgesteld en namen het woord over van Janny. Er kwamen weer vragen en antwoorden, zoals gewoonlijk dreigde het vragenuurtje weer uit te lopen, dus Janny greep in. Aan het einde weer een heerlijk buffet, was top en als afsluiting een kopje koffie .... en toen allemaal weer huiswaarts. Nou niet allemaal, een aantal van ons zijn nog met Janny en Jan meegegaan voor een kopje koffie bij hen thuis. Ja en toen werd het echt tijd om naar huis te gaan, we hadden allemaal nog een ritje voor de boeg. Voor de organisatie van deze dag.... Janny, Jan en Hans mijn complimenten, het was weer geweldig ... en fijn om elkaar weer te zien en te spreken!!
Marcella

 

 

Dit gedicht heb ik voorgelezen op de bijeenkomst van 7 maart in IJmuiden.

 

Gevoel van binnen

 

Oh ja,Ik kan weer meedoen
Ik kan weer vrolijk zijn
De buitenkant die gaat wel
van binnen zit de pijn.

Oh ja,het gaat weer beter
kijk hoe ik weer geniet
de buitenkant die wil wel
van binnen huist verdriet.

Oh ja,ik wil wel leven
ik doe al aardig mee
de buitenkant moet verder
de binnenkant zegt nee.

Maar af en toe geniet ik echt
met hen die naast me staan
die weten en ook voelen
dat het echt nooit meer
echt zal gaan

Mini

 

Wij zijn 7 maart voor het eerst echt bij zo'n bijeenkomst geweest. Wij hebben er ontzettend veel aan gehad, het voelt alsof we er een familie bij hebben,eentje die ons wel begrijpt en snapt. Je hoeft niet te acteren je kan en mag gewoon jezelf zijn dat vind ik heel fijn. Ik was de jongste daar maar alsnog hoorde ik erbij... Verder wil ik zeggen dat alles tot in de puntjes is geregeld, mijn complimenten voor de organisatie. En ik kan niet wachten tot de volgende bijeenkomst.
Tamarah Veldwijk

 

De bijeenkomst van zaterdag 7 maart in IJmuiden was echt de moeite waard en ook de organisatie was perfect. Hulde voor degenen die daar hun aandeel in gehad hebben want het lijkt mij nog best heel erg moeilijk.

Minke van de Ven

 

De bijeenkomst van 7 maart in IJmuiden met de 2 sprekers van het OM slachtoffer informatie punt kwam mij goed uit ik had nog wat vragen, die ik aan hun kon stellen.
Het was een goede bijeenkomst waar veel lotgenoten waren, het deed me goed ook al is het zwaar omdat je toch elke keer weer nieuwe mensen ontmoet.
Steeds weer nieuwe bizarre verhalen hoort. Wat mij het meest raakt is dat we elkaar steunen in verdriet, dat er begrip is voor elkaar. Ik vind het fijn dat er bijeenkomsten zijn zoals bij ADS. Voor mij was het een geslaagde dag.
Cor Bouwens

 

Vandaag hebben wij de regiobijeenkomst in IJmuiden bijgewoond, die georganiseerd was door Janny, Jan en Hans. Hoewel wij niet in de regio Noord Holland wonen, hadden wij toch de behoefte om er naartoe te gaan, om onze lotgenoten weer eens te zien en te spreken. We werden ontvangen met koffie en koekjes. Opvallend was het groot aantal ‘nieuwe’ lotgenoten dat vandaag aanwezig was. Nadat het welkomstwoord van Janny  was er een lunch met soep en broodjes. Behalve de ‘nieuwe’ lotgenoten waren er ook 2 gastsprekers van het SIP aanwezig, aan wie vragen gesteld konden worden. De 2 heren waren duidelijk en hebben in elk geval hun best gedaan om al de vagen die gesteld zijn te  kunnen beantwoorden. Na het vragenuurtje zijn ze nog hier en daar aangeschoven aan de tafels om nog informeel  met de lotgenoten te praten.

De betrokkenheid van de heren hebben wij zelf als zeer prettig ervaren. Uit de gesprekken met de lotgenoten is gebleken dat we momenteel allemaal een moeilijke tijd doormaken. Er was er niet één bij die gezegd heeft dat het ‘goed’ gaat met haar of hem. Dit was voor ons weer de bevestiging dat het niet aan jezelf ligt, dat het niet goed gaat, ondanks het feit dat je zo hard je best doet. Verder is uit de onderlinge gesprekken ook gebleken dat we allemaal te maken hebben met het onbegrip van de kant van familie en de naaste omgeving. De dag is afgesloten met een heerlijk buffet. Het was goed om weer bij elkaar te zijn, waar je over je verdriet mag praten, een luisterend oor kan bieden aan anderen, mag troosten, huilen en lachen, zonder dat je wordt beoordeeld of veroordeeld. Hieruit blijkt weer hoe belangrijk deze bijeenkomsten zijn voor lotgenoten. Met dank aan Janny, Jan en Hans kijken we terug op een goed georganiseerde, vruchtbare, geslaagde dag.

