Maak je borst maar nat, Wina! Oké dan! Met in mijn achterhoofd dat Martin ‘hulp en advies op afstand’ kon geven, ben ik aan de slag gegaan. Martin heeft de uitnodigingen gemaakt en verzonden. De lotgenoten met wie ik een speciale band heb en de nabestaanden uit de regio Gelderland heb ik zelf nog apart aangeschreven en/of gebeld. Jan de Vries heeft de zaal gereserveerd. Net als vorig jaar heb ik contact opgenomen met Brenda Schönherr van SHN Arnhem en samen hebben we gebrainstormd over de invulling van die dag. Zij heeft mij wat namen van personen gegeven, die ik zou kunnen benaderen om als gastspreker op te treden en een vrijwillige medewerker van SHN toegezegd om zo nodig te helpen tijdens de bijeenkomst. Ik heb de diverse media in Gelderland benaderd met het verzoek medewerking te verlenen aan het bekendmaken van de bijeenkomst. Radio Arnhem heeft mij de gelegenheid gegeven in hun programma ‘De Rotonde’ een en ander over ADS te vertellen en lotgenoten in de regio uit te nodigen voor de bijeenkomst. Na een interview op woensdag 21 januari met Het dagblad ‘De Gelderlander’, is de uitnodiging voor de bijeenkomst op vrijdag de 23^ste in hun krant opgenomen. Verder hebben de overige Gelderse media geen enkele medewerking verleend. Dit laatste geldt ook voor twee medewerkers van het Parket Arnhem die ik uitgenodigd heb en de leden van de Tweede Kamer aan wie  Martin uitnodigingen heeft verzonden. Omdat mevrouw Agnes Kant, Voorzitter van de SP, in Gelderland woont, heb ik haar ook uitgenodigd. Zij heeft laten afmelden, wegens andere verplichtingen. Op advies van Brenda Schönherr heb ik een uitnodiging gestuurd naar de heer Herman de Mönnink, psychiater gespecialiseerd in verlieskunde. Een zeer aimabele, betrokken man. Hij heeft nog geprobeerd een en ander in zijn agenda te verzetten om aanwezig te kunnen zijn , maar dat is hem helaas niet gelukt. Hij wil wel graag een keer onze gastspreker zijn. (Hem houden we dus in ons achterhoofd!) Er hadden zich totaal 31 lotgenoten aangemeld, waarvan 6 ‘nieuwe’. Van die 6 ‘nieuwelingen’ was uiteindelijk maar één persoon (Jack Kwakernaat) aanwezig. De 5 overige hebben, wegens ziekte of omdat zij het emotioneel niet konden opbrengen, afgezegd. Het totaal aantal aanwezigen bedroeg uiteindelijk 26. Van SHN Arnhem was als vrijwilliger de heer Garnier, aanwezig om met nabestaanden te praten en hen zo nodig op te vangen als die het moeilijk zouden hebben. Om 10.00 uur zijn Janny en Anneke gestart met het smeren van de broodjes en krentenbollen en het snijden van de cakes. Jan heeft de bardienst voor de hele middag voor zijn rekening genomen. Vanaf 11.00 uur werden de gasten verwelkomd met een kopje koffie/thee en een koekje of plakje cake. Harrie heeft Jack bij aankomst, apart, in een gesprek van een uur ‘ingepraat’ over ADS. Om 12.30 heb ik het welkomstwoord gevoerd, waarna wij ons op de ‘broodjes en koffie’-lunch gestort hebben. Omdat er geen gastspreker was, heb ik na de lunch de microfoon overgedragen aan de heer Garnier, die het een en ander heeft verteld over o.a. de taken van SHN. Daarna heeft hij de aanwezigen de gelegenheid geboden om vragen te stellen. Hij had geen vermoeden van wat hem te wachten stond. Die arme man is echt met vragen en opmerkingen gebombardeerd. Gelukkig heeft hij de vuurproef goed doorstaan. Hij was bijna niet meer weg te slaan bij de microfoon. Het hoogtepunt van de dag vond ik zelf het optreden van Eric van Veen en zijn maat Ruud-Gert. Ze kwamen om 14.15 uur ), keurig in pak, binnenlopen. (Een beetje laat door autopech, maar gelukkig voor de medewerker van SHN, dan kon ie langer praten, ha ha ha) Ik zag en hoorde de aanwezigen fluisteren: “Heeft Wina toch nog 2 gastsprekers kunnen vinden. Ze komen ons bekend voor. Misschien van het Parket in Maastricht? Of zouden deze toch van Arnhem zijn. Het zijn in elk geval ambtenaren, dat zie je aan hun kleding.” Om 14.30 uur was het grote moment daar, dat de twee ‘vreemde’ heren voorgesteld konden worden en de microfoon aan hen overgedragen kon worden. Eric stelde zichzelf en zijn maat Ruud-Gert voor en vertelde dat ze rappers zijn. Verder vertelde hij over het ontstaan van het nummer dat ze vandaag voor ons zouden ‘rappen’ en hij speciaal geschreven heeft voor nabestaanden van geweldsslachtoffers. Het was in één woord: ‘GEWELDIG!!!’. Ze hebben een daverend applaus gehad en zijn meteen door onze ‘nieuwe’ lotgenoot gevraagd voor een optreden op 20 juni in Arnhem. Het zijn twee prachtige kerels, die ons, ondanks hun jonge leeftijd, met het ten gehore brengen van dit prachtig nummer, op gepaste wijze hun medeleven hebben betuigd. En toen was er pindasoep. Heerlijk! Na de soep heeft Harrie de aanwezigen ‘bijgepraat’ over wat ADS zaken. Omdat het de eerste bijeenkomst van het jaar was, had ook Martin nog het een en ander te vertellen over ontwikkelingen van het afgelopen jaar en zaken voor dit jaar. Hij heeft meteen ook een oproep gedaan aan de lotgenoten om het formulier voor de activiteiten en bijeenkomsten van dit jaar in te vullen en aan hem te retourneren. Om 17.00 uur hebben we genoten van het saladebuffet. En om 19.00 uur gingen de aanwezigen, naar mijn idee, met een voldaan, tevreden gevoel,  huiswaarts. Door de warme ontmoeting en gesprekken met elkaar op deze dag is andermaal gebleken hoe belangrijk deze bijeenkomsten zijn voor de lotgenoten. Hier en daar heb ik wat geïmproviseerd en het programma een beetje omgegooid, maar wat kun je anders verwachten van een Surinamer, die iets moet organiseren. Als aanvulling wil ik toch nog het volgende kwijt.
Ik ben heel erg blij dat Sonia naar de bijeenkomst geweest is. Het was die dag precies een maand na het overlijden van John. Sonia dacht dat ze het niet zou kunnen opbrengen om de hele middag te blijven, maar de betrokkenheid en de warmte van al de aanwezigheid heeft haar de kracht gegeven om tot het eind te blijven.
Wat een mooie, warme familie is onze ADS-familie toch!!!
Verder wil ik Jan, Janny, Anneke, Marcel, Harrie en Martin ook heel hartelijk bedanken voor de hulp die ik van hen gehad heb om deze dag tot een succes te kunnen maken.

Wina