Van ADS was hierbij aanwezig: Martin Roos, bestuurslid VOVK en bestuurslid VVRS.
 

1 februari 2011
Meeting Plaza Utrecht Transforiumzaal
10.00 uur tot 12.00 uur

Op 1 februari jl., was u aanwezig bij de werkgroep TBS en slachtoffers. Wij hebben toen onder meer gesproken over het advies dat onze werkgroep maakt over de invulling van het slachtofferonderzoek voorafgaand aan een aanvraag voor een verlofmachtiging. Dit advies is bestemd voor de handreiking die DJI momenteel schrijft voor de tbs-klinieken naar aanleiding van de nieuwe Ministeriele Regeling over TBS-verlof.

U heeft naar aanleiding van dat overleg input geleverd voor dat advies, in de vorm van mogelijke vragen die klinieken zouden kunnen stellen met het oog op het meewegen van slachtoffer- en nabestaandenbelangen bij verlofaanvragen.

Graag informeer ik u hierbij over de stand van zaken.

Tijdens de afgelopen bijeenkomst van de werkgroep is een conceptversie van het advies besproken waarin alle vragen, waaronder ook die van uw organisaties, waren samengebracht. Tijdens die bespreking bleek al snel dat het heel lastig is om algemene of standaardvragen op te stellen die voor alle situaties gelden. Iedere zaak is uniek, het gaat er om dat klinieken maatwerk leveren en zich bij iedere aanvraag van een verlofmachtiging zo goed mogelijk laten informeren over de specifieke belangen van slachtoffers in iedere zaak. Tegelijkertijd brachten de klinieken in dat er vele verschillende vormen van verlof mogelijk zijn. Een eenmalig begeleid verlof is van een heel andere orde dan verlof in het kader van arbeid. In het eerste geval zou bijvoorbeeld wel rekening kunnen worden gehouden met specifieke data die voor slachtoffers van belang zijn, in het andere geval niet.

In de werkgroep is daarom besloten om het advies sterker te richten op het proces dan op de inhoudelijke vragen. Dat wil zeggen: wij zullen adviseren om bij verlofaanvragen zoveel mogelijk informatie te verzamelen via het IDV (informatiepunt detentieverloop van het OM) en via de casemanagers van Slachtofferhulp. Het IDV kan de kliniek vertellen wie als slachtoffers of nabestaanden bekend zijn (en hebben aangegeven geinformeerd te willen worden), de casemanagers van SHN kunnen contact opnemen met de betrokkenen om samen met hen te bespreken wat zij van belang vinden om aan de kliniek te melden met het oog op de verlofaanvraag. De vragen die wij verzameld hebben zullen we daarbij, samengevat, meegeven als suggestie cq als voorbeeldvragen. Op die manier denken wij te kunnen borgen dat in iedere zaak de juiste informatie wordt meegewogen. Op dit moment wordt gewerkt aan een volgende versie van het advies.

Ik moet daarbij opmerken dat het een advies van onze werkgroep aan DJI en de klinieken betreft om op deze manier te werk te gaan. Het gaat niet om nieuw, vastgesteld beleid. Wel proberen wij om bij de klinieken draagvlak te verkrijgen voor de werkwijze waarin de lijnen tussen kliniek, IDV en SHN zo kort mogelijk zijn.

Tot zover de stand van zaken op dit moment. De planning van de werkgroep is gericht op afronding van de werkzaamheden in het komende najaar. Ik houd u op de hoogte van het vervolg.