|
( 3 van 3 )
Verslagen van de bijeenkomsten op 3 juli ’06
bij
Wij: Jac Nooijens,
Wina Tjong, Ferry
Rombouts, Anneke
Ruitenbach-Heins, Martin Roos, Jannie de
Jongh, Hans Windhorst, Jacqueline van Veen,
Piet Beekenkamp actief deelnememers ADS,
waarvan 6 tevens lid zijn van VOVK. Mans
Kerstholt vertegenwoordigde VVRS.
Een goed gemêleerd
gezelschap wat zich om 10.30 verzamelde bij
het centraal station in den Haag. Door nogal
wat vertraging onderweg kwamen enkelen wat
later, maar we waren allemaal op tijd op het
plein voor het gesprek met de heer Nawijn.
Ik ben er van overtuigd dat de verslagen
niet compleet zijn, want schrijven,
luisteren en deelnemen aan het gesprek zijn
veel dingen tegelijk en ik kan niet alles.
Zie verder onderstaande verslagen. Verslag: Piet Beekenkamp
Verslag bezoek ADS aan Minister Donner op 3 juli 2006.
Na ons bezoek aan Joost Eerdmans bleef er niet veel tijd over voor de lunch. We hebben het maar gedaan met een broodje op de hoek van de straat en hebben dat al lopende naar het ministerie opgegeten. Om klokslag 14.00 uur melden wij ons bij het ministerie van Justitie en werden vlot binnengelaten. We moesten ons melden op kamer L338 en werden daar door een oude bekende, namelijk Aafke Pleket, ontvangen. De minister was ook op tijd en na ons de hand gedrukt te hebben heette hij ons welkom.
Jac Nooijens vertelde de minister wat ADS inhoudt en voor nabestaanden betekent.
Hierna stelden wij ons voor en vertelden in het kort onze ervaringen.
Op het gezicht van Donner was wel enige verbazing te ontdekken. Ik geloof niet dat hij zoveel ellende verwachtte.
De minister vertelde het een en ander over de wettelijke mogelijkheden, welke zeer beperkt zijn. Hij bleef nogal op de vlakte.
Anneke: waarom zijn er voor gelijke moorden verschillende straffen? Zij verduidelijkte dit met enkele voorbeelden.
Jac vroeg hierover: Zijn er richtlijnen voor in de wetgeving?
De Minister: De strafmaat ligt geheel bij de rechterlijke macht. Binnen Justitie zijn we wel bezig om zaken te stroomlijnen.
Wina: waarom een straf met 1/3 vermindering en geen 6 jaar definitief i.p.v. 9 jaar.
De Minister: ik ben bezig om de 1/3 strafvermindering niet meer als gewoonte toe te laten passen, maar de gedetineerden moeten het verdienen en na vrijlating moet deze straf, indien de gedetineerden in herhaling vallen hem alsnog uitzitten.
Wina verder: waarom moeten we zo lang wachten eer de schuld aan de slachtoffers, welke door de rechter aan de dader opgelegd is, betaald is. In mijn geval duurt het ongeveer 60 jaar en dan ben ik er niet meer. Kan het niet zo zijn dat het CJIB deze voorschiet en bij de dader int?
De Minister: dit zou een mogelijkheid zijn, maar we zijn pas in een begin stadium hieromtrent en ik kan geen toezeggingen doen. Maar nemen het wel mee.
Mans: waarom krijgt een dader alle bescherming en alle hulp terwijl wij alles zelf moeten uitzoeken en bekostigen?
De Minister: de casemanager komt er aan.
Mans pleitte ook voor een kosteloze advocaat, deze wordt in het amendement dat op 1 april in werking is getreden van de wet op de rechtsbijstand wel toegewezen aan slachtoffers maar niet aan nabestaanden. Dit moet veranderd worden in slachtoffers en/of nabestaanden.
De Minister:
Ik weet niet of men
dit vergeten is te vermelden maar hij vraagt
Aafke dit uit te zoeken of dit veranderd
moet worden.
Jac vertelde de Minister over onze kontakten en mogelijkheden via Slachtofferhulp met BNMO service organisatie uit Doorn.
Hij verzocht de minister om financiële steun voor dit project via Slachtofferhulp.
Jacqueline uitte haar angst omdat de moordenaar (haar zwager) van haar zus en hun 2 kinderen nu veroordeeld is tot levenslang maar in hoger beroep gaat. Hier kan wel eens een andere straf uitkomen en dat is iets dat de familie zeer verontrust.
Hans Windhorst: Hij vertelde de Minister over hun problemen met Jeugdzorg. Zijn dochter werd door haar echtgenoot in het bijzijn van 2 van hun 3 kinderen vermoord. Hun 3 kleinkinderen zijn bij een zuster van de dader ondergebracht en moeten verplicht om de 6 weken hun vader bezoeken. De kinderen willen niet, maar moeten van jeugdzorg.
Jannie de Jong, de ex van Hans, viel hem bij en wil nu dat jeugdzorg de vader uit de ouderlijke macht zet en dat de voogdij naar hen overgaat waardoor zij de kinderen op kunnen voeden.
De Minister: Hij gaat onderzoeken of er mogelijkheden zijn om ouders eerder uit de ouderlijke macht te zetten waardoor de voogdij eerder geregeld kan worden.
De tijd begon te dringen en de Minister stelde daarom voor om in het najaar een bijeenkomst te beleggen met rechters. Dit alles naar aanleiding van de verschillende uitspraken in de regio’s. Hij verzocht Aafke een verslag (na haar vakantie) van de bijeenkomst te maken en dit t.z.t. naar ons te versturen.
Wij bedankten de Minister voor de ontvangst een wensten hem en Aafke een goede vakantie toe.
Intussen was het half 4 geworden en hebben we op een zonnig terras maar gezamenlijk een versnapering genomen op de vruchtbare dag.
Het tijdstip 11.00 uur, eerste gesprek met de heer Nawijn werd niet gehaald door de vele stremmingen en omleidingen van treinververkeer en files richting Den Haag. De gesprekken zijn hierdoor niet korter geworden maar heeft wel de geplande lunch omgezet in een bliksem bezoek aan Burger King en opeten tijdens de snelle wandeling van Tweede Kamer naar het ministerie van Justitie. Jac Nooijens, Piet Beekenkamp, Ferry Rombouts, Martin Roos, Hans Windhorst, Mans Kerstholt (VVRS), Anneke Ruitenbach - Heins, Janny de Jongh, Wina Tjong Kim Sang, Jacqueline van Veen hebben gesproken, eerst met de heer Nawijn, daarna met de heer Eerdmans en in de middag met de heer Donner. |