Henk en Wina

 

Mini en ik komen (ook) niet uit de regio. Maar we gaan gewoon naar alle lotgenotendagen toe. Omdat we het nodig hebben. Ieder op onze eigen manier. Donderdag was er een regiezitting van ‘onze’ zaak in Amsterdam. Om voor één dagje op en neer te rijden was niet handig. Omdat ons vaste logeeradres midden in een verbouwing zit, mochten we gebruik maken van de gastvrijheid van Janny en Jan. Daardoor hebben we ook de stress gezien die aan de organisatie van zo’n dag vooraf gaat. En dat maakt de waardering voor de mensen die dat willen doen alleen maar groter. Wat mij van het uurtje SIP vooral is bijgebleven, is dat het eigenlijk toch altijd over dezelfde onderwerpen gaat: gebrek aan informatie, weinig begrip voor nabestaanden, strafmaat, enz. Zaken die ons onnodig extra belasten. Mathijs (broer van Ellis) had geregeld dat hij met een vlet van zijn werk een rondvaart door de haven mocht maken. Zand, water, bootjes, vliegers en nieuwsgierig: het kind in mij is nog ruimschoots aanwezig. Dus stond ik bovenaan de lijst. 
O n t z e t t e n d  leuk. Ik heb genoten. De wind om m’n oren. Veel interessante dingen gezien. Mathijs en Hans die veel weten en daar ook over vertelden. Ik zou daar wel dagen rond kunnen kijken.
Het betekent dat ik niet zo veel met anderen gesproken heb als anders. Maar dat geeft anderen weer de kans. Toch? J Maar het vertrouwde, het eigen voelen, het even kunnen lachen terwijl iedereen weet dat het niet goed met je gaat. Dat veilige gevoel heb ik weer in me opgezogen als een spons. Na een uitstekend buffet en een kop lekkere koffie zijn we weer naar het donkere zuiden vertrokken. Na een paar intensieve dagen is het weer goed thuiskomen. De volgende dag had ik ook het gevoel dat ik onder een stoomwals had gelegen. Maar maandag barste ik van de energie. Het heeft me weer goed gedaan.

Harrie

 

Eigenlijk wist ik het al, op 7 maart 2009 in IJmuiden werd het weer eens bevestigd. De ADS informele lotgenotenbijeenkomsten (overal in het land) met het vaste vragenuurtje blijken steeds weer een noodzaak en succes. Ongedwongen spreken, aandacht vragen en krijgen, informatie uitwisselen. De doelstelling en invulling van ADS lotgenotenbijeenkomsten wordt steeds meer begrepen en gewaardeerd. Ook dit deel van onze doelstelling vastgelegd bij oprichting 2 januari 2003: 

Bijeenkomsten, voor lotgenoten die niet (meer) aan gestuurde thema bijeenkomsten willen deelnemen of daar geen behoefte (meer) aan hebben.
Bijeenkomsten, om af en toe samen te zijn en samen te spreken over zaken waar we aandacht voor moeten vragen. De basis is niet om in een kring te gaan zitten en elkaar met moeilijke bespiegelingen te confronteren. Er moet juist een sfeer zijn als in een café, waar je tegenover of naast elkaar gaat zitten en gewoon ronduit over je 'shit' praat. 
Bijeenkomsten, omdat niet iedereen familie of vrienden heeft waar zij altijd terecht kunnen, juist voor hen is ADS en de bijeenkomsten een must. Ongedwongen kunnen praten over je shit, dat is zó belangrijk."
Bijeenkomsten, (in de regio) omdat niet iedereen in de gelegenheid is om (ver) te reizen zijn, de door ons genoemde, regiobijeenkomsten voor deze lotgenoten van groot belang om zo toch het gewenste lotgenotencontact te kunnen behouden. Regiobijeenkomsten zijn voor alle lotgenoten toegankelijk, ook als zij uit een andere regio komen. Het meekomen / meenemen van vrienden / buren / mensen die veel voor je hebben betekent in een moeilijke periode, naar lotgenoten bijeenkomsten.
Voor nabestaanden, lotgenoten, die aangeven dat zij bij een eerste of eventueel tweede en derde bijeenkomst graag een vertrouwd persoon of personen bij zich hebben bieden wij alle ruimte, omdat wij weten dat dit belangrijk is. Deze doelstelling/voorwaarden zullen wij altijd trachten te realiseren.

Zelfvertrouwen en vertrouwen in anderen is nodig om te overleven, om verder te kunnen en door te gaan. Ook al blijven onze gevoelens zoals in het gedicht van zo goed beschreven. Mede door het deelnemen aan gesprekken met overheid, hulpverleners, rechters en/of door het (mede) organiseren van bijeenkomsten hebben vele van ons al een flink stuk zelfvertrouwen teruggevonden. Opvallend is dat ook eindelijk de jongeren (nabestaanden) onder ons zich mer betrokken gaan voelen en steeds vaker de bijeenkomsten gaan bijwonen. In de voorgaande jaren was dit meestal alleen in Wilhelminaoord en Kaatsheuvel het geval. De bijdrage en inzet van Mattijs Windhorst op deze dag geeft ook een heel goed gevoel, het stukje varen met het bootje van de werkgever van Mattijs en Mattijs aan het roer was een hele leuke onderbreking voor de mensen die hebben meegevaren. Ik kan alleen nog maar zeggen, dat het een geslaagde en waardevolle bijeenkomst is geweest. Die goed is georganiseerd door Janny, Hans en Jan. Na Mariet, Ferry en Wina erkent ook Janny dat het deelnemen aan gesprekken en het organiseren van een bijeenkomst zeker heeft bijgedragen en bijdraagt aan herwinnen van zelfvertrouwen en vertrouwen.
Martin