Op maandag 14 september 2009 zijn Janny, Piet, Jac en Bianca naar het Wilhelminakinderziekenhuis (WKZ) te Utrecht geweest.

We hebben daar een gesprek gehad met Arend Groot (maatschappelijk werker), Maaike van Schaijk (gezondheidszorgpsychologe) en Eva Alisic (psychologe). Het gesprek was bedoeld als kennismakingsgesprek en om te bekijken of het Psychotraumacentrum voor Kinderen en Jongeren van het WKZ iets kan betekenen voor onze lotgenotencontactgroepen. De hulpverlening van het Psychotraumacentrum is met name gericht op de behandeling van kinderen en jongeren met een traumatische ervaring die niet lang geleden heeft plaats gevonden. Voor de meeste lotgenoten echter heeft de traumatische gebeurtenis al veel langer geleden plaats gevonden. Voor deze kinderen is de hulpverlening van het WKZ niet bedoeld. Vaak is het dan niet “alleen maar” de moord op moeder/vader/broer/zus, maar zijn er ook problemen op school, met contacten en is er sprake van gedragsproblematiek etc. Wel zijn zij bereid om bij hulpvragen vanuit de lotgenotenverenigingen hulp te bieden bij het onderzoeken waar de door ons gezochte hulp gevonden kan worden. Wanneer het wat langer geleden is, dan is het dus wel mogelijk om met het WKZ contact te zoeken. Zij kunnen dan de lotgenoten in de eigen regio doorverwijzen. Dit omdat de behandelingen vaak langduriger zijn en niet iedereen dichtbij het WKZ woont. Natuurlijk kunnen lotgenoten waarbij de traumatische gebeurtenis nog niet zo lang geleden heeft plaatsgevonden wel door hen geholpen worden. Het is de bedoeling dat via Slachtofferhulp de kinderen naar het WKZ worden doorverwezen. De case-managers dienen dus goed op de hoogte te zijn van de hulp die het WKZ en soortgelijke instellingen kunnen bieden. Onze lotgenotenverenigingen kunnen hier ook een belangrijke rol in spelen. In de contacten met Slachtofferhulp Nederland en justitie moeten we dit duidelijk kenbaar maken. De medewerkers hebben tevens toegezegd dat er nog folders worden toegestuurd.

Bianca Nooijens