Bijeenkomst voor onthulling 14 mei  2010 - Den Haag: Verslag  en reacties  activiteiten

 

Op vrijdag 14 mei 2010 is een eerste monument voor Slachtoffers van Geweld onthuld op de begraafplaats Westduin in Den Haag.

Na het verzenden van uitnodigingen voor het bijwonen van de onthulling van het eerste monument (op begraafplaatsen) voor Slachtoffers van Geweld bleek al snel dat heel veel lotgenoten uit het hele land hierbij wilden zijn. Wij hadden gedacht dat animo en opkomst locaal beperkt zou zijn.

 

Gezien de grote belangstelling en opkomst van veel nabestaanden kunnen wij gerust spreken van een lotgenotenbijeenkomst waarbij ook veel betrokkenen aanwezig waren. De aanwezigheid van veel lotgenoten met familie en vrienden, genodigden en belangstellen is opgelopen tot ruim tweehonderd mensen.

 

1                                                         foto in drie delen vergrootbaar    klik op foto-deel                                           3

Vanaf 19.30 uur werden nabestaanden, genodigden en overige belangstellenden op begraafplaats door een aantal jonge vrijwilligers van de stichting DASAV. Bij aankomst is aan ieder een rode roos uitgereikt met het verzoek deze later op de avond bij het monument neer te leggen. De vrijwilligers verzochten de nabestaanden of zij de foto’s van hun dierbare in ontvangst te mochten nemen om deze vooraf rondom het monument te plaatsen. Om kwart voor acht arriveerden de lange stoet mensen die allen naar de herdenking van Daan en Alan in Loosduinen waren geweest. + 20.00 uur kwamen wij aan bij het nog afgedekte monument. Bert den Heijer kondigde als eerste spreker  Jack Keijzer aan.

Geachte aanwezigen,

Namens de organisatoren van deze dag, de stichting Dasav, heet ik u allen van harte welkom op deze bijzondere avond. Bijzonder omdat wij over een half uur onze geliefden, die allemaal door gruwelijk geweld om het leven zijn gekomen  gaan ge- en herdenken bij het eerste landelijke monument voor geweldslachtoffers. Een speciaal welkom voor de genodigden van Memare, Voogd Graaftechniek, CNV, de politiek, Slachtofferhulp, Schadefonds Geweldsmisdrijven, Justitie wethouder Baldewsingh en de heer Feij, directeur Begraafplaatsen die straks samen met een tweetal nabestaanden het monument gaan onthullen.

Straks gaan wij gezamenlijk luisteren naar een mooi en gepast lied van Paul Sterkenburg. Daarna zal een gevoelig gedicht van Youp van ´+t Hek te beluisteren zijn. De organisatie van de DHG heeft in 2008 aan hem gevraagd een paar regels te schrijven.

In eerste instantie zij Youp `neen`dat doe ik eigenlijk nooit. Echter, bepaalde woorden lieten hem niet los na een paar weken mailde , volkomen onverwacht dat hij nagedacht had. Nagedacht over de woorden die verteld waren, dat het ging om kinderen, die volkomen onschuldig waren en toch vermoord werden. Hij gaf de organisatie een kado in de vorm van een gedicht. Een gedicht wat mij persoonlijk telkens weer zwaar naar de keel grijpt als ik het gedicht hoor. Hij heeft het `vermoorde onschuld`genoemd. Veel, zo niet alles wat hij hierin verwoord zullen in ieder geval de nabestaanden herkennen. Voordat wij dit gaan doen wil ik u de nabestaanden vragen de roos die u gekregen heeft bij de foto van uw dierbare te leggen voor zover dit nog niet gebeurd is alle overige aanwezigen verzoek ik de roos rond het monument te willen leggen. Daarna neemt Bert Heijer het woord van mij over. Ik dank u wel.

Na het lied van Paul Sterkenburg, sprak Bert den Heijer.

Vrienden,

Bij het zien van dit monument dwaal je ingedachte af naar jouw dierbare die in elke vezel van je lichaam aanwezig is.
Een monument als mensen er langs lopen stil blijven staan en er aan herinnerd worden waarom dit monument er staat.
Een monument waar wij gedenken dat veel dierbare levens door geweld zijn weggenomen en ons zijn ontnomen.
Een monument waar de dader aan voorbij zal gaan, maar de achterblijvers een levenlang niet verder kunnen gaan.
Een monument voor de pleger wat hij achter zich liet, voor de slachtoffers levenslang verdriet.
Een monument waar de dader verder gaat met zijn leven, maar de slachtoffers stil werden gezet en hun leven niet meer terug kregen.
Waar blijft de rechtdoening voor hen die moeten vechten in dit leven en voor de zoveelste keer vragen; justitie doet ons recht, zodat wij weer verder kunnen leven.
Mensen het leven afnemen is een vreselijk onrecht waar rechtdoen tegen over staat en waar de overheid overgaat.
Rechtspreken moet worden gedaan door rechtschapen mensen die rechtdoen aan het recht dan pas vergaat het de brute moordenaar slecht.
Het recht is ons van Bovenaf gegeven, en is het bewezen, zal ook door het zinloos geweld de moordenaar voor zijn leven moeten vrezen!
Dan pas kunnen de nabestaanden verder met hun leven en heeft het recht een stukje leven terug gegeven.
Kunnen wij dan niet vergeven, ook de dader heeft een leven!
Er stonden drie kruisen, in het midden hing de Rechtvaardige, links een onrechtvaardig en rechts een onrechtvaardige.
De ene onrechtvaardige bespotte de Rechtvaardige de andere onrechtvaardige vroeg om vergeving en kreeg ook vergeving maar moest wel de rechtvaardige straf ondergaan die de overheid hem had opgelegd.
De overheid is onrechtvaardig als er geen recht gedaan wordt aan dader en slachtoffer.
De overheid draagt het zwaard om recht te doen, maar doet vaak onrecht tegenover de slachtoffers.
Slachtoffers krijgen levenslang, rechters die met blindheid zijn geslagen en advocaten die zonder wroeging daders kunnen verdedigen waarvan vaststaat dat het gewetenloze moordenaars zijn.
Dit is onze maatschappij wij zijn beklagenswaardig, dit is ons monument daar gedenken wij onze dierbare wetende dat er Boven eens recht wordt gesproken en wij onze geliefden terug mogen zien!

Daarna werd er geluisterd naar het gedicht van Yoep van t Hek.  

Voordat Jeffrey en Claire zijn overgegaan tot uitreiking van een aantal certificaten hebben zij eerst de wethouder, de heer Feij, medewerkers begraafplaats, Voogt Graaftecknieken, firma Memare, CNV Vakmensen en alle mensen die deze dag hebben meegewerkt bedankt voor hun inzet en medewerking in deze, hun spontaniteit en bereidwilligheid is een heel goed voorbeeld voor burgemeesters, wethouders en beheerders van de gemeentes die wij in de komende tijd gaan benaderen voor plaatsing van een gelijkwaardig monument voor slachtoffers van geweld in hun gemeente.

Het certificaat van het eerste monument is overhandigd aan Nathalie Riem en Marcella de Jager, zij zijn nu de beheerders van het monument in Den Haag.

Voor de volgende certificaten en monumenten werd verzocht of: Tamara Veldwijk uit de gemeente Amsterdam, Angelique Bothof uit de gemeente Westland, Janny de Jongh uit de gemeente Velzen, Wina Tjong uit de gemeente Arnhem, Mariet Kraus uit de gemeente Venlo, Jacques en Wanda Beemsterboer uit de gemeente Hoorn, Tess Visser uit de gemeente Houten, naar voren wilden komen om het certificaat te ontvangen.

Daarna kondigde Bert den Heijer de onthulling van het monument aan, door wethouder Baldewsing , Jeffrey Bloem, Claire Swietlik, Marcella de Jager en Nathalie Riem.

Even voor negen werd de onthulling en bijeenkomst op deze plek beëindigd en werden we uitgenodigd voor koffie en een broodje in de koffiekamer van begraafplaats Westduin.

klik op plaatjes voor vergroting                

        

Ontvangen reactie's:

Vrijdag 14 mei bij de herdenking van Alan en Daan geweest...het was een mooie herdenking, maar zo verdrietig. Daarna in een stoet naar de Begraafplaats Westduin voor de onthulling van het eerste monument Geweldslachtoffers. Het was een hele emotionele avond... Wat begon als een mooi initiatief i.s.m. anderen is nu geworden het mooie 1ste monument ... bedankt Martin, Jeffrey en Claire !!!
Marcella

Het was weer zo mooi vrijdag, zo ontroerend, en een heel mooi monument. Al die mensen die dan toch weer komen om elkaar te steunen, dat doet zo goed. Had dit niet willen missen, alles was weer keurig geregeld, koffie broodjes en fris voor kids (en oudere kids), mensen van de organisatie, het was TOP!!!!
John Hilda en Esmee

Erg moe, uitgeteld, emotioneel geraakt, verrast en zeker een goed gevoel na 14 mei 2010.
Vermoeidheid na dagenlange voorbereiding en spanningen, zullen zeker ook bij Jeffrey en Claire (DASAV) voelbaar zijn.
Emotionele momenten die je even weer alles doen beleven en tegelijkertijd ook doen vergeten.
Verrast door de grote belangstelling en aanwezigheid van vele lotgenoten, familie, vrienden, collega's, oude buren en bekenden.
Uitgeteld, doodmoe, maar ook met een goed gevoel kom je weer thuis na een beladen en emotionele avond.
Bij thuiskomst praten, praten en na het zien van SBS Hart van Nederland ga je weer praten, praten en praten ....... dan is het opeens al 15 mei 03.00 uur. Dan twijfel je echt als je de wekker op 09.00 uur zet, maar dat was een bewuste keuze en afspraak die allang tevoren vaststond. Op 15 en 16 mei met z'n allen een schuurtje bouwen bij Cynthia en Morad, geen telefoon opnemen, geen PC aanzetten, even alles op nul. Afleiding zoeken en vinden in een klus die je niet elke dag doet, hersens en handen gebruiken om niet te blijven hangen in de herdenking en onthulling. Het is voor ons een waardevolle herdenking geweest met aansluitend de onthulling van het eerste monument voor slachtoffers van geweld.
Martin, Irene, kinderen en kleinkinderen.

Vandaag op de begraafplaats in Loosduinen de onthulling van het eerste algemeen monument van geweld slachtoffers. Een prachtig monument. Het was een waardevolle avond met veel emoties en een grote bijeenkomst van mensen die dit met elkaar hebben gedeeld. Jeffrey en Martin bedankt voor jullie inzet dat jullie dit voor elkaar hebt gekregen. Er zullen zeker meer monumenten volgen. Irene en Martin bedankt voor alles wat jullie de afgelopen jaren voor nabestaanden hebben gedaan en nog doen!! Samen staan we sterk!!!
Mini.

filmpje onthulling 1e algemeen monument

geweldslachtoffers 14 mei 2010